Hoofdstuk 1 Algemene bepaling

Wat zegt de wet

Art. 1: Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.

Waarover handelt deze afdeling van de wet

De oprichting (wetgevende macht of wetgever) van deze wet staat op het actief van de Koning en de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

(Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

1
Hoofdstuk 1 Algemene bepaling

Hoofdstuk 2 Definities en toepassingsgebied

Wat zegt de wet

Afdeling 1: Definities (art. 2, 1° tot 35°)

Art. 2: Voor de toepassing van deze wet wordt verstaan onder:

  • activiteiten: de activiteiten behorend tot het toepassingsgebied van deze wet, bedoeld in afdeling 2 van dit hoofdstuk;
  • onderneming: elke rechtspersoon of natuurlijke persoon die activiteiten bestaande uit de blijvende of tijdelijke levering van diensten aan derden, uitoefent, aanbiedt of zich als dusdanig bekend maakt;
  • interne dienst: elke dienst die door een natuurlijke persoon of rechtspersoon ten eigen behoeve wordt georganiseerd voor het uitoefenen van activiteiten of die zich als dusdanig bekend maakt;
  • bewakingsactiviteiten: activiteiten bedoeld in artikel 3;
  • bewakingsagent: elke persoon die belast is met het uitoefenen van bewakingsactiviteiten of die deze uitoefent;
  • veiligheidsagent: elk persoon die activiteiten uitoefent in het kader van een veiligheidsdienst;
  • statische bewaking: bewakingsactiviteit bestaande uit toezicht op en bescherming van roerende of onroerende goederen met uitzondering van mobiele bewaking;
  • mobiele bewaking: bewakingsactiviteit bestaande uit toezicht op en bescherming van roerende of onroerende goederen, waarbij de bewakingsagent zich, met uitsluiting van de verplaatsingen binnen een site en rond een site, op de openbare weg verplaatst van goed naar goed om er toezicht uit te oefenen;
  •   site: plaats, uitgebaat door één natuurlijke of rechtspersoon, bestaande uit één of meerdere delen die, ofschoon dat ze gescheiden kunnen zijn door één of meerdere openbare wegen, aan elkaar palen;
  • 10° winkelinspectie : bewakingsactiviteit waarbij de bewakingsagent in winkelruimtes toezicht uitoefent op het gedrag van klanten teneinde diefstallen te voorkomen of vast te stellen;
  • 11° dansgelegenheid: een gelegenheid waarvan uit de materiële organisatie van de plaats, of de bekomen toestemmingen of vergunningen, of het maatschappelijk doel of de handelsactiviteit van de natuurlijke of rechtspersoon die ze uitbaat, of de organisatie van de gebeurtenis, of de publicatie of de aankondiging ervan, blijkt dat ze door de organisator of de beheerder hoofdzakelijk bestemd is om te dansen;
    • (…) : is een plaats of een gebeurtenis die hoofdzakelijk bestemd is om te dansen. Verder worden vaste en occasionele dansgelegenheden gedefinieerd. Een ‘vaste’ dansgelegenheid is een plaats die hoofdzakelijk bestemd is om te dansen, bv. een discotheek of een danscafé gedurende de dagen dat de plaats als discotheek is bestemd. Een ‘occasionele’ dansgelegenheid is een gebeurtenis waarvan de organisator ze hoofdzakelijk heeft bestemd om te dansen. Dit is bijvoorbeeld een fuif.
      Een festival is geen dansgelegenheid omdat dit een totaalgebeuren is, waar het eventuele dansen slechts een onderdeel van uitmaakt. (Ref. : DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 9 en 10)
  • 12° gewoonlijke dansgelegenheid: een plaats die gewoonlijk onder meer bestemd is als dansgelegenheid;
  • 13° occasionele dansgelegenheid: een plaats waarde organisator sporadisch een dansgelegenheid organiseert;
  • 14° uitgaansmilieu: cafés, bars, kansspelinrichtingen en dansgelegenheden;
  • 15° evenement: gebeurtenis van culturele, maatschappelijke, festieve, folkloristische, commerciële of sportieve aard, met uitzondering van occasionele dansgelegenheden en met inbegrip van festivals, met een tijdelijk karakter waarbij publiek aanwezig is;
  • 16° publiek toegankelijke plaats: elke plaats waar andere personen dan de beheerder en de personen die er werkzaam zijn, toegang tot hebben, ofwel omdat ze geacht worden gewoonlijk toegang te hebben tot die plaats, ofwel omdat ze er toegelaten zijn zonder individueel te zijn uitgenodigd;
  • 17° bemand kantoor: kantoor van een kredietinstelling, zoals bedoeld in artikel 1, § 3, van de wet van 25 april 2014 op het statuut van en het toezicht op kredietinstellingen en beursvennootschappen, of bpost, waarbinnen minstens één personeelslid werkzaam is;
  • 18° biljettenautomaat: toestel bestemd voor het afhalen van geldbiljetten van een bankrekening of een betaalkaart en/of voor het deponeren van geldbiljetten op een bankrekening of een betaalkaart;
  • 19° werkzaamheden aan biljettenautomaten: het onderhoud of de herstellingswerken aan deze automaten;
  • 20° geldtelcentrum: de plaats waar een onderneming, andere dan een kredietinstelling of bpost, voor rekening van derden geld telt, verpakt, beveiligd bewaart, verdeelt of op een andere wijze manueel of geautomatiseerd behandelt;
  • 21° alarmsysteem: systeem bestemd om alarmsituaties ingevolge misdrijven tegen personen of goederen, brand, gaslekken, ontploffingen of noodsituaties in het algemeen vast te stellen en om een alarmsignaal te activeren;
  • 22° bewakingscamera: observatiesysteem, zoals bedoeld in artikel 2, 4°, van de wet van 21 maart2007 tot regeling van de plaatsing en het gebruik van bewakingscamera’s;
  • 23° alarmcentrale: met uitsluiting van de 112-centra, de onderneming die:
      a) signalen afkomstig van alarmsystemen ontvangt en verwerkt,
      b) goederen, uitgerust met volgsystemen, lokaliseert teneinde vermissing, beschadiging of vernieling ervan te voorkomen of vast te stellen,
      c) oproepen van personen in nood ontvangt en verwerkt of
      d) afstandscontrole van toegangen en uitgangen verzekert
    • De definitie van alarmcentrale werd aangepast aan de hedendaagse dienstverlening van deze centrales. De vorige wet van 10 april 1990 stelde een alarmcentrale ten onrechte gelijk aan een alarmsysteem. De verwerking en de ontvangst van ‘oproepen van personen in nood’ behelst onder meer de verwerking van eCall-oproepen, in overeenstemming met de ITS-wet. ‘Afstandscontrole van toegangen en uitgangen’ houdt in dat een operator vanop afstand toegangen en uitgangen controleert en beheert.  Louter automatische toegangsportieken vallen dus niet onder het toepassingsgebied van deze definitie. Logischerwijze worden de 112-centra niet begrepen onder de definitie van alarmcentrale.  Deze centra vallen buiten het toepassingsgebied van de wet.
      (Ref. : DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 10)
  • 24° volgsysteem: systeem dat dient om een goed van op afstand te lokaliseren, of de verplaatsing ervan te volgen en/of tussen te komen op het functioneren van dit goed;
  • 25° personen die de werkelijke leiding hebben: de bedrijfsleider van een onderneming en alle personen met een gezag functie die aan de uitoefening van activiteiten bedoeld in deze wet verbonden is;
  • 26° exploitatiezetel: elke permanente infrastructuur van waaruit ondernemingen of interne diensten activiteiten organiseren;
  • 27° openbare vervoersmaatschappij: elke publiekrechtelijke rechtspersoon die vervoer van reizigers of goederen organiseert op het Belgisch grondgebied;
  • 28° identiteitsdocument: elk schriftelijk middel waarmee de identiteit aangetoond kan worden;
  • 29° camerawet: de wet van 21 maart 2007 tot regeling van de plaatsing en het gebruik van bewakingscamera’s;
  • 30° eCall: een noodoproep zoals bedoeld in artikel 3 van de ITS-kaderwet;
  • 31° ISPS-havenfaciliteit: een havenfaciliteit zoals bedoeld in artikel 5, 6° en 7° van de wet van 5 februari 2007 betreffende de maritieme beveiliging;
  • 32° SEVESO-inrichting: een inrichting zoals bedoeld in het samenwerkingsakkoord van 16 februari 2016 tussen de Federale Staat, het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewestbetreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken;
  • 33° directe discriminatie: een onderscheid zoals bedoeld in artikel 4, 7°, van de wet van 10 mei 2007 ter bestrijding van bepaalde vormen van discriminatie, artikel5, 6°, van de wet van 10 mei 2007 ter bestrijding van discriminatie tussen vrouwen en mannen, of artikel 4, 7°, van de wet van 30 juli 1981 tot bestraffing van bepaalde door racisme of xenofobie ingegeven daden;
  • 34° indirecte discriminatie: een onderscheid zoals bedoeld in artikel 4, 9°, van de wet van 10 mei 2007 ter bestrijding van bepaalde vormen van discriminatie, artikel 5, 8°, van de wet van 10 mei 2007 ter bestrijding van discriminatie tussen vrouwen en mannen, of artikel 4, 9°, van de wet van 30 juli 1981 tot bestraffing van bepaalde door racisme of xenofobie ingegeven daden;
  • 35° wapenwet: de wet van 8 juni 2006 houdende regeling van economische en individuele activiteiten met wapens.

Afdeling 2: Toepassingsgebied (art. 3 tot 15)

Art. 3: Voor de toepassing van deze wet worden als bewakingsactiviteiten beschouwd: 

  • statische bewaking van roerende of onroerende goederen;
  • mobiele bewaking van roerende of onroerende goederen en interventie na alarm;
  • a) toezicht en/of bescherming bij het vervoer, geheel of gedeeltelijk op de openbare weg, van goederen;
        b) vervoer, geheel of gedeeltelijk op de openbare weg, van geld of van door de Koning bepaalde goederen (KB 18-03-2014 - KB 27-09-2018), andere dan geld, die omwille van hun kostbaar karakter of hun bijzondere aard aan bedreiging onderhevig zijn;
        c) beheer van een geldtelcentrum;
        d) bevoorrading van biljettenautomaten, bewaking bij werkzaamheden aan biljettenautomaten en onbewaakte werkzaamheden aan biljettenautomaten opgesteld buiten bemande kantoren, indien er toegang mogelijk is tot de geldbiljetten of geldcassettes;
  • beheer van een alarmcentrale;
  • bescherming van personen;
  • winkelinspectie;
  • elke vorm van statische bewaking van de goederen, van toezicht op en controle van het publiek met het oog op het verzekeren van het veilig en vlot verloop van evenementen, verder genoemd “evenementenbewaking”;
    • Met evenementenbewaking (voorzien in artikel 3,7°) worden allerhande activiteiten van toezicht bij evenementen bedoeld: het toezicht op aanwezigen, het  kanaliseren van het publiek, toegangscontrole, vrijhouden van doorgangen, toezicht bij uitgangen, bewaken van podia, controle van toegangen naar VIP-plaatsen, ‘backstage’-controle, bewaking van installaties, enz. Met de nieuwe omschrijving van bewaking bij evenementen wenst de regering duidelijk te stellen welke functies bij evenementen onder de toepassing van de wet vallen.
      (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p.12)
  • elke vorm van statische bewaking, controleren toezicht op het publiek in plaatsen, behoren tot het uitgaansmilieu, verder genoemd “bewaking uitgaansmilieu”;
  • doorzoeken van roerende of onroerende goederen naar spionageapparatuur, wapens, drugs, explosieve stoffen, stoffen die voor de aanmaak van explosieve stoffen kunnen aangewend worden of andere gevaarlijke voorwerpen;
    • (…) : het gaat om het doorzoeken van roerende of onroerende goederen bestaande uit het doelgericht preventief doorzoeken van lokalen of goederen.  De loutere controlerondes, bvb. openings- en sluitingsrondes, die tot het globale takenpakket behoren van een bewakingsagent die activiteiten van statische bewaking en eventueel ook persoonscontrole uitoefent, worden niet als sweepings beschouwd.  Sweepings moeten de opdrachtgever verzekeren van de afwezigheid van ongewenste goederen of stoffen, zoals wapens, drugs, springstoffen, spionageapparatuur. De omschrijving laat in het midden hoe en met welke middelen deze sweepings dienen te gebeuren. De Koning zal dit verder regelen. Met deze activiteit beoogt de regering de politiediensten zoveel mogelijk te ontlasten van deze taken.  In uitvoeringsbesluiten zal ook geregeld worden aan welke kwaliteitsvereisten de uitoefening van deze activiteit moet voldoen en welke procedure de uitvoerders moeten volgen wanneer ze ongewenste goederen of stoffen aantreffen. Deze activiteit beperkt zich tot sweepings op goederen, niet op personen. Dit laatste blijft een exclusieve politieactiviteit;
      (Ref.:DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p.11)
  • 10° verrichten van de vaststellingen, die uitsluitend betrekking hebben op de onmiddellijk waarneembare toestand van goederen die zich bevinden op het openbaardomein, in opdracht van de bevoegde overheid of van de houder van een overheidsconcessie;
  • 11° begeleiding van groepen van personen met het oog op de verkeersveiligheid;
  • 12° de bediening van de door de Koning bepaalde technische middelen die met het oog op het verzekeren van de veiligheid aan derden ter beschikking worden gesteld;
    • (…) : het betreft het beheer van technische middelen die met het oog op het verzekeren van de veiligheid aan derden ter beschikking worden gesteld.  Het gaat bijvoorbeeld over mobiele camerasystemen, commandowagen en drones, speurhonden.  Wanneer deze technische middelen samen met de operatoren die ze bedienen geleverd worden, gaat het om een bewakingsactiviteit.  Indien enkel de operatoren ter beschikking gesteld worden, valt dit ook onder deze activiteit.  Het is te verwachten dat het in de praktijk voornamelijk politiediensten zijn die beroep zullen doen op deze dienstverlening, maar niet uitsluitend. In principe kunnen het ook niet-overheidsdiensten zijn (bv. douane). Het moet in ieder geval gaan om opdrachtgevers die het betrokken middel op de betrokken plaats en in de bedoelde omstandigheden mogen aanwenden.  Het spreekt voor zich dat de autonomie van de bewakingsonderneming bij het uitvoeren van deze opdracht beperkt is tot de operationele bediening.  Hoe, waar, hoelang de middelen worden ingezet en wat de outcome ervan moet zijn, wordt bij de uitoefening van deze activiteit uitsluitend door de opdrachtgever bepaald, die daartoe ook toezicht moet uitoefenen.
      (Ref. : DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p.11)
  • 13° het toezicht op en de controle van personen met het oog op het verzekeren van de veiligheid op al dan niet publiek toegankelijke plaatsen, dat niet voorzien is in 6°, 7° of 8°.
    • De laatste bewakingsactiviteit (artikel 3, 13°) bestaat uit 'elke vorm van toezicht op en controle van personen met het oog op het verzekeren van de veiligheid op al dan niet publiek toegankelijke plaatsen’, die nog niet vermeld is bij één van de andere bewakingsactiviteiten opgesomd in artikel 3.
      Hoewel het inderdaad opportuun is om specifieke bepalingen te voorzien voor de evenementen en het uitgaansmilieu, betekent dit geenszins dat de andere activiteiten van persoonscontrole (bijvoorbeeld de bewaking van personen in winkelgalerijen, bioscopen, ondernemingen, openbare gebouwen,…) niet moeten worden gereglementeerd.
      Wat deze dertiende activiteit betreft, is het toepassingsgebied dus niet breder dan wat bepaald is in de wet van 10 april 1990. Het doel van de regering is geenszins om de private sector toe te laten zich te mengen in de opdrachten van het leger of de politiediensten, maar wel om alle activiteiten van persoonscontrole die worden uitgeoefend door private personen, te omkaderen.
      (Ref. : DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p.12 en 13)

      De activiteit van begeleiding uitzonderlijk vervoer wordt geschrapt uit het toepassingsgebied.
      De activiteit persoonscontrole wordt opgedeeld in:

    • winkelinspectie;
    • evenementenbewaking;
    • bewaking uitgaansmilieu;
    • restcategorie.
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 4: Wordt als een bewakingsonderneming beschouwd, elke onderneming die bewakingsactiviteiten aanbiedt, of uitoefent of zich als dusdanig bekend maakt.

Art. 5: Wordt als een interne bewakingsdienst beschouwd, elke interne dienst die bewakingsactiviteiten uitvoert:

  • op de plaatsen, beheerd door de natuurlijke of rechtspersoon die de interne bewakingsdienst organiseert;
  • voor derden die andere handelsactiviteiten verrichten dan het uitoefenen van bewakingsactiviteiten, onder dezelfde handelsbenaming als de natuurlijke of rechtspersoon die de interne bewakingsdienst organiseert;
  • voor rechtspersonen die behoren tot dezelfde verbonden of geassocieerde vennootschap, in de zin van de artikelen 11 en 12 van het Wetboek van vennootschappen;
  • voor derden gevestigd op dezelfde site als de natuurlijke of rechtspersoon die de interne bewakingsdienst organiseert voor zover de opdrachten van deze derden verband houden met de opdrachten van de natuurlijke of rechtspersoon die de interne bewakingsdienst organiseert.

Wordt evenwel niet als een interne bewakingsdienst beschouwd, de interne dienst die de activiteit uitoefent bestaande uit:

  • de activiteit, bedoeld in artikel 3, 1°, voor zover ze uitsluitend wordt uitgeoefend op niet publiek toegankelijke plaatsen;
  • één van de activiteiten bedoeld in artikel 3, 4° en 11°;
  • het vervoer van geld dat het bedrag van 30 000 euro niet overschrijdt en voor zover het geen vervoer betreft van of naar klanten;
  • het vervoer van geld dat het bedrag van 3 000 euro niet overschrijdt, door het personeel van kredietinstellingen, van of naar klanten, voor zover het uitsluitend particulieren betreft;
  • de betaling aan huis van ouderdom- en overlevingspensioenen en van tegemoetkomingen aan personen met een handicap, in overeenstemming met artikel 128 van het koninklijk besluit van 12 januari 1970 houdende reglementering van de postdienst.

Art. 6: Wordt als onderneming voor alarmsystemen beschouwd, de onderneming die diensten aanbiedt, of uitoefent of zich als dusdanig bekend maakt, van conceptie, installatie, onderhoud of herstelling van alarmsystemen, de onderdelen ervan en de er op aangesloten componenten voor zover deze alarmsystemen bestemd zijn om misdrijven tegen personen of onroerende goederen te voorkomen of vast te stellen.

  • het gaat over de 'beveiligingsonderneming’ in de voormalige wet van 10 april 1990.
  • belangrijke vermelding: de wet heeft alleen nog betrekking op de conceptie, installatie, onderhoud of herstelling van alarmsystemen bestemd om misdrijven tegen personen of onroerende goederen te voorkomen of vast te stellen (dat is evenwel anders wanneer men spreekt over beheer van het alarm en van het volgen ervan, namelijk het beheer van de alarmsignalen die uitgaan van brandweervoertuigen of brandweersystemen, is nog onderworpen aan de regelgeving).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017).

    Zo maakt de installatie van e-Callsystemen in de zin van de ITS-kaderwet, volgsystemen in voertuigen of andere roerende goederen net als de installatie van brand- of technische alarmen, geen activiteit uit van een onderneming voor alarmsystemen.
    (Ref. : DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p.16)

Art. 7: Wordt als onderneming voor camerasystemen beschouwd, de onderneming die diensten aanbiedt of uitoefent of zich als dusdanig bekend maakt, van conceptie, installatie, onderhoud of herstelling van bewakingscamera’s.

  • Het aanbieden of uitoefenen van diensten van conceptie, installatie, onderhoud of herstelling van bewakingscamera's is een nieuwe activiteit die is onderworpen aan de wet.
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 8: Wordt als onderneming voor veiligheidsadvies beschouwd, de onderneming die advies aanbiedt of verstrekt, ter voorkoming van strafbare feiten tegenpersonen of goederen, met inbegrip van het uitwerken, uitvoeren en evalueren van doorlichtingen, analyses, strategieën, concepten, procedures en trainingen op veiligheidsgebied, of die zich als dusdanig bekendmaakt.

Art. 9: In afwijking van artikel 8 wordt evenwel niet als een onderneming voor veiligheidsadvies beschouwd:

  • de onderneming waarvan de activiteit inzake veiligheidsadvies niet als een afzonderlijke dienst wordt aangeboden en een inherent bestanddeel uitmaakt vaneen andere hoofdactiviteit;
  • de overheid die activiteiten inzake veiligheidsadvies levert;
  • de onderneming waarvan de activiteiten inzake veiligheidsadvies enkel betrekking hebben op informaticasystemen en gegevens die door middel daarvan worden opgeslagen, verwerkt of overgedragen.
    • Zijn uitgesloten uit de toepassing van de wet: advies verstrekt door de overheden, architectenbureaus in het kader van de uitvoering van plannen, louter academische activiteiten in het kader van onderzoek,...
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017).

      Daarom sluit de voorgestelde definitie de vergunningsverplichting uit, voor zover aan twee voorwaarden tegelijkertijd is voldaan:
       1) de activiteit inzake veiligheidsadvies vormt geen afzonderlijke dienstverlening en
       2) het veiligheidsadvies «maakt een inherent bestanddeel uit van een andere hoofdactiviteit».
      (Ref: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p.17)

Art. 10: Wordt als een opleidingsinstelling beschouwd, de onderneming die een opleiding aanbiedt of organiseert met betrekking tot domeinen zoals bedoeld in dit hoofdstuk, of die zich als dusdanig bekendmaakt.

Art. 11: Wordt als een veiligheidsdienst beschouwd, elke interne dienst die ten behoeve van een openbare vervoersmaatschappij, de veiligheid verzekert van het openbaar vervoer op de plaatsen, bedoeld in de artikelen 160 tot en met 162.

Art. 12: Wordt als een maritieme veiligheidsonderneming beschouwd, de onderneming die diensten aanbiedt of uitoefent van toezicht, bescherming en veiligheid aan boord van schepen, tegen piraterij, of die zich als dusdanig bekend maakt.

Art. 13: Deze wet is van openbare orde

Art. 14: Deze wet is van toepassing bij elke uitoefening van de in deze afdeling bedoelde activiteiten of van in deze wet bepaalde bevoegdheden, ook al voorziet een Europese regelgeving of een bijzondere wetgeving inde verplichting dergelijke activiteiten aan te bieden, uitte oefenen of te organiseren.

Art. 15: De Koning kan, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de lijst vaststellen van de beroepen of activiteiten die niet als de in deze afdeling bedoelde activiteiten worden beschouwd omdat de functie en de bevoegdheden van de beoefenaars ervan geregeld zijn door een wet die voorziet in de nodige beschermingsregels ten aanzien van de personen die het voorwerp uitmaken van deze activiteiten.

Waarover handelt deze afdeling van de wet

Afdeling 1: Definities (art. 2, 1° tot 35°)

Twee definities zijn volstrekt nieuw:

  • Evenement (art. 2, 15°);
  • Bewakingscamera (art. 2, 22°).

De definitie van alarmcentrale (art. 2, 23°) werd aangepast.
(Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Afdeling 2: Toepassingsgebied (art. 3 tot 15)

Deze artikelen lijsten de bewakingsactiviteiten op (art. 3) en leggen gestructureerd uit wat wordt beschouwd als:

  • bewakingsonderneming (art. 4);
  • interne bewakingsdienst (art. 5), en wat niet wordt beschouwd als een interne bewakingsdienst;
  • onderneming voor alarmsystemen (art. 6);
  • onderneming voor camarasystemen (art. 7);
  • onderneming voor veiligheidsadvies (art. 8-9);
  • opleidingsinstelling (art.10);
  • veiligheidsdienst (art. 11);
  • maritieme veiligheidsonderneming (art. 12)

    en dus wat (al dan niet) wordt onderworpen aan een voorafgaande toestemming.

  • Deze wet is van openbare orde (Art. 13) en van toepassing op alle in de wet bedoelde activiteiten, ook al voorziet een Europese regelgeving of een bijzondere wetgeving in de verplichting dergelijke activiteiten aan te bieden, uit te oefenen of te organiseren (art. 14).   In deze gevallen moeten de twee regelgevingen cumulatief worden toegepast.
  • De Koning kan een lijst vaststellen van de activiteiten of beroepen die niet onderworpen zijn aan de wet (art. 15).

Uitvoeringsbesluiten 

Afdeling 1: Definities (art. 2, 1° tot 35°)

Afdeling 2: Toepassingsgebied (art. 3 tot 15)

1
Hoofdstuk 2 Definities en toepassingsgebied

Hoofdstuk 3 Ondernemingen en interne bewakingsdiensten

Wat zegt de wet

Afdeling 1: Vergunningen (art. 16 tot 31)

Art. 16: Niemand mag de diensten van een onderneming aanbieden of deze van een interne dienst organiseren indien hij daartoe vooraf geen vergunning heeft gekregen van de minister van Binnenlandse Zaken.

Niemand mag zich, zonder daartoe een vergunning van de minister van Binnenlandse Zaken te hebben verkregen, als onderneming of interne dienst bekendmaken.

  • Aangaande de mogelijke delegatie aan een ambtenaar voor de beslissingen betreffende de vergunningen, door de Minister van Binnenlandse Zaken, zie
    Art. 262. "De Minister van Binnenlandse Zaken kan de beslissingen betreffende de vergunningen of identificatiekaarten delegeren aan een ambtenaar die hij aanduidt, behalve voor wat betreft: :
    • 1° de toekenning van een vergunning onder voorwaarden, zoals bedoeld in artikel 20;
    • 2° de weigering van een vergunning, zoals bedoeld in artikel 16 of van de hernieuwing ervan, zoals bedoeld in artikel 22;
    • 3° de intrekking van een vergunning, zoals bedoeld in de artikelen 28 en 29;  (…)"
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 17: Niemand mag gebruik maken van de dienstverlening van een niet-vergunde onderneming.

Art. 18: De minister van Binnenlandse Zaken kan vooraleer een beslissing te nemen over een vergunning, het adviesvragen van de procureur des Konings van de vestigingsplaats van de onderneming of dienst en bij ontstentenis van een vestigingsplaats op Belgisch grondgebied, van de federale procureur. Hij kan eveneens de in het kader van de wet van 30 november 1998 houdende regeling van de inlichtingen- en veiligheidsdiensten verzamelde relevante inlichtingen vragen aan de Veiligheid van de Staat alsook, bij ontstentenis van een vestigingsplaats van de onderneming of dienst op Belgisch grondgebied, aan de Algemene Dienst Inlichting en Veiligheid.

De minister van Binnenlandse Zaken vraagt altijd dit advies indien hij heeft vastgesteld dat de onderneming of dienst of de personen die de werkelijke leiding hebben, vermeld in het aanvraagdossier, gekend zijn voor feiten die kunnen raken aan het vertrouwen in de betrokkenen.

Art. 19: Indien de aanvrager van de vergunning geen exploitatiezetel heeft in België, houdt de minister van Binnenlandse Zaken bij de beoordeling van de aanvraagrekening met de waarborgen verstrekt in het kader van de wettelijke en gereglementeerde uitoefening van de activiteiten, waarop de aanvraag betrekking heeft, in een andere lidstaat van de Europese Economische Ruimte.

Art. 20: De vergunning kan het uitoefenen van bepaalde activiteiten en het aanwenden van bepaalde middelen en methodes uitsluiten of aan specifieke voorwaarden verbinden.

Art. 21: De vergunning vermeldt de vergunde activiteiten.

Art. 22: De vergunning wordt verleend voor een termijn van vijf jaar ; zij kan voor gelijke termijnen worden vernieuwd.

Art. 23: Teneinde hen die beroep wensen te doen op de diensten van vergunde ondernemingen in te lichten aangaande de deeldomeinen, waarvoor een onderneming in het bijzonder competent is, maakt de FOD Binnenlandse Zaken in zijn publicaties melding van de competentiecertificaten die de onderneming aangaande deze domeinen heeft verworven.

De minister van Binnenlandse Zaken bepaalt de relevante competentiecertificaten die hiervoor in aanmerking komen.

Art. 24: Een vereniging kan, bij een evenement of ter gelegenheid van een occasionele dansgelegenheid die ze zelf organiseert, de bewakingsactiviteiten, zoals bedoeld in artikel 3, 7°, en elke vorm van statische bewaking, controle en toezicht op het publiek in een occasionele dansgelegenheid, laten uitoefenen door de effectieve leden van de vereniging of door de personen die een effectieve en aanwijsbare band hebben met de vereniging, voor zover:

  • de vereniging geen winstoogmerk beoogt en een ander doel nastreeft dan de organisatie of het faciliteren van evenementen;
  • 2° de voor bewakingsactiviteiten ingezette leden geenenkele vorm van betaling ontvangen en deze activiteitslechts sporadisch uitoefenen;
  • de burgemeester hiertoe, na het advies van de korpschef van de lokale politie, op een door de minister van Binnenlandse Zaken bepaalde wijze, zijn toestemming heeft verleend.
    • De in dit artikel 24, eerste lid, bedoelde bewakingsactiviteit is: 
      "Art. 3.  (…) 7° iedere vorm van statische goederenbewaking, toezicht op en controle van het publiek met het oog op het verzekeren van het veilige en vlotte verloop van evenementen, hierna “evenementenbewaking" genoemd."
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

De vereniging is onderworpen aan geen enkele in dit hoofdstuk bedoelde verplichting voor interne bewakingsdiensten.

De door de vereniging voor bewakingsactiviteiten ingezette leden moeten voldoen aan de voorwaarden bedoeld in artikel 61, met uitzondering van:

  • de voorwaarden bedoeld in artikel 61, 4° en 7°;
  • de voorwaarde bedoeld in artikel 61, 2°, voor zover zij hun wettelijke hoofdverblijfplaats sinds ten minste drie jaar in België hebben.
    • De in dit artikel 24, derde lid, bedoelde voorwaarden voor de personen zijn:
      "Art. 61. (…):
      • 1° niet veroordeeld geweest zijn, zelfs niet met uitstel, tot een correctionele of een criminele straf zoals bedoeld in artikel 7 van het Strafwetboek, of tot een gelijkaardige straf in het buitenland, behoudens veroordelingen wegens inbreuken op de wetgeving betreffende politie over het wegverkeer; (…)
      • 3° niet tegelijkertijd lid zijn van een politiedienst of van een inlichtingendienst, noch een functie hebben in een penitentiaire instelling, noch activiteiten uitoefenen van privédetective, van wapen- of munitiefabrikant of -handelaar of enige andere werkzaamheid uitoefenen die, doordat ze wordt uitgeoefend door dezelfde persoon die ook een functie uitoefent in de sector van de private of bijzondere veiligheid, een gevaar kan opleveren voor de in- of uitwendige veiligheid van de Staat of voor de openbare orde; (…)
      • 5° minstens achttien jaar oud zijn;
      • 6° beantwoorden aan het profiel, zoals bedoeld in artikel 64; (…)
      • 8° niet geschrapt zijn uit het Rijksregister van natuurlijke personen zonder nieuw adres achter te laten;
      • 9° in de afgelopen drie jaar niet het voorwerp hebben uitgemaakt van een beslissing waarbij werd vastgesteld dat zij aan de veiligheidsvoorwaarden, bedoeld onder 6°, niet voldeden;
      • 10° niet tegelijkertijd deel uitmaken van een onderneming of van een interne dienst, vergund voor de uitoefening van bewakingsactiviteit "uitgaansmilieu” en van een andere niet-geassocieerde onderneming of interne dienst die vergund is voor andere activiteiten;
      • 11° in de afgelopen drie jaar geen lid geweest zijn van de inlichtingendiensten of van die politiediensten waarbij het onmiddellijk erna uitoefenen van een functie in de private veiligheid een gevaar oplevert voor de Staat of voor de openbare orde."
        (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

         
    • De voorwaarden voor de personen bedoeld in dit artikel 24, derde lid, waaraan niet moet worden voldaan, zijn:
      "Art. 61. (…):
      • 2° onderdaan zijn van een lidstaat van de Europese Economische Ruimte of van de Zwitserse Bondsstaat en hun hoofdverblijfplaats hebben in een lidstaat van de Europese Economische Ruimte of in de Zwitserse Bondsstaat», voor zover zij gedurende minstens drie jaar hun wettelijke hoofdverblijfplaats in België hebben ;
      • 4° voldoen aan de door de Koning vastgestelde voorwaarden inzake beroepsopleiding en beroepservaring;
      • 7° voldoen aan de voorwaarden inzake psycho-technisch onderzoek; (…)"
        (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Zij voeren hun opdrachten uit conform de bepalingen van deze wet zonder echter te moeten beschikken overeen identificatiekaart.

Deze leden kunnen slechts de bevoegdheden uitoefenen zoals voorzien in de artikelen 102, 105, 110, 111, 112 en 115, 2° en volgens de in deze artikelen voorziene nadere regels.

  • De in dit artikel 24, vijfde lid, bedoelde bevoegdheden zijn:
    "Art. 102. Bewakingsagenten kunnen bij de uitoefening van de bewakingsactiviteiten bedoeld in artikel 3, 7°, 8° en 13°, aan de toegang van de plaats die ze bewaken, personen controleren met als enige bedoeling na te gaan of deze personen wapens, zoals bedoeld in hoofdstuk II van de wapenwet, of gevaarlijke voorwerpen waarvan het binnenbrengen in een plaats het goede verloop van het evenement kan verstoren of de veiligheid van de aanwezigen in het gedrag kan brengen, bij zich dragen.
    Hiertoe kunnen ze de inhoud van de bagage die de personen bij zich hebben visueel controleren en controleren of de betrokken persoon dergelijke goederen op zich draagt."
  • "Art. 105. Bewakingsagenten kunnen de toegang ontzeggen aan personen die:
    • 1° zich niet onderwerpen aan een voor bezoekers georganiseerde toegangscontrole, zoals bedoeld in artikel 102;
    • 2° zonder toelating niet publiek toegankelijke plaatsen proberen te betreden;
    • 3° niet beschikken over het vereiste toegangsdocument;
    • 4° het goede verloop van het evenement kunnen verstoren;
    • 5° die de veiligheid van de aanwezigen of een veilige uitbating in het gedrang kunnen brengen.

      Indien een persoon in het bezit blijkt te zijn van een wapen, zoals bedoeld in hoofdstuk II van de wapenwet, verwittigt de bewakingsagent onmiddellijk de politiediensten.
      Indien een persoon aan wie de toegang is ontzegd, toch probeert binnen te geraken, verwittigen de bewakingsagenten er hem van dat hem de toegang zal verhinderd worden.
      Indien de betrokken persoon de toegangsweigering blijft negeren, kunnen de bewakingsagenten hem, zonder gebruik te maken van geweld of dwang, de toegang tot de plaats verhinderen.
      Bewakingsagenten mogen de toegang tot een plaats niet weigeren of verhinderen op basis van een directe of indirecte discriminatie."

       

  • "Art. 110. Bewakingsagenten kunnen personen die ze op heterdaad betrappen bij het plegen van feiten die een wanbedrijf of een misdaad uitmaken, vatten en in afwachting van de komst van de politiediensten, verhinderen dat ze weglopen op voorwaarde dat ze de politiediensten na de betrapping op heterdaad onmiddellijk hebben verwittigd."
  • "Art. 111. Tot de aankomst van de politiediensten blijft de gevatte persoon permanent onder het rechtstreekse toezicht van de bewakingsagenten.
    Het is verboden om de gevatte persoon op te sluiten of hem door enig middel ergens aan vast te maken."
  • "Art. 112. De gevatte persoon dient onmiddellijk in vrijheid te worden gesteld:
    • 1° indien de politiediensten laten weten niet ter plaatse te zullen komen;
    • 2° van zodra blijkt dat hij de feiten niet heeft begaan of dat de begane feiten geen wanbedrijf of een misdaad uitmaken;
    • 3° indien de politiediensten binnen twee uur, te rekenen vanaf het moment van verwittiging, niet ter plaatse zijn gekomen.
      De bewakingsagenten onttrekken de gevatte persoon, zo mogelijk, aan het zicht van het publiek."
  • "Art. 115, 2°.  Bewakingsagenten kunnen alleen volgende bewakingsactiviteiten uitoefenen op de openbare weg: (…) 2° evenementenbewaking, zoals bedoeld in artikel 3, 7°;  (…) "
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Deze leden zijn ook onderworpen aan het verbod om fooien of andere beloningen van derden te bekomen voorzien in artikel 120.

  • "Art. 120. Het is de bewakingsagent verboden fooien of andere beloningen van derden te bekomen".
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

    De huidige wet verduidelijkt het systeem door uitdrukkelijk in de wet te bepalen dat de personen die ingezet worden voor de bewaking, effectieve leden van de vereniging moeten zijn of een effectieve en daadwerkelijke band met de vereniging moeten hebben, wat in overeenstemming is met de initiële bedoelingen van de wetgever. Het volstaat dat vaststaat dat er een duurzame band is tussen de voor evenementenbewaking ingezette personen en de organiserende vereniging Deze band is niet enkel bij effectieve leden aanwezig, maar geldt bijvoorbeeld voor de leden van een oudervereniging van een school, voor een supportersclub van een sportploeg of gewezen leiders  van een jeugdbeweging. Er wordt eveneens toegevoegd dat de leden van de vereniging die belast zijn met de bewaking, geen fooien mogen ontvangen.
    Tot slot, om de voormelde misbruiken te voorkomen, worden de volgende voorwaarden ingevoegd in de wet:

    • de vereniging beoogt geen winstoogmerk en streeft een ander doel na dan dan de organisatie van evenementen;
    • de voor bewakingsactiviteiten ingezette leden oefenen deze activiteiten slechts sporadisch uit;

      Wat de draagwijdte van dit ‘light’-regime betreft, worden de regels in grote lijnen behouden ten opzichte van de voormalige wet van 10 april 1990 : verplichtingen opgelegd aan de interne bewakingsdiensten niet van toepassing, geen ‘bewakingsopleiding’ vereist voor de leden van de vereniging, geen psychotechnische test vereist, vrijstelling van het dragen van een identificatiekaart, screening uitgevoerd door de lokale politie die een advies verstrekt aan de burgemeester. De leden van de vereniging zullen evenmin moeten voldoen aan de nationaliteitsvoorwaarde indien zij hun hoofdverblijfplaats sinds minstens drie jaar in België hebben.
      (Ref. : DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, pp. 22 en 23)

Art. 25: De natuurlijke of rechtspersoon die met de overheid een concessieovereenkomst afgesloten heeft voor de controle op betalend parkeren op de openbare weg, kan deze activiteit laten uitoefenen door de personeelsleden van haar eigen interne dienst, voor zover de burgemeester hiertoe, na het advies van de korpschef van de lokale politie, zijn toestemming heeft verleend.

Deze interne diensten zijn aan geen enkele verplichting onderworpen, voorzien in dit hoofdstuk voor deinterne bewakingsdiensten.

De natuurlijke personen die door deze interne diensten worden ingezet voor de controle op het betalend parkeren, moeten voldoen aan de voorwaarden bedoeld in artikel 61, met uitzondering van de voorwaarden bedoeld in artikel 61, 4° en 7°. Zij voeren hun opdrachten uit conform de bepalingen van deze wet zonder echter te moeten beschikken over een identificatiekaart. Zij dienen echter in te gaan op elk verzoek om zich te identificeren.

  • De in dit artikel 25, derde lid, bedoelde voorwaarden voor de personen zijn:
    "Art. 61. (…) :
    • 1° niet veroordeeld geweest zijn, zelfs niet met uitstel, tot een correctionele of een criminele straf zoals bedoeld in artikel 7 van het Strafwetboek, of tot een gelijkaardige straf in het buitenland, behoudens veroordelingen wegens inbreuken op de wetgeving betreffende politie over het wegverkeer; (…)
    • 2° onderdaan zijn van een lidstaat van de Europese Economische Ruimte of van de Zwitserse Bondsstaat en hun hoofdverblijfplaats hebben in een lidstaat van de Europese Economische Ruimte of in de Zwitserse Bondsstaat;
    • 3° niet tegelijkertijd lid zijn van een politiedienst of van een inlichtingendienst, noch een functie hebben in een penitentiaire instelling, noch activiteiten uitoefenen van privédetective, van wapen- of munitiefabrikant of -handelaar of enige andere werkzaamheid uitoefenen die, doordat ze wordt uitgeoefend door dezelfde persoon die ook een functie uitoefent in de sector van de private of bijzondere veiligheid, een gevaar kan opleveren voor de in- of uitwendige veiligheid van de Staat of voor de openbare orde; (…)
    • 5° minstens achttien jaar oud zijn;
    • 6° beantwoorden aan het profiel, zoals bedoeld in artikel 64; (…)
    • 8° niet geschrapt zijn uit het Rijksregister van natuurlijke personen zonder nieuw adres achter te laten;
    • 9° in de afgelopen drie jaar niet het voorwerp hebben uitgemaakt van een beslissing waarbij werd vastgesteld dat zij aan de veiligheidsvoorwaarden, bedoeld onder 6°, niet voldeden;
    • 10° niet tegelijkertijd deel uitmaken van een onderneming of van een interne dienst, vergund voor de uitoefening van bewakingsactiviteit "uitgaansmilieu” en van een andere niet-geassocieerde onderneming of interne dienst die vergund is voor andere activiteiten;
    • 11° in de afgelopen drie jaar geen lid geweest zijn van de inlichtingendiensten of van die politiediensten waarbij het onmiddellijk erna uitoefenen van een functie in de private veiligheid een gevaar oplevert voor de Staat of voor de openbare orde."
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
  • De voorwaarden voor de personen bedoeld in dit artikel 25, derde lid, waaraan niet moet  zijn voldaan, zijn:
    "Art. 61. (…)
    • 4° voldoen aan de door de Koning vastgestelde voorwaarden inzake beroepsopleiding en beroepservaring; (…)
    • 7° voldoen aan de voorwaarden inzake psycho-technisch onderzoek; (…)"
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
  • Dit uitzonderingsregime zal de volgende vorm aannemen:
    Op het niveau van de interne dienst georganiseerd binnen de natuurlijke of rechtspersoon-concessiehouder: geen enkele aan interne bewakingsdiensten opgelegde verplichting is van toepassing en een vergunning als interne bewakingsdienst is derhalve niet vereist.
    Er dient evenwel te worden opgemerkt dat de vrijstelling van vergunningsverplichting enkel geldt indien het eigen personeel van de concessiehouder belast is met deze vaststellingsactiviteit en voor zover dit personeel geen enkele andere door deze wet bedoelde bewakingsactiviteit uitoefent.  Deze activiteit kan bovendien enkel worden uitgevoerd in het kader van de afgesloten concessieovereenkomst. Zodra andere bewakingsactiviteiten worden uitgevoerd, bijvoorbeeld de bewaking van goederen of de controle van personen, moet de onderneming-concessiehouder over een ministeriële machtiging beschikken en moet zijn personeel voldoen aan alle geldende uitoefeningsvoorwaarden voor bewakingsagenten.  Dit geldt eveneens wanneer de activiteit inzake controle op betalend parkeren niet uitsluitend gebeurt in zijn eigen voordeel, maar ook in het voordeel van derden (bijvoorbeeld ten voordele van een andere concessiehouder).
    Op het niveau van het personeel van de interne dienst: de voorwaarden betreffende de personen zijn van toepassing (zie artikel 61), met uitzondering van de voorwaarden betreffende de opleiding en de psychotechnische tests.  De personeelsleden van de concessiehouder moeten niet beschikken over een identificatiekaart. Zij moeten hun opdrachten uitvoeren overeenkomstig de bepalingen van de wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, wat betekent dat zij onderworpen zijn aan het door deze wet voorziene controlesysteem, dat zij geen gebruik kunnen maken van dwang of geweld in de uitoefening van hun functies,… Laat ons tot slot verduidelijken dat de burgemeester de bevoegdheid heeft om de naleving van de wettelijke voorwaarden te verifiëren en, na advies van de korpschef, te beslissen welke personen kunnen worden ingezet voor de uitvoering van deze taken.
    (Ref.:
    DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, pp. 23 tot 25)

Art. 26: Omwille van dringende redenen en onvoorziene omstandigheden kan de minister van Binnenlandse Zaken beslissen dat een derde de door haar overgenomen activiteiten van een vergunde onderneming tijdelijk kan voortzetten gedurende de periode voorafgaand aan de notificatie van de beslissing betreffende haarvergunningsaanvraag.

De Koning bepaalt de voorwaarden waaraan deze derde, evenals de personen die voor haar werkzaam zijn dienen te voldoen alsook de aanvraagprocedure ende uitoefeningswijze verbonden aan de in het eerste lid bedoelde beslissing.

Het recht om de overgedragen activiteiten uit te oefenen vervalt van rechtswege voor de vergunde onderneming die de activiteiten heeft overgedragen en dit vanaf de datum dat de in het eerste lid bedoelde beslissing haar ter kennis werd gebracht.

  • Het gaat hier niet over een automatisch recht want de minister beschikt over een appreciatiebevoegdheid. Het is noodzakelijk dat aan een aantal randvoorwaarden is voldaan en een specifieke procedure wordt gevolgd.  Dit koninklijk besluit (art. 26) zal onder meer volgende aangelegenheden regelen:
    • de uitoefeningsvoorwaarden waaraan de personeelsleden die de activiteiten verder zetten, dienen te voldoen Hoewel omwille van tijdsdruk en de dringende noodzaak, de normale procedurele onderzoeken geen doorgang kunnen vinden, dienen er door de aanvrager toch enkele snel verifieerbare minimale garanties kunnen geboden worden over de betrouwbaarheid van de onderneming en haar personeel;
    • de te vervullen formaliteiten en de bescheiden en inlichtingen dewelke het aanvraagdossier dienen te bevatten;
    • de uitvoeringsmodaliteiten zoals de gevolgen met betrekking tot identificatiekaarten, uniformen, het vergunningsnummer, wapenbezits- en wapendrachtvergunningen...
  • Verder voorziet de wet dat met de beslissing aangaande de voortzetting van activiteiten, voor de oorspronkelijk vergunde onderneming, het recht vervalt om de door haar overgedragen activiteiten verder uit te oefenen.  Met activiteiten worden deze activiteiten bedoeld zoals omschreven in de oorspronkelijke vergunning. Deze regeling heeft tot gevolg dat de aanvrager, in afwachting van een definitieve vergunning, geen andere activiteiten mag uitoefenen dan deze die het voorwerp uitmaken van de beslissing van de minister tot het tijdelijk voortzetten van de  overgenomen activiteit.
    (Ref.:
    DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, pp. 25 en 26)

Art.  27: In afwijking van artikel 42 moeten de ondernemingen voor alarmsystemen die zich beperken tot het aanbieden van diensten inzake interventie na alarm, zoals bedoeld in artikel 3, 2°, of inzake beheer van een alarmcentrale, zoals bedoeld in artikel 3, 4°, zonder deze activiteitenzelf uit te oefenen, niet beschikken over een vergunning als bewakingsonderneming.

In afwijking van artikel 42 en artikel 53 moeten de bewakingsondernemingen vergund voor de uitoefening van activiteiten inzake interventie na alarm, zoal bedoeld in artikel 3, 2°, of inzake beheer van een alarmcentrale, zoals bedoeld in artikel 3, 4°, die zich beperken tot het aanbieden van diensten zoals bedoeld in artikel 6, zonder deze activiteiten zelf uit te oefenen, niet beschikken over een vergunning als onderneming voor alarmsystemen.

De in dit artikel vermelde diensten maken het voorwerp uit van een schriftelijke overeenkomst tussen de aanbiedende onderneming en de opdrachtgever. Deze bevat, op straffe van nietigheid, de inlichtingen bepaald door de minister van Binnenlandse Zaken.

De nietigheid, bedoeld in het derde lid, kan alleen door de opdrachtgever worden ingeroepen.

  • De artikelen bedoeld in dit artikel 27, eerste  en tweede lid bepalen:
    • "Art. 3 (…) 2° mobiele bewaking van roerende of onroerende goederen en interventie na alarm; (...)"
    • "Art. 3 (…) 4° beheer alarmcentrale; (…) "
    • "Art. 6  Wordt als onderneming voor alarmsystemen beschouwd, de onderneming die diensten aanbiedt, of uitoefent of zich als dusdanig bekend maakt, van conceptie, installatie, onderhoud of herstelling van alarmsystemen, de onderdelen ervan en de er op aangesloten componenten voor zover deze alarmsystemen bestemd zijn om misdrijven tegen personen of onroerende goederen te voorkomen of vast te stellen."
    • "Art. 42 Ondernemingen en interne diensten kunnen slechts de in deze wet voorziene activiteiten organiseren, of aanbieden of uitoefenen, waarvoor ze een vergunning hebben verkregen."
    • "Art. 53. Bewakingsondernemingen kunnen geen andere opdrachten uitvoeren dan de bewakingsactiviteiten waarvoor ze vergund zijn.  Zij kunnen evenwel:
      • 1° vergund worden als onderneming, bedoeld in de artikelen 6, 7 en 12;
      • 2° diensten die niet aan een vergunning onderworpen zijn, aanbieden en uitoefenen voor zover ze verband houden met preventie en veiligheid in het algemeen of een correlatie vormen met de activiteiten waarvoor ze vergund zijn;
      • 3° privédetectives in dienst hebben, die ten behoeve van de bewakingsonderneming, activiteiten van privédetective uitoefenen, in overeenstemming met de wet van 19 juli 1991 tot regeling van het beroep van privédetective;
      • 4° voor zover ze vergund zijn voor de uitoefening van de bewakingsactiviteit, bedoeld in artikel 3, 3°, d), de in en uitstroom opvolgen van de voorraad van geldbiljetten of munten die zich bij derden bevinden."
        (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, VIGILEGIS, 16.10.2017)
  • De activiteiten van installatie van alarmsystemen, de opvolging van alarmsignalen en interventie na alarm zijn juridisch drie gescheiden activiteiten die respectievelijk worden uitgeoefend door ondernemingen voor alarmsystemen (installatie), alarmcentrales (opvolging alarmsignalen) en bewakingsondernemingen (interventie na alarm). Op commercieel vlak worden ze vaak op een gebundelde wijze aangeboden aan de klant.  Strikt genomen moet de aanbieder van deze gebundelde diensten beschikken over een vergunning voor de drie onderdelen ervan.  Deze bepaling laat toe dat de onderneming die over een vergunning beschikt voor de uitoefening van één van deze drie onderdelen, ze weliswaar alle drie kan aanbieden, maar voor de daadwerkelijke uitoefening ervan beperkt is tot het onderdeel waarvoor ze ook over een vergunning beschikt.  Zo zal een onderneming voor alarmsystemen ook diensten kunnen aanbieden voor alarmopvolging en interventie van alarm, maar effectief slechts het alarm kunnen installeren; de twee andere componenten zullen slechts kunnen worden uitgevoerd door daarvoor vergunde ondernemingen, met wie het installatiebedrijf daaromtrent ook afspraken gemaakt heeft.
    (Ref.:
    DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 27)

Art. 28: De minister van Binnenlandse Zaken trekt de vergunning in indien hij vaststelt dat de onderneming of interne dienst niet langer voldoet aan de vergunningsvoorwaarden, zoals voorzien in of krachtens de bepalingen bedoeld in afdeling 2 van dit hoofdstuk.

Art. 29: De minister van Binnenlandse Zaken kan de vergunning, voor alle of voor sommige activiteiten, voor alle plaatsen waar die activiteiten worden uitgeoefend of sommigen ervan, intrekken wanneer de onderneming of de interne dienst de bepalingen van deze wet en haaruitvoeringsbesluiten niet in acht neemt of activiteiten uitoefent die onverenigbaar zijn met de openbare orde of de inwendige of de uitwendige veiligheid van de Staat of wanneer gebreken werden vastgesteld in de controle die door de onderneming of interne dienst wordt uitgeoefend op de naleving van de bepalingen van deze wet door haar personeelsleden of de personen die voor haarrekening werken.

Art. 30: De vergunning kan op verzoek van de houder ingetrokken worden.

Art. 31: De Koning bepaalt de nadere regels en procedures betreffende het verlenen, het vernieuwen, het weigeren en het intrekken van vergunningen.

Afdeling 2: Vergunningsvoorwaarden (art. 32 tot 41)

Art. 32: De vergunning wordt eerst verleend indien de aanvrager voldoet aan alle in of krachtens de bepalingen van deze wet bepaalde voorwaarden en aan de door de Koning vastgestelde minimumvereisten inzake personeel en organisatorische, technische en infrastructurele middelen waarover de onderneming of de interne dienstmoet beschikken en de gedragsregels die ze dienen te respecteren.

Art. 33: De onderneming of de interne dienst moet gedurende de gehele vergunningsperiode aan de vergunningsvoorwaarden voldoen.

Art. 34: De onderneming moet opgericht zijn volgens de in het Belgisch recht geldende bepalingen of overeenkomstig de wetgeving van een lidstaat van de Europese Economische Ruimte.

Art. 35: De exploitatiezetel van de onderneming moet in een lidstaat van de Europese Economische Ruimtegelegen zijn.

Art. 36: De onderneming dient te voldoen aan haar verplichtingen ingevolge sociale en fiscale wetgeving.
Ze mag niet doorgehaald of geschrapt zijn in de Kruispuntbank voor Ondernemingen.
Ze mag zich niet in staat van faillissement bevinden.

Art. 37: Indien de onderneming een rechtspersoon is, mag ze niet veroordeeld geweest zijn tot een correctionele of criminele straf, zoals bedoeld in artikel 7bis van het Strafwetboek.

  • Artikel 7 bis van het Strafwetboek bepaalt:
    "Art. 7 bis. De straffen toepasselijk op misdrijven gepleegd door rechtspersonen zijn:
    • in criminele zaken, in correctionele zaken en in politiezaken:
      • 1° geldboete;
      • 2° bijzondere verbeurdverklaring; de bijzondere verbeurdverklaring, bepaald in artikel 42, 1°, uitgesproken ten aanzien van publiekrechtelijke rechtspersonen kan enkel betrekking hebben op goederen die vatbaar zijn voor burgerlijk beslag.
    • in criminele en correctionele zaken:
      • 1° ontbinding; deze kan niet worden uitgesproken ten aanzien van de publiekrechtelijke rechtspersoon;
      • 2° verbod een werkzaamheid die deel uitmaakt van het maatschappelijk doel te verrichten, met uitzondering van werkzaamheden die behoren tot een opdracht van openbare dienstverlening;
      • 3° sluiting van een of meer inrichtingen, met uitzondering van de inrichtingen waar werkzaamheden worden verricht die behoren tot een opdracht van openbare dienstverlening;
      • 4° bekendmaking of verspreiding van de beslissing."
        (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Indien de onderneming een natuurlijk persoon is, dient hij te voldoen aan de persoonsvoorwaarden, bedoeld in de artikelen 61 tot en met 64.

  • De artikelen bedoeld in dit artikel 37, tweede lid, bepalen:
    "Art. 61. De personen, bedoeld in artikel 60, moeten voldoen aan de volgende voorwaarden:
    • 1° niet veroordeeld geweest zijn, zelfs niet met uitstel, tot een correctionele of een criminele straf zoals bedoeld in artikel 7 van het Strafwetboek, of tot een gelijkaardige straf in het buitenland, behoudens veroordelingen wegens inbreuken op de wetgeving betreffende politie over het wegverkeer;
    • 2° onderdaan zijn van een lidstaat van de Europese Economische Ruimte of van de Zwitserse Bondsstaat en hun hoofdverblijfplaats hebben in een lidstaat van de Europese Economische Ruimte of in de Zwitserse Bondsstaat;
    • 3° niet tegelijkertijd lid zijn van een politiedienst of van een inlichtingendienst, noch een functie hebben in een penitentiaire instelling, noch activiteiten uitoefenen van privédetective, van wapen- of munitiefabrikant of -handelaar of enige andere werkzaamheid uitoefenen die, doordat ze wordt uitgeoefend door dezelfde persoon die ook een functie uitoefent in de sector van de private of bijzondere veiligheid, een gevaar kan opleveren voor de in- of uitwendige veiligheid van de Staat of voor de openbare orde;
    • 4° voldoen aan de door de Koning vastgestelde voorwaarden inzake beroepsopleiding en beroepservaring;
    • 5° minstens achttien jaar oud zijn;
    • 6° beantwoorden aan het profiel, zoals bedoeld in artikel 64; (...)
    • 7° voldoen aan de voorwaarden inzake psycho-technisch onderzoek;
    • 8° niet geschrapt zijn uit het Rijksregister van natuurlijke personen zonder nieuw adres achter te laten;
    • 9° in de afgelopen drie jaar niet het voorwerp hebben uitgemaakt van een beslissing waarbij werd vastgesteld dat zij aan de veiligheidsvoorwaarden, bedoeld onder 6°, niet voldeden;
    • 10° niet tegelijkertijd deel uitmaken van een onderneming of van een  interne dienst, vergund voor de uitoefening van bewakingsactiviteit "uitgaansmilieu” en van een andere niet-geassocieerde onderneming of interne dienst die vergund is voor andere activiteiten;
    • 11° in de afgelopen drie jaar geen lid geweest zijn van de inlichtingendiensten of van die politiediensten waarbij het onmiddellijk erna uitoefenen van een functie in de private veiligheid een gevaar oplevert voor de Staat of voor de openbare orde."
  • Art. 62. De in artikel 61, 2° en 4°, vermelde voorwaarden gelden niet voor de personen, bedoeld in artikel 60, 2° en 6°.
    De in artikel 61, 4°, vermelde voorwaarde geldt niet voor personen, werkzaam voor ondernemingen voor veiligheidsadvies.
    De in artikel 61, 3°, vermelde voorwaarde geldt niet voor leden van politiediensten die een functie uitoefenen van lesgever in een opleidingsinstelling, bedoeld in artikel 10.
    De in artikel 61, 7°, vermelde voorwaarde geldt enkel voor bewakingsagenten en veiligheidsagenten.
    De in artikel 61, 5° en 5°, vermelde voorwaarden gelden niet voor de personen, bedoeld in artikel 60, 6° en 6°.
    De in artikel 61, 3°, vermelde onverenigbaarheid met de activiteit van privédetective geldt niet voor de personen, bedoeld in artikel 60, 6°, die, in overeenstemming met de wet van 19 juli 1991 tot regeling van het beroep van privédetective, voor rekening van de onderneming of de interne dienst, uitsluitend interne onderzoeken van privédetective uitoefenen.
  • Art. 63. Aan de in artikel 61, 6°, vermelde voorwaarde is voldaan indien, nadat is vastgesteld dat de betrokkene niet aan de veiligheidsvoorwaarden voldoet, hetzij:
    • 1° de gerechtelijke overheid de feiten, waarop de beslissing is gebaseerd niet bewezen heeft verklaard;
    • 2° de minister van Binnenlandse Zaken zijn beslissing, waarbij hij vaststelde dat betrokkene niet voldeed aan de veiligheidsvoorwaarden, heeft herzien omdat de belanghebbende nieuwe elementen heeft aangebracht waaruit blijkt dat de ten laste gelegde feiten waarop de beslissing is gebaseerd niet vaststaan.
  • Art. 64. Het profiel van de personen, bedoeld in artikel 60, is gekenmerkt door:
    • 1° respect voor de grondrechten en de rechten van de medeburgers;
    • 2° integriteit, loyaliteit en discretie;
    • 3° een incasseringsvermogen ten aanzien van agressief gedrag van derden en het vermogen om zich daarbij te beheersen;
    • 4° afwezigheid van verdachte relaties met het crimineel milieu;
    • 5° respect voor de democratische waarden;
    • 6°de afwezigheid van risico voor de inwendige of uitwendige veiligheid van de Staat of voor de openbare orde."
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 38: Een bewakingsonderneming of een interne bewakingsdienst dient te beschikken over een verzekering afgesloten bij een verzekeringsonderneming die erkend is of van erkenning ontslagen is krachtens de wet van 13 maart 2016 op het statuut van en het toezicht op de verzekerings- of herverzekerings-ondernemingen. Deze verzekering dekt de burgerrechtelijke aansprakelijkheid waartoe de uitoefening van de bewakingsactiviteiten, waarvoor de onderneming of de interne dienst vergund is, aanleiding kan geven.

De verzekering geeft aan de benadeelde een eigenrecht tegen de verzekeraar.
Geen enkele nietigheid, exceptie of verval van rechten kan door de verzekeraar aan de benadeelde worden tegengeworpen.
De verzekeraar kan zich evenwel een verhaalsrecht voorbehouden op de verzekerde.

De Koning bepaalt de nadere regels met betrekking tot de verzekering, inzonderheid wat betreft de omvang van de dekking, de gevallen en de wijze van aankondiging of mededeling van de verzekering.

  • De verplichte verzekering heeft als doel aan derden de zekerheid te verschaffen dat voldaan zal kunnen worden aan hun eventuele schade-eisen, door aan de bewakingsondernemingen en de interne bewakingsdiensten de verplichting op te leggen zich te verzekeren voor hun burgerlijke aansprakelijkheid. De verzekering geeft aan de benadeelde een eigen recht tegen de verzekeraar en de verweermiddelen die de verzekeraar op grond van de wet op de verzekeringsovereenkomst tegen de verzekerde kan inroepen, kunnen niet aan de benadeelde worden tegengeworpen. De rechtstreekse vordering en de niet-tegenwerpelijkheid van verweermiddelen maken een waarborg uit voor de benadeelde. Het beschermt hem tegen insolventie van de verzekeringsnemer (de bewakingsonderneming of de interne bewakingsdienst) en vereenvoudigt voor hem de procesgang.  De aansprakelijke moet immers niet gedagvaard worden opdat de benadeelde zijn rechten tegenover de verzekeraar zou kunnen laten gelden. De verplichte verzekering beperkt zich uitdrukkelijk tot de dekking van de activiteiten waar de betrokken bewakingsonderneming of interne bewakingsdienst effectief voor vergund is.  Met deze beperking wordt voorkomen dat de indruk wordt gewekt dat een onderneming of dienst zich voor de uitoefening van onvergunde activiteiten wettelijk kan laten dekken door een verzekering.
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 30)

Art. 39: De bewakingsondernemingen en, indien zij geenexploitatiezetel hebben in België, de ondernemingen ende natuurlijke of rechtspersonen die een interne dienst organiseren, dienen te beschikken over een uitvoerbare bankwaarborg ten belope van een som van 12 500 euro als waarborg tot betaling van de retributies en administratieve geldboetes.

Deze bankwaarborg moet kunnen aangesproken worden door de Belgische overheid.

De Koning bepaalt de nadere regels en de procedure tot het stellen van deze bankwaarborg, de wijze waarop de overheid beroep doet op deze bankwaarborg en de aanvulling ervan en de duur en de beëindiging ervan.

Art. 40: De ondernemingen mogen onder de bestuurders, zaakvoerders, lasthebbers, personen bevoegd om de onderneming of instelling te verbinden of personen die de controle uitvoeren over de onderneming of instelling in de zin van artikel 5 van het Wetboek van vennootschappen, geen natuurlijke personen of rechtspersonen hebben:

  • aan wie het uitoefenen van dergelijke functies verboden is krachtens het koninklijk besluit nr. 22 van24 oktober 1934 betreffende het rechterlijk verbod aan bepaalde veroordeelden en gefailleerden om bepaalde ambten, beroepen of werkzaamheden uit te oefenen;
  • die de voorbije vijf jaar aansprakelijk zijn gesteld voor de verbintenissen of schulden van een gefailleerde vennootschap met toepassing van de artikelen 213, 229, 231, 265, 314, 315, 456, 4°, of 530 van het Wetboek van vennootschappen, of die door de rechtbank niet verschoonbaar zijn verklaard op basis van artikel 80 van de faillissementswet van 8 augustus 1997.

Art. 41: Een onderneming kan, onverminderd de in deze afdeling bedoelde voorwaarden, enkel een vernieuwing van een vergunning verkrijgen:

  • indien ze vrij is van schulden ingevolge de toepassing van deze wet of haar uitvoeringsbesluiten;
  • indien ze vrij is van sociale of fiscale schulden hoger dan 2 500 euro die niet het voorwerp uitmaken van een afbetalingsplan dat nauwgezet wordt nageleefd;
  • voor de activiteiten die zij werkelijk heeft uitgeoefend in de loop van de twee jaren voorafgaand aan de aanvraag van de vernieuwing van de vergunning.

Afdeling 3: Verplichtingen voor alle ondernemingen en alle interne diensten (art. 42 tot 52)

Art. 42: Ondernemingen en interne diensten kunnen slechts de in deze wet voorziene activiteiten organiseren, of aanbieden of uitoefenen, waarvoor ze een vergunning hebben verkregen.

Art. 43: Alle akten, facturen, aankondigingen, bekendmakingen, brieven, orders, websites en andere stukken, al dan niet in elektronische vorm, die uitgaan van een onderneming of een interne dienst, moeten melding maken van de vergunning waarover de onderneming of de interne dienst beschikt.

Art. 44: Onverminderd artikel 42 van de wet op het politieambt verrichten de personen die door een onderneming of interne dienst worden ingezet, hun activiteiten onder het uitsluitend gezag van het personeel belast met de werkelijke leiding van de onderneming of interne dienst.

  • Opdrachtgevers of klanten dienen hun desiderata steeds aan een leidinggevende van de onderneming over te maken en niet rechtstreeks aan het uitvoerend personeel.  Om een en ander werkzaam te houden kan dit, na afspraak, gebeuren via de plaatselijke leidinggevende (postchef of ploegbaas).
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 32)
  • Afgezien van de vermelde wettelijke uitzondering kan niemand, behoudens het personeel belast met de werkelijke leiding,  gezag uitoefenen op het personeel van een onderneming of interne dienst.
    Artikel 42 van de WPA bepaalt dat: "Wanneer hij in gevaar gebracht wordt bij het vervullen van zijn opdracht of wanneer personen in gevaar zijn, kan ieder lid van het operationeel kader de hulp of bijstand vorderen van de ter plaatse aanwezige personen. In geval van absolute noodzaak kan hij eveneens de hulp of bijstand vorderen van enig ander nuttig persoon. De gevorderde hulp of bijstand mag de persoon die ze verleent niet in gevaar brengen."
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 45: De onderneming of interne dienst en de personen die er de werkelijke leiding van hebben, nemen alle voorzorgsmaatregelen en verrichten de nodige controles opdat hun personeelsleden of de personen die voor hun rekening werken, in de uitoefening van hun functie, de wetten in het algemeen en deze wet en haaruitvoeringsbesluiten in het bijzonder zouden naleven.

Art. 46: Behoudens datgene waar de wetgeving in voorziet, is het de ondernemingen en hun personeel verboden enig gegeven over hun opdrachtgever, of de personeelsleden of de bezoekers ervan mede te delen aan andere personen dan de opdrachtgever of over deze personen in de onderneming persoonsgegevens te verwerken.

Art. 47: Behoudens datgene waar de wetgeving in voorziet, is het de interne diensten en hun personeel verboden, enig persoonsgegeven mede te delen aan andere personen dan deze die deel uitmaken van de natuurlijke of rechtspersoon die de interne dienst organiseert.

Art. 48: De ondernemingen en interne diensten alsmede de personen die voor hun rekening werken, beantwoorden onverwijld elke vraag om inlichtingen betreffende hun activiteiten die uitgaat van de gerechtelijke en bestuurlijke overheden of van de met het toezicht op de uitvoering van deze wet belaste ambtenaren en agenten.

Onverminderd artikel 30 van het Wetboek van strafvordering en artikel 1, 3°, van de wet van 20 juli1990 betreffende de voorlopige hechtenis, delen ze aan de gerechtelijke instanties telkens als deze erom verzoeken, onverwijld alle inlichtingen mede over misdrijven waarvan zij tijdens of naar aanleiding van de uitoefening van hun activiteiten kennis krijgen.

Art. 49: De personen die de werkelijke leiding hebben van de ondernemingen en interne diensten melden op de door de Koning bepaalde wijze, aan de administratie van de Federale Overheidsdienst Binnenlandse Zaken, van zodra ze er kennis van krijgen, alle feiten die een wanbedrijf of een misdaad opleveren, begaan door de personen die een in deze wet bedoelde functie uitoefenen en die gepleegd zijn in de uitoefening of naar aanleiding van de uitoefening van hun functie.

Art. 50. § 1: Ondernemingen en interne diensten alsmede de personen die voor hun rekening werken mogen niet tussenkomen in een politiek of een arbeidsconflict.
Ze kunnen in deze omstandigheden bewakingsactiviteiten uitoefenen voor zover er geen contact is tussen de bewakingsagenten en personen die politieke of vakbondsactiviteiten uitoefenen.

§ 2: Het is de ondernemingen en interne dienst en eveneens verboden toezicht te houden op politieke, filosofische, godsdienstige of vakbondsovertuigingen of op het lidmaatschap van een ziekenbond, en op de uiting van die overtuigingen of dat lidmaatschap, alsmede te dien einde gegevensbestanden aan te leggen of te voeden.

Art. 51: De bewakingsonderneming sluit voorafgaand aan de eerste uitoefening van bewakingsactiviteiten, een schriftelijke overeenkomst af met de opdrachtgever.
De minister van Binnenlandse Zaken kan de bepalingen vaststellen die in de overeenkomst moeten worden opgenomen.

Art. 52:  De ondernemingen en interne diensten dienen de retributie en administratieve kosten te betalen, die hen worden aangerekend.
Deze betalingen dienen om de kosten voor administratie, controle en toezicht, nodig voor de toepassing van deze wet en haar uitvoeringsbesluiten, te dekken.

Afdeling 4: Bijkomende verplichtingen voor bewakingsondernemingen  en interne bewakingsdiensten (art. 53 tot 57)

Art. 53: Bewakingsondernemingen kunnen geen andere opdrachten uitvoeren dan de bewakingsactiviteiten waarvoor ze vergund zijn. Ze kunnen evenwel:

  • vergund worden als onderneming, bedoeld in de artikelen 6, 7 en 12;
    • De ondernemingen bedoeld in dit artikel 53, 1°, zijn:
      • "Art. 6. Wordt als onderneming voor alarmsystemen beschouwd, de onderneming die diensten aanbiedt, of uitoefent of zich als dusdanig bekend maakt, van conceptie, installatie, onderhoud of herstelling van alarmsystemen, de onderdelen ervan en de er op aangesloten componenten voor zover deze alarmsystemen bestemd zijn om misdrijven tegen personen of onroerende goederen te voorkomen of vast te stellen."
      • "Art. 7. Wordt als onderneming voor camerasystemen beschouwd, de onderneming die diensten aanbiedt of uitoefent of zich als dusdanig bekend maakt, van conceptie, installatie, onderhoud of herstelling van bewakingscamera’s."
      • "Art. 12. Wordt als een maritieme veiligheidsonderneming beschouwd, de onderneming die diensten aanbiedt of uitoefent van toezicht, bescherming en veiligheid aan boord van schepen, tegen piraterij, of die zich als dusdanig bekend maakt."
  • diensten die niet aan een vergunning onderworpen zijn, aanbieden en uitoefenen voor zover ze verbandhouden met preventie en veiligheid in het algemeen of een correlatie vormen met de activiteiten waarvoor ze vergund zijn;
  • privédetectives in dienst hebben, die ten behoeve van de bewakingsonderneming, activiteiten van privédetective uitoefenen, in overeenstemming met de wet van 19 juli 1991 tot regeling van het beroep van privédetective;
  • voor zover ze vergund zijn voor de uitoefening van de bewakingsactiviteit, bedoeld in artikel 3, 3°, d), de in en uitstroom opvolgen van de voorraad van geldbiljetten of munten die zich bij derden bevinden.
    • De in dit artikel 53, 4°, bedoelde bewakingsactiviteit is:
      "Art. 3, 3°, d) bevoorrading van biljettenautomaten, bewaking bij werkzaamheden aan biljettenautomaten en onbewaakte werkzaamheden aan biljettenautomaten opgesteld buiten bemande kantoren, indien er toegang mogelijk is tot de geldbiljetten of geldcassettes."
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
    • De bewakingsondernemingen bieden steeds meer geïntegreerde veiligheidsoplossingen aan die verband houden met preventie en veiligheid.  Dit betekent echter wel dat de bewakingsonderneming indien ze belendende diensten aanbiedt dewelke eveneens aan een vergunningsplicht onderworpen zijn (plaatsen waar camerasystemen geïnstalleerd zijn) hiervoor ook over deze vergunning moet beschikken.
      (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 35)

Art. 54: De bewakingsondernemingen en de interne bewakingsdiensten melden aan de FOD Binnenlandse Zaken:

  • voor de eerste ingebruikname van een exploitatiezetel, de door de Koning bepaalde informatie;
  • voor de eerste uitoefening van de door de Koningbepaalde bewakingsactiviteiten, de door de Koning bepaalde informatie.

    De Koning bepaalt de instanties die door de administratie op de hoogte moeten worden gebracht van de in het eerste lid bedoelde meldingen.

    Hij bepaalt de nadere procedure nodig voor de uitvoering van deze bepaling.

Art 55: Bewakingsopdrachten kunnen niet worden uitbesteed, noch in onderaanneming worden aanvaard of uitgevoerd, behalve indien:

  • zowel de hoofdaannemer als de onderaannemer vergund zijn voor het uitoefenen van deze activiteiten en er tussen hen per opdracht een schriftelijke overeenkomst is afgesloten;
  • er voorafgaand aan de eerste uitvoering van een activiteit een schriftelijke overeenkomst is afgesloten tussen de hoofdaannemer en de opdrachtgever die de naam van de onderaannemer, zijn contactgegevens en de periode, de tijdstippen en de plaatsen waar hij de activiteiten zal uitvoeren, bepaalt.
    De hoofdaannemer neemt in elk geval alle voorzorgsmaatregelen en verricht de nodige controles opdat de onderaannemer en de personen die voor zijn rekening werken de wetten in het algemeen en deze wet en haar uitvoeringsbesluiten in het bijzonder naleven, en hetgeen wat met de opdrachtgever is overeengekomen op een correcte wijze uitvoeren.
    • De onderaanneming in de bewakingssector bemoeilijkt de taak van de toezichtsinstanties en van de politiediensten aanzienlijk.  Onderaanneming wordt door sommige ondernemingen gebruikt om te werken met «schijnzelfstandigen», terwijl de regering thans een beleid voert ter bestrijding van  zwartwerk en schijnzelfstandigen.  Opdrachtgevers weten soms niet dat opdrachten in onderaanneming worden uitgevoerd en hoofdaannemers geven er zich niet altijd rekenschap van de wijze waarop de bewakingstaken worden uitgevoerd.  Dit alles houdt risico’s in voor de veiligheid, de kwaliteit van de bewaking en correcte concurrentiewerking in deze sector.
    • De opdrachtgever dient te weten en akkoord te zijn met (het gedeelte van) de opdracht dat in onderaanneming zal worden uitgevoerd en door wie dit zal gebeuren.
    • Van de hoofdaannemer wordt verwacht dat hij het nodige toezicht houdt op de naleving van de wet en de correcte uitvoering van de opdracht.  Dit waarborgt dat de onderaannemer de opdracht exact op dezelfde wijze zal moeten uitvoeren als zou de hoofdaannemer die zelf hebben uitgevoerd.
      (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 36)

Art. 56: De Koning kan de bijzondere technische normen vaststellen waaraan de voertuigen, waarvan de bewakingsondernemingen en de interne bewakingsdienstengebruik willen maken voor het uitoefenen van hun bewakingsactiviteiten, moeten voldoen.

Art. 57: De voertuigen in gebruik bij bewakingsondernemingen of interne bewakingsdiensten mogen geenaanleiding geven tot verwarring met de voertuigen die gebruikt worden door de openbare macht.

Afdeling 5: Bijkomende verplichtingen voor ondernemingen  voor veiligheidsadvies (art. 58 en 59)

Art. 58: Ondernemingen voor veiligheidsadvies nemen bij het verstrekken van een advies neutraliteit in acht ten opzichte van de aanbeveling van diensten en producten, waarop de opdrachtgever ingevolge hun advies, beroep kan doen.
Het is hen verboden producten of diensten aan te bieden die behoren tot de domeinen waarover ze veiligheidsadvies verstrekken.

Art. 59: De ondernemingen voor veiligheidsadvies kunnen niet tegelijkertijd activiteiten uitoefenen van een onderneming zoals bedoeld in de artikelen 4, 6, 7 en 12.

  • De ondernemingen bedoeld in dit artikel 59 zijn:
    • "Art. 4. Wordt als een bewakingsonderneming beschouwd, elke onderneming die bewakingsactiviteiten aanbiedt, of uitoefent of zich als dusdanig bekend maakt."
    • "Art. 6. Wordt  als onderneming voor alarmsystemen beschouwd, de onderneming die diensten aanbiedt, of uitoefent of zich als dusdanig bekend maakt, van conceptie, installatie, onderhoud of herstelling van alarmsystemen, de onderdelen ervan en de er op aangesloten componenten voor zover deze alarmsystemen bestemd zijn om misdrijven tegen personen of onroerende goederen te voorkomen of vast te stellen."
    • "Art. 7. Wordt als onderneming voor camerasystemen beschouwd, de onderneming die diensten aanbiedt of uitoefent of zich als dusdanig bekend maakt, van conceptie, installatie, onderhoud of herstelling van bewakingscamera’s."
    • "Art. 12. Wordt als een maritieme veiligheidsonderneming beschouwd, de onderneming die diensten aanbiedt of uitoefent van toezicht, bescherming en veiligheid aan boord van schepen, tegen piraterij, of die zich als dusdanig bekend maakt."
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Uitvoeringsbesluiten

Afdeling 1: Vergunningen (art.16 tot 31)

  • Art. 24: Ministerieel besluit van 25 juli 2018 tot vaststelling van het model van de toestemming van de burgemeester zoals bedoeld in artikel 24 van de wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid  (B.S. 21-09-2018, in werking 01-10-2018); 

  • Art. 31: Koninklijk besluit 12 november 2017 betreffende het verlenen van vergunningen aan ondernemingen voor camerasystemen en de vernieuwing van deze vergunningen. (B.S. 29.11.2017, in werking 29.11.2017);

  • Art. 31: Koninklijk besluit van 25 december 2017 betreffende het verlenen van vergunningen aan ondernemingen voor alarmsystemen en de vernieuwing van deze vergunningen (B.S. 25-01-2018, in werking 04-02-2018).

Afdeling 2: Vergunningsvoorwaarden (art. 32 tot 41)

  • Art. 38: Koninklijk besluit van 12 november 2017 houdende vaststelling van nadere regels met betrekking tot de verzekering tot dekking van de burgerrechtelijke aansprakelijkheid van de bewakingsondernemingen, de interne bewakingsdiensten, de veiligheidsdiensten en de maritieme veiligheidsondernemingen (B.S. 24.11.2017, in werking 24.11.2017).

Waarover handelt deze handeling van de wet

Afdeling 1: Vergunningen (art. 16 tot 31)

  • Elke onderneming bedoeld door de wet of elke interne bewakingsdienst (en veiligheidsdienst) moet beschikken over een voorafgaande vergunning (Art.16) alvorens:
    • diensten te mogen aanbieden of organiseren;
    • zich als interne bewakingsdienst of onderneming die een of verschillende activiteiten bedoeld door de wet uitoefenen of aanbieden, te mogen bekend maken.
  • Het verbod, voor eender wie, om een beroep te doen op een niet-vergunde onderneming (art.17).
  • De mogelijkheid en de verplichting die de minister van Binnenlandse Zaken heeft om het advies van de procureur des Konings of de federale procureur te vragen, of relevante inlichtingen aan de inlichtingendiensten (art.18).
  • De duur van de vergunningen - met inbegrip van de vernieuwingen - die 5 jaar bedraagt (art. 22), behoudens de maritieme veiligheidsondernemingen (vergunningsduur van maximum 3 jaar - zie VIGILEGIS, Hoofdstuk 6, Afdeling 4, art. 189). 
    • Gevolg: de duur van de vernieuwing van een vergunning voor de ondernemingen voor alarmsystemen (in de voormalige wet van 10 april 1990 : ‘de vernieuwing van de erkenning van de veiligheidsondernemingen’) bedraagt geen 10 jaar meer maar 5 jaar.
  • Het bijzonder regime bedoeld in artikel 24, dat erin bestaat om bewakingsactiviteiten te laten uitoefenen door de leden van de organiserende vereniging.  (art. 24).
  • De activiteit van het betalend parkeren op de openbare weg door een interne dienst die is onderworpen aan bijzondere en cumulatieve voorwaarden waaronder het afsluiten, met de overheid, van een concessieovereenkomst (art. 25).
  • De overname van activiteiten van een vergunde onderneming door een niet-vergunde derde, maar die rechtsgeldig een vergunningsaanvraag heeft ingediend (art. 26).
  • Het aanbieden van diensten, zonder deze uit te oefenen (voor ondernemingen die reeds vergund zijn met toepassing van de wet voor de uitoefening van activiteiten van private veiligheid), van een activiteit die verbonden is aan de installatie van alarmsystemen, de opvolging van alarmsignalen en/of de interventie na alarm, zonder voorafgaande vergunning, bedoeld in artikel 16, voor de uitoefening van deze activiteit (art.27).
  • Drie mogelijkheden voor intrekking van vergunning:
    1. een intrekking door de minister van Binnenlandse Zaken indien niet is voldaan aan de vergunningsvoorwaarden bepaald door de wet (art. 28);
    2. een intrekking door de minister van Binnenlandse Zaken voor het niet naleven van de bepalingen van de wet wanneer bepaalde gebreken worden vastgesteld, ... (art. 29 ) ;
    3. een intrekking op verzoek van de onderneming of de dienst (art. 30).
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Afdeling 2: Vergunningsvoorwaarden (art. 32 tot 41)

  • De vergunningsvoorwaarden waaraan iedere onderneming of iedere interne dienst moet voldoen op het ogenblik van de vergunning, maar ook gedurende de hele vergunningsperiode.   Deze voorwaarden zijn grotendeels opgenomen in de voormalige wet van 10 april 1990 (art. 32 tot 40).
  • De verzekering die de aansprakelijkheid dekt die kan voortvloeien uit activiteiten uitgeoefend door een bewakingsonderneming of een interne bewakingsdienst (art. 38).
  • De bankwaarborg waarover de bewakingsondernemingen en de ondernemingen die een interne dienst organiseren en die geen exploitatiezetel in België hebben, moeten beschikken (art. 39).
  • De bestuurders, zaakvoerders, lasthebbers,..., mogen niet onderworpen zijn aan een specifiek professioneel rechterlijk verbod (het gaat over een grote nieuwigheid) en mogen de voorbije vijf jaar niet aansprakelijk zijn gesteld voor de verbintenissen of schulden van een gefailleerde vennootschap (art. 40).
  • De vergunning tot vernieuwing kan niet  worden afgeleverd, enerzijds onverminderd de voorwaarden verbonden aan een eerste aanvraag, en anderzijds voor zover is voldaan aan opgesomde bijkomende voorwaarden, betreffende de schulden en de werkelijk uitgeoefende activiteiten (art. 41).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Afdeling 3: Verplichtingen voor alle ondernemingen en alle interne diensten (art. 42 tot 52)

De verplichtingen van de ondernemingen, interne diensten, en leden van hun personeel bij het uitoefenen van hun activiteiten (deze zijn niet fundamenteel verschillend van de voormalige wet van 10 april 1990):

  • de vergunning te verkrijgen voor iedere uitgeoefende activiteit (art. 42);
  • de melding van de vergunning (art. 43);
  • de uitoefening onder het uitsluitend gezag van de leidinggevende en de uitzondering hierop (art. 44);
  • de voorzorgsmaatregelen en controle van het personeel (art. 45);
  • bepaalde communicatie- en samenwerkingsregels met de gerechtelijke en bestuurlijke overheden (art. 46 tot 49);
  • de tussenkomst in een politiek of een arbeidsconflict (art. 50);
  • de afsluiting van een schriftelijke overeenkomst met de opdrachtgever (art. 51);
  • het betalingsprincipe van de retributie en administratieve kosten (art. 52).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Afdeling 4: Bijkomende verplichtingen voor bewakingsondernemingen  en interne bewakingsdiensten (art. 53 tot 57)

  • De uitoefening door een bewakingsonderneming van opdrachten die geen verband houden met bewaking voor zover 4 uitgevaardigde regels worden toegepast (art. 53).
  • De melding van bepaalde informatie verbonden aan de exploitatiezetel en aan de eerste uitoefening van activiteiten door de bewakingsondernemingen en de interne bewakingsdiensten (art. 54).
  • De toe te passen regels voor onderaanneming door de bewakingsondernemingen en de interne bewakingsdiensten (art.55).
  • De normen waaraan moet worden voldaan voor de voertuigen die gebruikt worden voor de uitoefening van bewakingsactiviteiten (uitgevaardigd in een ministerieel besluit).  De wet preciseert dat deze voertuigen geen aanleiding tot verwarring mogen geven met de voertuigen die gebruikt worden door de openbare macht (art. 56 en 57).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Afdeling 5: Bijkomende verplichtingen voor ondernemingen voor veiligheidsadvies (art. 58 en 59)

  • De bijkomende verplichtingen die de ondernemingen voor veiligheidsadvies moeten naleven, met name dat zij niet tegelijkertijd activiteiten kunnen uitoefenen van een bewakingsonderneming, onderneming voor alarmsystemen, onderneming voor camerasystemen of maritieme veiligheidsonderneming (art. 58-59).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
1
Hoofdstuk 3 Ondernemingen en interne bewakingsdiensten

Hoofdstuk 4 Personen

Wat zegt de wet

Afdeling 1: Toepassingsgebied (art. 60)

Art. 60: Dit hoofdstuk is van toepassing op:

  • de personen die de werkelijke leiding hebben in een onderneming of een interne dienst;
  • de personen die zonder de werkelijke leiding te hebben in een onderneming, hetzij zitting hebben in de raad van bestuur van een onderneming, hetzij de controle uitvoeren over een onderneming in de zin van artikel 5 van het Wetboek van vennootschappen;
  • de personen belast met het uitoefenen van de activiteiten behorend tot het toepassingsgebied van deze wet, bedoeld onder hoofdstuk 2, afdeling 2;
  • de personen, belast met de commerciële relaties;
  • de lesgevers en cursuscoördinatoren van opleidingsinstellingen;
  • de personen die voor een bewakingsonderneming of een interne bewakingsdienst een andere functie uitoefenen dan deze die in dit artikel, onder 1° tot en met 5°, beoogd worden.

Afdeling 2: Persoonsvoorwaarden (art. 61 tot 64)

Art. 61: De personen, bedoeld in artikel 60, moeten voldoen aan de volgende voorwaarden:

  • niet veroordeeld geweest zijn, zelfs niet met uitstel, tot enige correctionele of criminele straf, zoals bedoeld in artikel 7 van het Strafwetboek of tot een gelijkaardige straf in het buitenland behoudens veroordelingen wegens inbreuken op de wetgeving betreffende de politie over het wegverkeer;
    • Artikel 7 van het Strafwetboek bepaalt:
      "Art 7. De straffen op de misdrijven (gepleegd door natuurlijke personen) toepasselijk, zijn:
      • In criminele zaken:
        1° opsluiting;
        2° hechtenis.
      • In correctionele zaken en in politiezaken:
        1° gevangenisstraf;
        2° straf onder elektronisch toezicht;
        3° werkstraf
        4° autonome probatiestraf
        De in 1° tot 4° bepaalde straffen mogen niet samen worden toegepast.
      • In criminele zaken en in correctionele zaken
        1° ontzetting van bepaalde politieke en burgerlijke rechten;
        2° terbeschikkingstelling van de strafuitvoeringsrechtbank;
      • In criminele zaken, in correctionele zaken en in politiezaken:
        1° geldboete;
        2° bijzondere verbeurdverklaring."
        (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
    • Artikel 275 van de wet voorziet in een afwijking (1) voor de personen die belast zijn met de uitoefening van de activiteiten (uitvoerend personeel), die onder het toepassingsgebied van deze wet vallen, bedoeld in hoofdstuk 2, afdeling 2, die over een identificatiekaart beschikken die geldig is op de datum van inwerkingtreding van de wet, en (2) voor de personen die een andere functie uitoefenen dan de functies bedoeld in 1° tot en met 5° van dit artikel, voor een bewakingsonderneming of een interne bewakingsdienst:
      "Art. 275. In afwijking van artikel 61, 1°, moeten de personen bedoeld in artikel 60, 3° en 6°, die op de datum van inwerkingtreding van deze wet over een geldige identificatiekaart beschikken, voldoen aan de volgende voorwaarden: niet veroordeeld zijn, zelfs niet met uitstel, voor de datum van inwerkingtreding van deze wet, tot een gevangenisstraf van ten minste zes maanden wegens enig misdrijf, tot opsluiting, of tot een andere straf wegens diefstal, heling, afpersing, misbruik van vertrouwen, oplichting, valsheid in geschrifte, het opzettelijk toebrengen van slagen en verwondingen, aanranding van de eerbaarheid, verkrachting of misdrijven bedoeld in de artikelen 379 tot 386ter van het Strafwetboek, in artikel 227 van het Strafwetboek, in artikel 259bis van het Strafwetboek, in de artikelen 280 en 281 van het Strafwetboek, in de artikelen 323, 324 en 324ter  van het Strafwetboek, in de wet van 24 februari 1921 betreffende het verhandelen van giftstoffen, slaapmiddelen en verdovende middelen, psychotrope stoffen, ontsmettingsstoffen en antiseptica en de uitvoeringsbesluiten ervan, de wet van 3 januari 1933 op de vervaardiging van, de handel in en het dragen van wapens en de handel in munitie en de uitvoeringsbesluiten ervan, of de wet van 8 december 1992 tot bescherming van de persoonlijke levenssfeer ten opzichte van de verwerking van persoonsgegevens of de wet van 30 juli 1981 tot bestraffing van bepaalde door racisme of xenofobie ingegeven daden, en niet veroordeeld geweest zijn, zelfs niet met uitstel, sedert de inwerkingtreding van deze wet, tot enige correctionele of criminele straf, zoals bedoeld in artikel 7 van het Strafwetboek, of tot een gelijkaardige straf in het buitenland, behoudens veroordelingen wegens inbreuken op de wetgeving betreffende de politie over het wegverkeer.
      Deze afwijking geldt niet voor de personen die activiteiten uitoefenen binnen een onderneming voor veiligheidsadvies of activiteiten verrichten van vaststellingen, die uitsluitend betrekking hebben op de onmiddellijk waarneembare toestand van goederen die zich bevinden op het openbaar domein, in opdracht van de bevoegde overheid of van de houder van een overheidsconcessie."
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
  • onderdaan zijn van een lidstaat van de Europese Economische Ruimte of van de Zwitserse Bondsstaten hun hoofdverblijfplaats hebben in een lidstaat van de Europese Economische Ruimte of in de Zwitserse Bondsstaat;
  • niet tegelijkertijd lid zijn van een politiedienst of een inlichtingendienst, noch een functie hebben in een penitentiaire instelling, noch activiteiten uitoefenen van privédetective, van wapen- of munitiefabrikant of -handelaar of enige andere werkzaamheid uitoefenen die, doordat ze wordt uitgeoefend door dezelfde persoon die ook een functie uitoefent in de sector van de private of bijzondere veiligheid, een gevaar kan opleveren voorde in- of uitwendige veiligheid van de Staat of voor de openbare orde;
  • voldoen aan de door de Koning vastgestelde voorwaarden inzake beroepsopleiding (koninklijk besluit + bijlagen) en beroepservaring;
  • minstens achttien jaar oud zijn;
  • beantwoorden aan het profiel, zoals bedoeld in artikel 64;
    • Het al dan niet voldoen aan het profiel moet geval per geval en proportioneel beoordeel worden op basis van een geheel van beschikbare elementen.
      Deze elementen vereisen niet noodzakelijk een actieve rol van de betrokken persoon.
      Mogelijke elementen zijn:
      • geregeld bezocht worden door iemand die gekend is voor criminele of terroristische feiten. Dit betekent niet dat uit een eenmalige en toevallige ontmoeting altijd volgt dat de persoon niet voldoet aan het profiel bedoeld in artikel 64;
      • aanwezig zijn bij illegale wapenhandel, ook al neemt de persoon er niet actief aan deel;
      • geregeld aanwezig zijn bij toespraken waar haat gepredikt wordt. Dit betekent niet dat uit een eenmalige en toevallige aanwezigheid bij zo'n toespraak altijd volgt dat de persoon niet voldoet aan het profiel bedoeld in artikel 64;
      • verdachte linken met criminele motorbendes;
      • feiten van slagen en verwondingen, diefstal, oplichting, hooliganisme;
    • Feiten die niet het voorwerp hebben uitgemaakt van een strafrechtelijke veroordeling kunnen toch een tegenindicatie van het profiel uitmaken.Vaak voldoet iemand immers niet aan het profiel doordat hij feiten heeft gepleegd die niet het voorwerp hebben uitgemaakt van een veroordeling. Het kan dan bijvoorbeeld gaan over geseponeerde feiten of feiten waarvoor de betrokkene de opschorting van de veroordeling bekwam.
      (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 41 en 42)
  • voldoen aan de voorwaarden inzake psychotechnisch onderzoek;
  • niet geschrapt zijn uit het Rijksregister van natuurlijke personen zonder nieuw adres achter te laten;
  • in de afgelopen drie jaar niet het voorwerp hebben uitgemaakt van een beslissing waarbij werd vastgesteld dat zij aan de veiligheidsvoorwaarden, bedoeld onder 6°, niet voldeden;
  • 10° niet tegelijkertijd deel uitmaken van een onderneming of van een interne dienst, vergund voor de uitoefening van bewakingsactiviteit “bewaking uitgaansmilieu” en van een andere niet-geassocieerde onderneming of interne dienst die vergund is voor andere activiteiten;
    • Dit geldt evenwel niet in het geval dat de twee betrokken ondernemingen geassocieerd zijn. In geval maken de geassocieerde ondernemingen deel uit van dezelfde economische groep en moeten de personeelsmiddelen flexibel ingezet kunnen worden door de verschillende ondernemingen van de groep, zelfs al is uiteraard een verschillende identificatiekaart voor elke onderneming vereist. Aangezien de ondernemingen geassocieerd zijn, zal de uitoefening van activiteiten in het uitgaansmilieu bovendien niet gebeuren zonder medeweten van de onderneming die de persoon inzet voor andere bewakingsactiviteiten.  De werkgever zal aldus kunnen zorgen voor de nodige omkadering en controle van de betrokken bewakingsagent, wat de risico's op invloed van het crimineel milieu zal beperken of het mogelijk zal maken om dit te verhelpen.
      (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 42)
  • 11° in de afgelopen drie jaar geen lid geweest zijn van de inlichtingendiensten of van die politiediensten waarbij het onmiddellijk erna uitoefenen van een functie in de private veiligheid een gevaar oplevert voor de Staat of voor de openbare orde.

Art. 62: De in artikel 61, 2° en 4°, vermelde voorwaarden gelden niet voor de personen, bedoeld in artikel 60, 2° en 6°.
De in artikel 61, 4°, vermelde voorwaarde geldt niet voor personen, werkzaam voor ondernemingen voorveiligheidsadvies.
De in artikel 61, 3°, vermelde voorwaarde geldt niet voor leden van politiediensten die een functie uitoefenen van lesgever in een opleidingsinstelling, bedoeld in artikel 10.
De in artikel 61, 7°, vermelde voorwaarde geldt enkel voor bewakingsagenten en veiligheidsagenten.
De in artikel 61, 5°, vermelde voorwaarde geldt niet voor de personen, bedoeld in artikel 60, 6°.
De in artikel 61, 3°, vermelde onverenigbaarheid met de activiteit van privédetective geldt niet voor de personen, bedoeld in artikel 60, 6°, die, in overeenstemming met de wet van 19 juli 1991 tot regeling van het beroep van privédetective, voor rekening van de onderneming of de interne dienst, uitsluitend interne onderzoeken van privédetective uitoefenen.

Art. 63: Aan de in artikel 61, 6°, vermelde voorwaarde is voldaan indien, nadat is vastgesteld dat de betrokkene niet aan de veiligheidsvoorwaarden voldoet, hetzij:

  • de gerechtelijke overheid de feiten, waarop de beslissing is gebaseerd niet bewezen heeft verklaard;
  • de minister van Binnenlandse Zaken zijn beslissing, waarbij hij vaststelde dat betrokkene niet voldeed aan de veiligheidsvoorwaarden, heeft herzien omdat de belanghebbende nieuwe elementen heeft aangebracht waaruit blijkt dat de ten laste gelegde feiten waarop de beslissing is gebaseerd niet vaststaan.

Art. 64: Het profiel van de personen, bedoeld in artikel 60, is gekenmerkt door:

  • respect voor de grondrechten en de rechten van de medeburgers;
  • integriteit, loyaliteit en discretie;
  • een incasseringsvermogen ten aanzien van agressief gedrag van derden en het vermogen om zich daarbij te beheersen;
  • afwezigheid van verdachte relaties met het crimineel milieu;
  • respect voor de democratische waarden;
  • de afwezigheid van risico voor de inwendige of uitwendige veiligheid van de Staat of voor de openbare orde.
    • Het gewenste profiel, bedoeld in 64, werd aangevuld met vereisten van loyaliteit, discretie, respect voor de democratische waarden en afwezigheid van risico voor de veiligheid van de staat. Door toevoeging van deze bijkomende profielkenmerken is het vooral de bedoeling in de toekomst meer feiten van bestuurlijke politie als tegenindicatie van de profielkenmerken te kunnen gebruiken. Met respect voor de fundamentele rechten van de burgers wordt bijvoorbeeld bedoeld het respect voor andermans eigendom, het respect voor de onschendbaarheid van zijn woning, het respect voor zijn persoonlijke levenssfeer en voor zijn fysieke en psychische integriteit,. Met respect van de democratische waarden wordt bedoeld het respect voor de rechtsstaat en de instellingen.
      (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 44)

Afdeling 3: Onderzoeken naar de veiligheidsvoorwaarden (art. 65 tot 75)

Art. 65: Het onderzoek naar de veiligheidsvoorwaarden gebeurt op initiatief van de door de minister van Binnenlandse Zaken aangewezen ambtenaar.

Art. 66: De door de minister van Binnenlandse Zaken aangewezenambtenaar vraagt een onderzoek naar de veiligheidsvoorwaarden aan nadat hij heeft vastgesteld dat betrokkene gekend is voor feiten of handelingen, die een tegenindicatie kunnen uitmaken van het profiel.

  • Het veiligheidsonderzoek is gebaseerd op een analyse van inlichtingen van gerechtelijke of bestuurlijke politie, maar ook op feiten, attitudes en voorvallen die zich hebben voorgedaan in de beroepsuitoefening en die bij de administratie Binnenlandse Zaken bekend zijn door meldingen van bedrijven, politiediensten of door de inspecteurs van Binnenlandse Zaken tijdens uitgevoerde controles. Hoewel bij het verlenen of het vernieuwen van de identificatiekaart, telkens nagegaan wordt of de betrokkene nog aan alle uitoefeningsvoorwaarden voldoet, kan de administratie op gelijk welk moment waarop de betrokken persoon in de sector actief is, en dus los van de aanvraag van een identificatiekaart, een veiligheidsverzoek opstarten.
    Enkel en alleen de betrokken persoon en niet zijn werkgever wordt ingelicht over de uitkomst van een veiligheidsonderzoek. De werkgever wordt uiteraard wel ingelicht over de gevolgen ervan, namelijk dat zijn identificatiekaart wordt toegekend, geweigerd of wordt ingetrokken.
    De beslissingen moeten gemotiveerd worden vanuit de specificiteit van de beoogde functie.
    De ondernemingen en diensten kunnen vragen aan de bevoegde ambtenaar of hij al dan niet een veiligheidsonderzoek overweegt aangaande kandidaat-personeelsleden. Zij krijgen hierop zeer snel een antwoord waardoor ze bij de selectie van personeel met deze informatie rekening kunnen houden.
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 46)

Art. 67: Het onderzoek naar de veiligheidsvoorwaarden wordt uitgevoerd, al naargelang het geval, door de personen bedoeld in de artikelen 208 en 212, tweede lid, of dooreen inlichtingen- en veiligheidsdienst volgens de artikelen19 en 20 van de wet van 30 november 1998 houdende regeling van de inlichtingen- en veiligheidsdiensten.

  • De personen bedoeld in de artikelen 208 en 212, tweede lid, zijn :
    • « Art. 208. De door de Koning aangewezen personeelsleden van de overheidsdiensten, hierna “inspecteurs” genoemd, zien toe op de naleving van deze wet en de uitvoeringsbesluiten ervan.
      De inspecteurs leggen, vóór zij hun functie daadwerkelijk gaan innemen, de eed af, in handen van de minister van Binnenlandse Zaken of zijn afgevaardigde: "Ik zweer mijn opdracht in eer en geweten, nauwgezet en eerlijk te zullen vervullen." » 
    • « Art. 212. (…) De politiediensten zien toe op de naleving van deze wet en de uitvoeringsbesluiten ervan. »
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 68: De persoon die het voorwerp uitmaakt van een onderzoek naar de veiligheidsvoorwaarden, dient hiertoe voorafgaandelijk en eenmalig, via de onderneming of interne dienst, waarvoor hij de activiteiten uitoefent of zal uitoefenen, zijn instemming te hebben gegeven opeen door de Koning te bepalen wijze.

Art. 69: Indien de persoon weigert zijn instemming te geven, wordt hij geacht niet te voldoen aan de veiligheidsvoorwaarden.

Art. 70: De aard van de gegevens die kunnen worden onderzocht, heeft betrekking op inlichtingen van gerechtelijk of bestuurlijke politie, inlichtingen waarover de inlichtingen- en veiligheidsdiensten beschikken of inlichtingen aangaande de beroepsuitoefening. Het onderzoek naar de veiligheidsvoorwaarden bestaat uit een analyse en een evaluatie van deze gegevens.

Art. 71: Indien de ambtenaar, bedoeld in artikel 66, van oordeel is dat de betrokkene aan de veiligheidsvoorwaarden voldoet, wordt het onderzoek naar de veiligheidsvoorwaarden stopgezet.
In het andere geval, legt hij het dossier voor aan de minister van Binnenlandse Zaken die vaststelt of de persoon al dan niet voldoetaan de veiligheidsvoorwaarden.

Art. 72: De beslissing aangaande het resultaat van het onderzoek naar de veiligheidsvoorwaarden, wordt per aangetekende brief ter kennis gebracht aan de persoon die er het voorwerp van uitmaakt.

Art. 73: De kennisgeving van een negatieve beslissing herneemt de motieven die deze beslissing rechtvaardigen, met uitzondering van iedere inlichting waarvan de communicatie ervan schade zou kunnen toebrengen aan de verdediging van de onschendbaarheid van het nationaal grondgebied en van de militaire defensieplannen, de vervulling van de opdrachten van de strijdkrachten, de inwendige veiligheid van de Staat, met inbegrip van het domein van de kernenergie, en het voortbestaan van de democratische en grondwettelijke orde, de uitwendige veiligheid van de Staat en de internationale betrekkingen, het wetenschappelijk en economisch potentieel van het land of elk ander fundamenteel belang van de Staat, de veiligheid van de Belgische onderdanen in het buitenland, de werking van de besluitvormingsorganen van de Staat, de bescherming van de bronnen, aan het geheim van een lopend opsporings- of gerechtelijk onderzoek of de bescherming van de persoonlijke levenssfeer van derden.

Art. 74: De onderneming of interne dienst kan omtrent een persoon die zij beoogt aan te werven, aan de ambtenaar, bedoeld in artikel 66, vragen of hij in overweging neemt om een onderzoek naar de veiligheidsvoorwaarden aan te vragen, en dit slechts nadat de betrokken persoon zijn instemming heeft verleend, overeenkomstig artikel 68.

Art. 75: De Koning kan de nadere regels vaststellen die van toepassing zijn op de in deze afdeling bedoelde bepalingen.

Afdeling 4: Identificatiekaarten (art. 76 tot 81)

Art. 76: De personen, bedoeld in artikel 60, 1°, 3°, 4° en 5°, moeten houder zijn van een identificatiekaart, afgeleverd door de minister van Binnenlandse Zaken.

  • De personen bedoeld in artikel 60, 1°, 3°, 4° en 5° zijn:
    "Art. 60. (...)
    • 1° de personen die de werkelijke leiding hebben in een onderneming of een interne dienst; (…)
    • 3° de personen belast met het uitoefenen van de activiteiten behorend tot het toepassingsgebied van deze wet, bedoeld onder hoofdstuk 2, afdeling 2;
    • 4° de personen, belast met de commerciële relaties met de klanten van een onderneming;
    • 5° de lesgevers en cursuscoördinatoren van opleidingsinstellingen; (…) ".
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

De identificatiekaart heeft een geldigheidsduur van vijf jaar. Ze kan met gelijke termijnen vernieuwd worden.

De Koning kan, bij een besluit vastgesteld na overleg in Ministerraad, voor de identificatiekaart voor personen die activiteiten op bepaalde plaatsen of in bepaalde situaties uitoefenen, omwille van veiligheidsredenen, een kortere geldigheidsduur vaststellen.

In de gevallen bepaald door de Koning, kan de minister van Binnenlandse Zaken een niet vernieuwbare tijdelijke kaart afleveren, die geldig is voor een periode van zes maanden.

De onderneming of de interne dienst is er verantwoordelijk voor dat de personen, bedoeld in het eerste lid, die voor haar werkzaam zijn, over een identificatiekaart beschikken voorafgaand aan de uitoefening van enige activiteit.

Art. 77: Een identificatiekaart wordt slechts afgeleverd nadat gebleken is dat de persoon voor wie ze werd aangevraagd aan alle voorwaarden, voorzien in en krachtens deze wet, voldoet voor de uitoefening van de activiteiten, waarvoor de identificatiekaart is aangevraagd.

Art. 78: Indien de persoon, voor dewelke een identificatiekaart is aangevraagd, het voorwerp uitmaakt van een onderzoek naar de veiligheidsvoorwaarden, zoals bedoeld in afdeling 3, neemt de minister van Binnenlandse Zaken slechts een beslissing tot afgifte of weigering van de identificatiekaart, nadat na afloop van dit onderzoek is vastgesteld dat de betrokkene al dan niet voldoet aan de veiligheidsvoorwaarden, bedoeld in artikel 61, 6°.

Indien de persoon, voor dewelke een vernieuwing vaneen identificatiekaart is aangevraagd, het voorwerp uitmaakt van een onderzoek naar de veiligheidsvoorwaarden, zoals bedoeld in afdeling 3, wordt, zonder afbreuk te doen aan de mogelijkheid voorzien in artikel 82, de identificatiekaart voorlopig vernieuwd, in afwachting van de definitieve beslissing na afloop van dit onderzoek.

  • Indien het veiligheidsonderzoek gevoerd wordt in het kader van de vernieuwing van een identificatiekaart, wordt de kaart voorlopig vernieuwd en dit voor zolang het onderzoek geen uitsluitsel bracht over de situatie van de betrokkene. Deze personen zijn immers al aan het werk in de sector en zouden anders, in afwachting van de definitieve uitkomst van het onderzoek, hun taken niet langer kunnen uitvoeren.
    (Ref.:
    DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 48)

Art. 79: De houder van een identificatiekaart:

  • kan zijn activiteiten slechts uitoefenen als hij de identificatiekaart bij zich draagt;
  • overhandigt de identificatiekaart bij elke vordering van leden van politiediensten of van de met het toezicht op de uitvoering van deze wet belaste ambtenaren en agenten;
  • toont de identificatiekaart indien een persoon dit vraagt.

Art. 80: Bewakingsagenten dragen bij de uitoefening van hun activiteiten de identificatiekaart duidelijk leesbaar.

Art. 81: De Koning bepaalt het model, de modaliteiten van het gebruik en de procedure voor de aanvraag, de toekenning, de vernieuwing, de weigering, de geldigheidsduur, de intrekking en de teruggave van de identificatiekaarten.

Afdeling 5: Schorsingen en intrekkingen (art. 82 tot 87)

Art. 82: De minister van Binnenlandse Zaken kan, overeenkomstig een door de Koning vastgestelde procedure, om redenen van openbare orde of veiligheid of omdat de betrokken persoon het voorwerp uitmaakt van een opsporingsonderzoek of een gerechtelijk onderzoek, het recht van een persoon om activiteiten zoals bedoeld in deze wet uit te oefenen, preventief schorsen.

  • De wet voorziet in een preventieve schorsing bij wijze van voorlopige bewarende maatregel.
    Een intrekkingsprocedure kan immers lang duren en in afwachting van de uitkomst van het onderzoek en de daaropvolgende procedure kan de betrokken onderneming of persoon verder functioneren in de private veiligheidssector.
    De regering acht het daarom noodzakelijk in de wet te voorzien in een procedure die toelaat om in ernstige gevallen het recht om activiteiten zoals bedoeld in deze wet, te schorsen in afwachting van het einde van het onderzoek.
    Een schorsing kan slechts gemotiveerd zijn om redenen van openbare orde, veiligheid of het feit dat betrokkene het voorwerp uitmaakt van een opsporings- of gerechtelijk onderzoek.
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 48 tot 49)

Art. 83: De minister van Binnenlandse Zaken kan slechts tot een preventieve schorsing beslissen nadat aangaande de betrokken persoon een onderzoek naar de veiligheidsvoorwaarden, zoals bedoeld in artikel 66, is aangevraagd.

Art. 84: De preventieve schorsing eindigt op het ogenblik dat een beslissing wordt genomen betreffende de intrekking of het behoud van het recht van de persoon om de in deze wet bedoelde activiteiten uit te oefenen.

Art. 85: De minister van Binnenlandse Zaken trekt de identificatiekaart in indien de houder ervan niet langer voldoetaan de voorwaarden, zoals voorzien in de bepalingen opgenomen in afdeling 2.

Art. 86: De minister van Binnenlandse Zaken kan overeenkomstig en door de Koning te bepalen procedure het recht van de persoon om activiteiten zoals bedoeld inde wet uit te oefenen voor alle activiteiten of voor een gedeelte ervan, voor alle plaatsen waar die activiteiten worden uitgeoefend of voor sommige ervan, intrekken, wanneer een persoon de bepalingen van deze wet of haar uitvoeringsbesluiten niet in acht neemt of opdrachten uitvoert die onverenigbaar zijn met de openbare orde of de veiligheid van de Staat.

  • De wet voorziet in twee intrekkingsmogelijkheden van de identificatiekaart. Een verplichte intrekking, indien aan de in de wet voorziene persoonsvoorwaarden niet langer voldaan is en een intrekkingsmogelijkheid steunende op de discretionaire appreciatiebevoegdheid van de minister van Binnenlandse Zaken. Dit laatste is het geval bij overtreding van de wet of indien de betrokkene activiteiten uitoefent die onverenigbaar zijn met de openbare orde of de veiligheid van de staat.
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 49)

Art. 87: De identificatiekaart waarvan de houder geschorst is, wordt gedurende de schorsingsperiode door de FOD Binnenlandse Zaken ingehouden. De FOD Binnenlandse Zaken vernietigt de kaart wanneer aan de houder het recht om zijn activiteiten nog langer uit te oefenen werd ingetrokken.

Afdeling 6: Discretieplicht (art. 88)

Art. 88: Onverminderd de verplichtingen, bedoeld in de artikelen 48 en 49, onthouden de personen, bedoeld in artikel 60, zich van elke mededeling of verspreiding van informatie, die voor de uitoefening van hun activiteiten niet noodzakelijk is en die de veiligheid van hun collega’s of de personen en de plaatsen waar ze hun opdracht uitvoeren of de efficiëntie van de daarbij aangewende middelen of procedures, in het gedrang kunnen brengen.

  • "Art. 48. De ondernemingen en interne diensten alsmede de personen die voor hun rekening werken, beantwoorden onverwijld elke vraag om inlichtingen betreffende hun activiteiten die uitgaat van de gerechtelijke en bestuurlijke overheden of van de met het toezicht op de uitvoering van deze wet belaste ambtenaren en agenten.
    Onverminderd artikel 30 van het Wetboek van strafvordering en artikel 1, 3°, van de wet van 20 juli1990 betreffende de voorlopige hechtenis, delen ze aan de gerechtelijke instanties telkens als deze erom verzoeken, onverwijld alle inlichtingen mede over misdrijven waarvan zij tijdens of naar aanleiding van de uitoefening van hun activiteiten kennis krijgen."
  • "Art. 49. De personen die de werkelijke leiding hebben van de ondernemingen en interne diensten melden op de door de Koning bepaalde wijze, aan de administratie van de Federale Overheidsdienst Binnenlandse Zaken, van zodra ze er kennis van krijgen, alle feiten die een wanbedrijf of een misdaad opleveren, begaan door de personen die een in deze wet bedoelde functie uitoefenen en die gepleegd zijn in de uitoefening of naar aanleiding van de uitoefening van hun functie."
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Uitvoeringsbesluiten

Afdeling 2: Persoonsvoorwaarden (art. 61 tot 64)

  • Art. 61, 4°: Koninklijk besluit van 25 december 2017 tot gedeeltelijke omzetting van Richtlijn 2005/36/EG van het Europees parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van de beroepskwalificaties voor het uitoefenen van de activiteiten zoals voorzien in de wet van 2 oktober 2017 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid (B.S. 23-01-2018, in werking 02-02-2018).
  • Art. 61, 4°: Koninklijk besluit van 23 mei 2018 betreffende de vereisten inzake beroepsopleiding, -ervaring en -bekwaamheid en inzake het psychotechnisch onderzoek voor het uitoefenen van een leidinggevende, uitvoerende of commerciële functie in een bewakingsonderneming, interne bewakingsdienst of opleidingsinstelling en de organisatie ervan + bijlagen (B.S. 18-06-2018, in werking 01-09-2018).

Waarover handelt deze afdeling van de wet

Afdeling 1: Toepassingsgebied (art. 60)

Van de zes categorieën van personen die moeten voldoen aan de wettelijke voorwaarden die toegang geven tot deze functies, gaat het om:

  • Leidinggevenden;
  • Personen die, zonder de werkelijke leiding van een onderneming te verzekeren, hetzij zetelen in de raad van bestuur, hetzij de controle uitvoeren van een onderneming overeenkomstig artikel 5 van het Wetboek van Vennootschappen;
  • Personeel dat een activiteit uitvoert die onder de wet valt;
  • Personeel belast met commerciële relaties;
  • Lesgevers en cursuscoördinatoren; (in de opleidingsinstellingen);
  • Personeel dat een functie uitoefent die niet wordt beoogd in de eerste 5 punten voor een bewakingsonderneming of een interne bewakingsdienst.

De vermelde punten 1 tot 4 zijn van toepassing op alle door de wet beoogde ondernemingen of interne diensten.
(Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Afdeling 2: Persoonsvoorwaarden (art. 61 tot 64)

Over de voorwaarden, waaraan de in artikel 60 bedoelde personen moeten voldoen, met betrekking tot uitgesproken veroordelingen, nationaliteit, gelijktijdig uitgeoefende activiteiten, opleidingen, leeftijd, gewenst profiel, psychotechnisch onderzoek, inschrijving van een woonplaats in het rijksregister, latere weigeringsbeslissing, onverenigbaarheden binnen de sector en eerder uitgevoerde beroepen (verboden doorgang) (art. 61) en op wie deze voorwaarden wel en niet van toepassing zijn (art. 62).

De belangrijkste wijzigingen, in vergelijking met de oude wet van 10 april 1990, zijn de volgende:

  • betreffende de veroordelingen, er is geen onderscheid meer tussen leidinggevend en uitvoerend personeel: elke correctionele of criminele straf vormt een weigeringsmotief (cfr. eveneens VIGILEGIS, Hoofdstuk 8, Afdeling 2, art. 275, eerste lid,  overgangsbepaling voor het personeel dat over een geldige identificatiekaart beschikt op het ogenblik van de inwerkingtreding van de wet);
  • de minimumleeftijd wordt voor alle personen vastgelegd op 18 jaar (behalve voor personen die voor een bewakingsonderneming of een interne bewakingsdienst een andere functie uitoefenen dan deze die in artikel 60, onder 1° tot en met 5°, beoogd worden).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 30.11.2017)

Afdeling 3: Onderzoeken naar de veiligheidsvoorwaarden (art. 65 tot 75)

  • In welke gevallen de door de minister van Binnenlandse Zaken aangewezen ambtenaar, een onderzoek naar de veiligheidsvoorwaarden kan aanvragen (art. 65-66), door wie het onderzoek kan worden uitgevoerd (art. 67) en over de verplichting om de instemming van de betrokkene te bekomen (art. 68).
  • Dat, indien een persoon, die in het kader van de wet wenst te werken, zijn instemming weigert te geven, hij wordt geacht niet te voldoen aan de veiligheidsvoorwaarden (art. 69).
  • Over de aard van de onderzochte gegevens en de te volgen administratieve procedure (art. 70 tot 73) (cfr. eveneens VIGILEGIS, Hoofdstuk 4, Afdeling 4, art. 78, tweede lid - over de mogelijkheid om  de identificatiekaart voorlopig te vernieuwen.
  • Over de mogelijkheid om aan de aangewezen ambtenaar te vragen of hij al dan niet in overweging neemt om een onderzoek naar de veiligheidsvoorwaarden aan te vragen (systeem dat voorheen 'voorafgaande screening' of "pre-screening' werd genoemd en van kracht is sinds 2004) (art. 74).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Afdeling 5: Schorsingen en intrekkingen (art. 82 tot 87)

  • De verplichting om houder te zijn van een identificatiekaart voor de volgende personen (art. 76, 1ste lid): leidinggevend personeel, commerciële medewerkers, lesgevers en cursuscoördinatoren.  De werkgever (onderneming of interne dienst) is er nu verantwoordelijk voor dat het personeel over een identificatiekaart beschikt voorafgaand aan de uitoefening van enige activiteit (art. 76, vierde lid).
  • Dat de geldigheidsduur van een kaart 5 jaar is, en dat de Koning in bepaalde gevallen om veiligheidsredenen een kortere geldigheidsduur kan vaststellen (art. 76, tweede lid) en dat een niet vernieuwbare tijdelijke kaart kan worden afgeleverd voor een periode van 6 maanden (art. 76, derde lid).
  • Dat de identificatiekaart verplicht moet worden gedragen(art. 79, 1°), tijdens de uitoefening van hun activiteiten, door alle personen die verplicht zijn om in het bezit te zijn van een kaart, en leesbaar moet worden gedragen , ook tijdens de uitoefening van hun activiteiten, door de bewakingsagenten(art. 80), dat deze kaart moet worden overhandigd bij elke vordering van politieagenten en van de met het toezicht op de uitvoering van deze wet belaste ambtenaren, en getoond moet worden aan elke persoon die dit vraagt (art. 79, 2° en 3°).
  • Dat wanneer een persoon in het bezit is van een identificatiekaart, drie bijzondere scenario's zich kunnen voordoen:
    1. een voorlopige vernieuwing van de kaart wanneer de betrokkene het voorwerp uitmaakt van een veiligheidsonderzoek (tot het einde van het onderzoek, behoudt hij zijn recht op de uitoefening van zijn activiteiten) (art. 78, tweede lid);
    2. er kan tot een preventieve schorsing bij wijze van voorlopige bewarende maatregel van de kaart worden besloten nadat een onderzoek naar de veiligheidsvoorwaarden werd gevraagd inzake de betrokkene (hij verliest zijn recht op de uitoefening van zijn activiteiten) (art. 82 tot 84);
    3. een automatische intrekking van de kaart wanneer de betrokkene niet langer voldoet aan één van de persoonsvoorwaarden (art. 85).
  • Dat het recht van een persoon om activiteiten uit te oefenen in het kader van deze wet kan worden ingetrokken, door de minister van Binnenlandse Zaken, wanneer deze persoon de bepalingen van deze wet en haar uitvoeringsbesluiten niet in acht neemt of een opdracht uitvoert die onverenigbaar is met de openbare orde of de veiligheid van de Staat (art. 86).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
1
Hoofdstuk 4 Personen

Hoofdstuk 5 Bevoegdheden - verplichtingen - procedures - middelen

Wat zegt de wet

Afdeling 1: Middelen en procedures (art. 89 tot 93)

Art. 89: De Koning kan de middelen, methodes en procedures, die de ondernemingen, de interne diensten en hun personeelsleden kunnen of moeten aanwenden bij het uitoefenen van hun opdrachten bepalen of naderregelen.

Art. 90: De Koning kan aan de opdrachtgever van de dienstverlening van ondernemingen, maatregelen opleggen teneinde een maximale veiligheid te garanderen en het toezicht op de naleving van de bepalingen in of krachtens deze wet mogelijk te maken.

Art. 91: In dringende gevallen of in geval van ernstige en onmiddellijke bedreiging van de openbare orde, kan de minister van Binnenlandse Zaken, in het belang van de openbare orde, op de openbare weg en in voor het publiek toegankelijke plaatsen, de uitoefening van bepaalde opdrachten of het gebruik van bepaalde middelen of methodes verbieden of aanvullende veiligheidsmaatregelen opleggen.

Art. 92: Bewakingsactiviteiten worden ongewapend uitgeoefend.

In afwijking van het eerste lid kunnen de bewakingsactiviteiten bedoeld in de artikelen 101 en 139 gewapend worden uitgeoefend, op voorwaarde dat de betrokken bewakingsonderneming of interne bewakingsdienst voorafgaandelijk een bijzondere toestemming verkrijgt met het oog op het uitvoeren van gewapende bewakingsactiviteiten, afgeleverd door de minister Van Binnenlandse Zaken.

De bijzondere toestemming, bedoeld in het tweede lid, kan enkel worden gegeven voor zover dit noodzakelijk is doordat andere middelen of methodes het bijzondere risico waaraan de bewakingsagenten zelf of de personen die zij beschermen, worden blootgesteld, op een onvoldoende wijze kunnen voorkomen of verhinderen.

Art. 93: In afwijking van hetgeen voorzien is in de wapenwet, worden de vergunningen tot het voorhanden hebben van wapens uit hoofde van de ondernemingen en de interne diensten en tot het dragen van wapens uit hoofde van de personen bedoeld in deze wet, in het kader van deze wet verleend, beperkt, geschorst of ingetrokken door de minister van Binnenlandse Zaken.

Buiten de uitoefening van de gewapende opdrachten, worden de vuurwapens in een wapenkamer bewaard onder de verantwoordelijkheid van een daartoe aangesteld personeelslid.

In een register wordt voor elk vuurwapen vermeld welk personeelslid op een bepaald ogenblik voor welke opdracht over het desbetreffende wapen beschikte.

De Koning bepaalt bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad de procedures en voorwaarden tot het bekomen van een bijzondere toestemming voor het uitvoeren van gewapende bewakingsactiviteiten, de bezitsvergunning, de wapendrachtvergunning, de bewaring, het vervoer, de gebruiksvoorwaarden en de registratie van wapens. Hij kan beperkingen opleggen met betrekking tot het aantal en het soort wapens.

  • Het koninklijk besluit van 17 november 2006 betreffende de wapens die gebruikt worden door de ondernemingen, diensten, instellingen en personen (nog steeds van toepassing) bepaalt "dat een bijzondere vergunning ‘gewapende bewaking’ enkel kan worden afgegeven indien de onderneming aantoont dat ze activiteiten uitoefent waarvoor het dragen van een wapen noodzakelijk is, doordat het gebruik van andere middelen of methodes het bijzondere risico voor de veiligheid waaraan de bewakingsagenten of de personen die zij beschermen, worden blootgesteld, onvoldoende zou kunnen verminderen." Dit ‘subsidiariteitsprincipe’ van gewapende bewaking is bijzonder belangrijk en wordt dientengevolge opgenomen in het wetsontwerp.
    Zoals dat het geval is met het koninklijk besluit betreffende wapens van 17 november 2006 dat "een bewakingsagent verbiedt om een wapen dicht bij hem of in zijn voertuig te hebben wanneer hij activiteiten uitoefent die niet met een wapen gebeuren.  Voor de andere activiteiten kan enkel het wapen waarvoor hij over een vergunning tot het dragen van wapens beschikt en dat tot zijn onderneming behoort, worden gedragen."
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 51 en 52)

Afdeling 2: Generieke bevoegdheden en verplichtingen bij de uitoefening van bewakingsactiviteiten (art. 94 tot 120)

Art. 94: De bepalingen opgenomen in deze afdeling gelden bij de uitoefening van bewakingsactiviteiten, ongeacht de omstandigheden waarin ze worden uitgeoefend.

Art. 95: Bewakingsagenten dragen bij de uitoefening van bewakingsactiviteiten een uniform.
De verplichting, bedoeld in het eerste lid, geldt niet bij de uitoefening van de bewakingsactiviteiten winkelinspectie, beheer van een alarmcentrale, beheer van een geldtelcentrum, en bescherming van personen en in de gevallen bepaald door de minister Van Binnenlandse Zaken.

De werkkleding is voorzien van een embleem.
De minister van Binnenlandse Zaken bepaalt de nadere regels betreffende de vereisten, het model en het gebruik van dit uniform en het embleem.
Het uniform mag geen aanleiding geven tot verwarring met die welke agenten van de openbare macht dragen.

Art. 96: De personen die de werkelijke leiding hebben, kiezen bij het aanwenden van middelen en het uitoefenen van bevoegdheden voor wat op het vlak van veiligheid toereikend en ter zake dienend is zonder dat dit overmatig is ten opzichte van de persoonlijke levenssfeer van de personen en zonder dat het verder gaat dan wat overeengekomen is met de opdrachtgever en met de uitbaters die actief zijn op de bewaakte plaats.

Art. 97: Bewakingsagenten kunnen geen andere handelingen stellen dan deze die voortvloeien uit de rechten waarover iedere persoon beschikt, alsmede de bevoegdheden die uitdrukkelijk voorzien zijn in deze wet of haar uitvoeringsbesluiten.
Ze kunnen de bevoegdheden die ze uitoefenen en de middelen die ze aanwenden enkel uitoefenen voor veiligheidsdoeleinden.

Art. 98: Buiten de gevallen waarin de wet voorziet, kunnen bewakingsagenten geen enkele vorm van dwang of geweld uitoefenen.
Ze kunnen niemand dwingen bewakingsmaatregelen te ondergaan, dan in de gevallen en op de wijze voorzien in de wet.

Art. 99: De bewakingsagenten verlenen bij de uitoefening van hun functie bijstand aan personen in gevaar.

Art. 100: De Koning kan de bewakingsactiviteiten bepalen die, omwille van het veiligheidsrisico, alleen kunnen uitgeoefend worden indien de bewakingsagent permanent wordt opgevolgd door een onderneming of dienst die, op de door de Koning bepaalde wijze, noodoproepen ontvangt, verwerkt en bijstand verleent.

De bewakingsonderneming of interne bewakingsdienst waartoe de bewakingsagent behoort, is ervoor verantwoordelijk dat deze permanente opvolging wordt voorzien.

Art. 101: Het dragen van een wapen is slechts mogelijk bij de uitoefening van de bewakingsactiviteiten bedoeld in artikel 3, 1° en 2°, voor zover ze plaatsvinden op plaatsen waar er geen andere personen geacht worden aanwezig te zijn dan bewakingsagenten, en bij de uitoefening van de activiteiten bedoeld in artikel 3, 3° en 5°.

Bewakingsagenten kunnen slechts wapens dragen voor zover dit noodzakelijk is doordat andere middelen of methodes het bijzondere veiligheidsrisico waaraan de bewakingsagenten zelf of de personen die ze beschermen zijn blootgesteld, op een onvoldoende wijze kunnen voorkomen of verhinderen.

Bewakingsagenten mogen hun wapen enkel gebruiken in geval van wettige verdediging.

  • De in dit artikel 101 bedoelde activiteiten zijn:
    "Art. 3. (…) 1° de statische bewaking van roerende of onroerende goederen» voor zover ze plaatsvinden op plaatsen waar er geen andere personen geacht worden aanwezig te zijn dan bewakingsagenten.
    Art. 3.  (…) 2° de mobiele bewaking van roerende of onroerende goederen en de interventie na alarm» voor zover ze plaatsvinden op plaatsen waar er geen andere personen geacht worden aanwezig te zijn dan bewakingsagenten.
    Art.3. (…) 3°
    a) toezicht en/of bescherming bij het vervoer, geheel of gedeeltelijk op de openbare weg, van goederen;
    b) vervoer, geheel of gedeeltelijk op de openbare weg, van geld of van door de Koning bepaalde goederen, andere dan geld, die omwille van hun kostbaar karakter of hun bijzondere aard aan bedreiging onderhevig zijn;
    c) beheer van een geldtelcentrum;
    d) bevoorrading van biljettenautomaten, bewaking bi werkzaamheden aan biljettenautomaten en onbewaakte werkzaamheden aan biljettenautomaten opgesteld buiten bemande kantoren, indien er toegang mogelijk is tot de geldbiljetten of geldcassettes. (…)
    Art. 3. (…) 5° de bescherming van personen. (…)"
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
  • De gewapende bewaking moet een ‘bijkomstige’ oplossing zijn, wanneer andere middelen of methodes het bijzondere veiligheidsrisico waaraan de bewakingsagenten zelf of de personen die ze beschermen, zijn blootgesteld, op een onvoldoende wijze kunnen voorkomen of verhinderen.
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 56)

Art. 102: Bewakingsagenten kunnen bij de uitoefening van de bewakingsactiviteiten bedoeld in artikel 3, 7°, 8° en 13° aan de toegang van de plaats die ze bewaken, personen controleren met als enige bedoeling na te gaan of deze personen wapens, zoals bedoeld in hoofdstuk II van de wapenwet, of gevaarlijke voorwerpen waarvan het binnenbrengen in een plaats het goede verloop van het evenement kan verstoren of de veiligheid van de aanwezigen in het gedrang kan brengen, bij zich dragen.

Hiertoe kunnen ze de inhoud van de bagage die de personen bij zich hebben visueel controleren en controleren of de betrokken persoon dergelijke goederenop zich draagt.

  • De in dit artikel 102, eerste lid, bedoelde activiteiten zijn:
    "Art. 3.  (…) 7° elke vorm van statische goederenbewaking, toezicht op en controle van het publiek met het oog op het verzekeren van het veilige en vlotte verloop van evenementen, hierna “evenementenbewaking" genoemd;
    Art.3. (…) 8° elke vorm van statische bewaking, controleren toezicht op het publiek in plaatsen, behoren tot het uitgaansmilieu, verder genoemd “bewaking uitgaansmilieu”; (...)
    Art. 3.  (…) 13° het toezicht op en de controle van personen met het oog op het verzekeren van de veiligheid op al dan niet publiek toegankelijke plaatsen, dat niet voorzien is in 6°, 7° of 8° (…) » - (6° winkelinspectie;  7. evenementenbewaking; 8. bewaking uitgaansmilieu;)."
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
  • De wapens die kunnen worden 'opgespoord' bij de controles aan de ingang van de plaatsen zijn die vermeld in het Hoofdstuk II van de wapenwet. Het gaat om volgende wapens:
  • 1. De verboden wapens:
    • 1° antipersoonsmijnen, valstrikmijnen en soortgelijke mechanismen, en blindmakende laserwapens;
    • 2° brandwapens;
    • 3° wapens ontworpen voor uitsluitend militair gebruik, zoals automatische vuurwapens, lanceertoestellen, artilleriestukken, raketten, wapens die gebruik maken van andere vormen van straling dan die bedoeld onder het 1°, munitie die specifiek is ontworpen voor die wapens, bommen, torpedo's en granaten;
    • 4° submunitie;
    • 5° spring- of valmessen met slot, vlindermessen, boksbeugels en blanke wapens die uiterlijk gelijken op een ander voorwerp;
    • 6° degenstokken en geweerstokken die geen historische sierwapens zijn;
    • 7° knotsen en wapenstokken;
    • 8° vuurwapens waarvan de kolf of de loop op zich in verschillende delen kan worden uiteengenomen, vuurwapens die zodanig zijn vervaardigd of gewijzigd dat het dragen ervan niet of minder zichtbaar is dan wel dat hun technische eigenschappen niet meer overeenstemmen met die van het model zoals omschreven in de vergunning tot het voorhanden hebben ervan en vuurwapens die uiterlijk gelijken op een ander voorwerp dan een wapen;
    • 9° draagbare tuigen waarmee door een elektrische stroomstoot personen weerloos kunnen worden gemaakt of pijn kan worden toegebracht, met uitzondering van medische of diergeneeskundige hulpmiddelen;
    • 10° voorwerpen bestemd voor het treffen van personen met giftige, verstikkende, traanverwekkende en soortgelijke stoffen, met uitzondering van medische hulpmiddelen;
    • 11° vouwgeweren boven kaliber 20;
    • 12° werpmessen;
    • 13° nunchaku's;
    • 14° werpsterren;
    • 15° vuurwapens uitgerust met de volgende onderdelen en hulpstukken, evenals de volgende onderdelen en hulpstukken afzonderlijk:
      • geluiddempers;
      • laders met een grotere capaciteit dan de normale capaciteit zoals bepaald door de minister van Justitie voor een bepaald model vuurwapen;
      • richtapparatuur voor vuurwapens, die een straal projecteert op het doel (en nachtkijkers);
      • mechanismen die toelaten een vuurwapen om te vormen tot een automatisch vuurwapen;
    • 16° door de ministers van Justitie en van Binnenlandse Zaken aangewezen tuigen, wapens en munitie die een (nieuwe) ernstige bedreiging voor de openbare veiligheid kunnen vormen en wapens en munitie die om die reden alleen de diensten bedoeld in artikel 27, § 1, tweede en derde lid, voorhanden mogen hebben;
    • 17° voorwerpen en stoffen die niet als wapen zijn ontworpen, maar waarvan, gegeven de concrete omstandigheden, duidelijk is dat degene die ze voorhanden heeft, draagt of vervoert, ze wenst te gebruiken voor het toebrengen van lichamelijk letsel aan of het bedreigen van personen;
    • 18° inerte munitie en bepantsering die verarmd uranium of elk ander industrieel uranium bevatten.
  • 2. Vrij verkrijgbare wapens:
    • 1° de blanke wapens, de niet-vuurwapens en de namaakwapens waarvoor geen bijzondere regeling geldt;
    • 2° de vuurwapens met een historische, folkloristische of decoratieve waarde zoals bepaald door de Koning.  Indien dergelijke vuurwapens buiten het kader van historische of folkloristische manifestaties voor het schieten worden bestemd, worden zij evenwel beschouwd als vergunningsplichtige vuurwapens;
    • 3° de vuurwapens die, overeenkomstig de regels vastgesteld door de Koning, definitief voor het schieten onbruikbaar zijn gemaakt;
    • 4° de vuurwapens die ontworpen zijn voor het geven van alarm of signalen, reddingsactiviteiten, slachten van dieren of visserij met harpoenen, of bestemd zijn voor industriële of technische doeleinden, mits zij alleen voor dat welbepaalde gebruik kunnen worden aangewend, overeenkomstig regels vastgesteld door de Koning.
  • 3. Vergunningsplichtige wapens:

Art. 103: Bewakingsagenten kunnen met dezelfde doelstelling aan de toegang van de niet publiek toegankelijke plaatsen die ze bewaken voertuigen visueel controleren.

Art. 104: De in de artikelen 102 en 103 bedoelde controles:

  • kunnen, voor wat betreft de controle van de goederen die de persoon op zich draagt, niet verder reiken dan de oppervlakkige betasting van de kledij van de betrokkene. De oppervlakkige betasting kan enkel worden uitgevoerd door bewakingsagenten van hetzelfde geslacht als de gecontroleerde persoon;
  • kunnen worden uitgevoerd, voor zover de betrokken personen zich vrijwillig aan deze controles onderwerpen.

Art. 105: Bewakingsagenten kunnen de toegang ontzeggen aan personen die:

  • zich niet onderwerpen aan een voor bezoekersgeorganiseerde toegangscontrole, zoals bedoeld in artikel 102;
  • zonder toelating niet publiek toegankelijke plaatsen proberen te betreden;
  • niet beschikken over het vereiste toegangsdocument;
  • het goede verloop van het evenement kunnen verstoren;
  • die de veiligheid van de aanwezigen of een veilige uitbating in het gedrang kunnen brengen.

Indien een persoon in het bezit blijkt te zijn van een wapen, zoals bedoeld in hoofdstuk II van de wapenwet, verwittigt de bewakingsagent onmiddellijk de politiediensten.
Indien een persoon aan wie de toegang is ontzegd, toch probeert binnen te geraken, verwittigen de bewakingsagenten er hem van dat hem de toegang zal verhinderd worden.
Indien de betrokken persoon de toegangsweigering blijft negeren, kunnen de bewakingsagenten hem, zonder gebruik te maken van geweld of dwang, de toegang tot de plaats verhinderen.

Bewakingsagenten mogen de toegang tot een plaats niet weigeren of verhinderen op basis van een directe of indirecte discriminatie.

  • Worden onder andere beoogd de situaties waarin de persoon in het bezit blijkt te zijn van een wapen of een ander gevaarlijk voorwerp. Het spreekt voor zich dat steeds van een bewakingsagent wordt verwacht dat hij toeziet op de veiligheid van de aanwezige personen en dat hij probeert te voorkomen, zonder evenwel ondoordacht zichzelf in gevaar te brengen, dat verboden wapens of wapens waarvoor de betrokken persoon niet beschikt over de vereiste vergunning, worden binnengebracht in de beveiligde plaats.  Wat de andere wapens betreft, met name de wapens waarvoor geen vergunning vereist is of waarvoor de betrokkene over een vergunning beschikt,  dient men in het licht van de feiten na te gaan of al dan niet een risico voor de veiligheid bestaat.  In ieder geval, wordt er van de bewakingsagent geëist dat hij onmiddellijk de politie verwittigt wanneer een persoon in het bezit blijkt te zijn van om het even welk wapen.
    Er dient te worden verduidelijkt dat in geval van opsporing van voorwerpen die enkel een gevaar betekenen voor de veiligheid, maar waarvan het bezit geen misdrijf is (bijvoorbeeld grote paraplu’s of glazen flessen), de bezitter de keuze heeft om de voorwerpen af te geven of het risico te lopen om de toegang te worden ontzegd. Wanneer hij deze voorwerpen afgeeft, worden deze hem teruggegeven op het moment dat hij de bewaakte ruimte verlaat. Deze voorwerpen mogen evenwel nooit worden bewaard door de bewakingsagent zonder uitdrukkelijke toestemming van de bezitter.
    Wanneer een persoon aan wie de toegang is ontzegd, toch probeert binnen te geraken, verwittigen de bewakingsagenten er hem van dat hem de toegang zal verhinderd worden.  Wanneer de betrokken persoon de toegangsweigering blijft negeren, kunnen de bewakingsagenten hem, zonder gebruik te maken van geweld of dwang, de toegang tot de plaats verhinderen. Indien de persoon er toch in slaagt om binnen te geraken, is de bewaker niet gemachtigd om geweld te gebruiken en hem manu militari te verwijderen. Desgevallend zal hij verplicht zijn om hiervoor een beroep te doen op de politiediensten.
    Tot slot mogen bewakingsagenten de toegang tot een plaats nooit weigeren of verhinderen op basis van een directe of indirecte discriminatie (definities art. 2, 33° en 34°).
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 57 en 58)

Art. 106: Bewakingsagenten kunnen, uitsluitend op verzoek van de opdrachtgever, personen identiteitsdocumentenlaten voorleggen:

  • bij de toegang tot niet voor publiek toegankelijke plaatsen, gedurende de tijd nodig voor het nagaan van de identiteit;
  • bij de toegang tot de speelzalen van kansspelinrichtingen van de klassen I en II, in zoverre de bewakingsagent is aangesteld door de exploitant van de kansspelinrichting voor taken van toegangscontrole inde zin van artikel 62 van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers.

Bewakingsagenten kunnen geen identiteitsdocumenten kopiëren, inhouden of bewaren.

Art. 107: Bewakingsagenten kunnen enkel een uitgangscontrole uitvoeren ten overstaan van personen die een bedrijf, instelling of werkplaats waar ze werkzaam zijn verlaten, indien aan alle hieronder opgesomde voorwaarden is voldaan:

  • deze controle is uitsluitend gericht op het voorkomen of het vaststellen van de ontvreemding van goederen in het bedrijf of de instelling of op de werkplaats;
  • deze controle kan alleen worden uitgeoefend op de plaats waar de werkplaats wordt verlaten en bestaat uitsluitend uit het nazicht van de door de betrokkene vrijwillig voorgelegde goederen die hij op zich of in zijn handbagage draagt of die zich in zijn voertuig bevinden;
  • de betrokkene is, uiterlijk bij het betreden van de plaats ervan, in kennis gesteld dat uitgangscontroles kunnen worden uitgevoerd;
  • de controle wordt uitgevoerd in overeenstemming met de informatie- en toestemmingsvereisten van de collectieve arbeidsovereenkomst die betreffende de diefstalpreventie en de uitgangscontroles van werknemers bij het verlaten van het bedrijf, de instelling of de werkplaats is afgesloten in de Nationale Arbeidsraden wanneer deze collectieve arbeidsovereenkomst niet van toepassing is, mits de betrokkene zijn individuele toestemming heeft verleend.

Art. 108: De uitgangscontrole zoals bedoeld in artikel 107 kan gebeuren:

  • ofwel indien er op grond van het gedrag van de betrokkene, van materiële aanwijzingen of van de omstandigheden, redelijke gronden zijn om te denken dat deze persoon goederen heeft ontvreemd in de plaats die hij verlaat;
  • ofwel steekproefsgewijs.

Art. 109: Een waarschuwingssignaal of een ander element afkomstig van een detectiedispositief, vormt een materiële aanwijzing in de zin van artikel 108.

Art. 110: Bewakingsagenten kunnen personen die ze op heterdaad betrappen bij het plegen van feiten die een wanbedrijf of een misdaad uitmaken, vatten en in afwachting van de komst van de politiediensten, verhinderen dat ze weglopen op voorwaarde dat ze de politiediensten na de betrapping op heterdaad onmiddellijk hebben verwittigd.

In het kader van de vatting dienen twee begrippen te worden gepreciseerd:

  1. Een misdrijf op heterdaad is een misdrijf (dat kan een overtreding, een wanbedrijf of een misdaad zijn) dat ontdekt wordt op het ogenblik dat het wordt gepleegd.
  2. Een misdaad of een wanbedrijf.
    In het Belgisch strafrecht bestaan er drie soorten van misdrijven. De wetgever heeft de misdrijven in die drie categorieën ingedeeld al naargelang de ernst.  Overtredingen zijn het minst erg, misdaden zijn het ernstigst.
    Voorbeelden:
    • de overtredingen: overdreven snelheid, openbare dronkenschap, lawaai, vernieling van roerende goederen van derden, beschadiging van stadsmeubilair of afsluitingen, licht geweld, zich in de voor het publiek toegankelijke plaatsen begeven met het zicht bedekt of verborgen, enig voorwerp op iemand werpen dat hem kan hinderen of bevuilen…
    • de wanbedrijven: belaging, diefstal, slagen en verwondingen, ...
    • de misdaden: doodslag of moord, verkrachting...

Het is belangrijk om deze verschillende soorten van misdrijven te onderscheiden omdat de soort van gepleegde misdrijf bepaalt of er al dan niet wordt overgegaan tot de vatting.  De vatting is dus niet mogelijk bij betrapping op heterdaad van een overtreding.
(Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 111: Tot de aankomst van de politiediensten blijft de gevatte persoon permanent onder het rechtstreekse toezicht van de bewakingsagenten.
Het is verboden om de gevatte persoon op te sluiten of hem door enig middel ergens aan vast te maken.

Art. 112: De gevatte persoon dient onmiddellijk in vrijheid te worden gesteld:

  • indien de politiediensten laten weten niet ter plaatse te zullen komen;
  • van zodra blijkt dat hij de feiten niet heeft begaan of dat de begane feiten geen wanbedrijf of een misdaad uitmaken;
  • indien de politiediensten binnen twee uur, te rekenen vanaf het moment van verwittiging, niet ter plaatse zijn gekomen.

De bewakingsagenten onttrekken de gevatte persoon, zo mogelijk, aan het zicht van het publiek.

Art. 113: Om te voorkomen dat bewakingsagenten de bevoegdheden bedoeld in de artikelen 110 tot 112 aanwenden buiten de in deze afdeling voorziene omstandigheden en om de betrokkene in de mogelijkheid te stellen de handelingen van de bewakingsagenten in rechte te betwisten, overhandigen deze laatste de betrokkene een formulier, dat de nodige gegevens bevat aangaande de plaats van de handelingen, het nummer van de identificatiekaart van de betrokken bewakingsagenten, de gevolgde procedure en de omstandigheden van de handelingen. De minister van Binnenlandse Zaken bepaalt het model van dit formulier.

Art. 114: Bewakingsagenten kunnen bij een vatting overgaan tot een veiligheidscontrole, indien de volgende voorwaarden worden nageleefd:

  • de controle is uitsluitend gericht op het opsporen van wapens of andere voor de veiligheid van de bewakingsagenten gevaarlijke voorwerpen;
  • zij bestaat uitsluitend uit een oppervlakkige betasting van de kleding van de persoon en de controle van de handbagage.

Art. 115: Bewakingsagenten kunnen alleen volgende bewakingsactiviteiten uitoefenen op de openbare weg:

  • de bewakingsactiviteiten, zoals bedoeld in artikel 3, 1°, 3°, a) en b), 5°, 10° en 11°;
    • De in dit artikel 115, 1°, bedoelde activiteiten zijn:
      "Art. 3. (...) 1° de statische bewaking van roerende of onroerende goederen";
      "Art. 3. (…) 3°
      a) toezicht en/of bescherming bij het vervoer, geheel of gedeeltelijk op de openbare weg, van goederen;
      b) vervoer, geheel of gedeeltelijk op de openbare weg, van geld of van door de Koning bepaalde goederen, andere dan geld, die omwille van hun kostbaar karakter of hun bijzondere aard aan bedreiging onderhevig zijn";
      "Art. 3. (...) 5° de bescherming van personen";
      "Art. 3.  (…) 10° verrichten van de vaststellingen, die uitsluitend betrekking hebben op de onmiddellijk waarneembare toestand van goederen die zich bevinden op het openbaar domein, in opdracht van de bevoegde overheid of van de houder van een overheidsconcessie";
      "Art. 3. (...) 11°  begeleiding van groepen van personen met het oog op de verkeersveiligheid(…)".
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
  • evenementenbewaking, zoals bedoeld in artikel 3, 7°;
    • De in dit artikel 115, 2°, bedoelde bewakingsactiviteit is:
      "Art. 3. (…) 7° elke vorm van statische goederenbewaking, toezicht op en controle van het publiek met het oog op het verzekeren van het veilige en vlotte verloop van evenementen, hierna “evenementenbewaking" genoemd".
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
  • bij het bekijken [in real time] [1] van beelden:
    a) afkomstig van bewakingscamera’s die, vanop de bewaakte site, gericht zijn op de openbare weg, conform de camerawet, ten behoeve van de verantwoordelijke van de verwerking, tevens opdrachtgever van de bewakingsactiviteit;
    b) afkomstig van bewakingscamera’s geplaatst op de openbare weg ten behoeve van de overheid in de lokalen die zij ter beschikking stelt en onder het effectieve toezicht en de leiding van de bij de bewakingsagenten aanwezige politiefunctionarissen, overeenkomstig [de doeleinden voorzien in het] [2] artikel 5, § 4, eerste lid, van de camerawet[, ongeacht of het gaat om camera’s geplaatst in toepassing van de camerawet of de wet op het politieambt][3];
    • De telebewaking met camera's is onderworpen aan de enige beperking dat de opdrachtgever van de bewakingsagent de beelden capteert in overeenstemming met de wet.  Indien bijvoorbeeld een beheerder van een pand ook de toestemming heeft tot het richten van bewakingscamera’s op de aan zijn pand aanpalende delen van de openbare weg, kunnen bewakingsagenten deze beelden ook bekijken.  In toepassing van dit principe zijn er twee varianten mogelijk.  De eerste (art. 115, 3°, a) betreft bewakingscamera’s die opgesteld staan op een bewaakte site, maar beelden opleveren van de openbare weg; Deze beelden kunnen bekeken worden door bewakingsagenten die op die manier, zonder hun nadere tussenkomst, ‘telebewaking’ uitoefenen over hetgeen zich op de openbare weg afspeelt.  Een tweede toepassing (art. 115, 3°, b) bestaat uit het bekijken van beelden voor rekening van de overheid; deze beelden zijn dan afkomstig van camera’s geplaatst op de openbare weg.  Deze laatste activiteit gebeurt onder het toezicht van de politie, die aanwezig moet zijn bij de bewakingsagenten en in lokalen die door de overheid ter beschikking zijn gesteld.  Dit sluit niet uit dat verschillende gemeenten een gezamenlijke ruimte ter beschikking stellen, of dat verschillende gemeenten in dezelfde politiezone kunnen samenwerken.
      (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 61)
    • [1], [2] en [3]: Wet van 21 maart 2018 tot wijziging van de wet op het politieambt om het gebruik van camera’s door de politiediensten te regelen, en tot wijziging van de wet van 21 maart 2007 tot regeling van de plaatsing en het gebruik van bewakingscamera’s, van de wet van 30 november 1998 houdende regeling van de inlichtingen- en veiligheidsdiensten en van de wet van 2 oktober 2017 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, art. 87 – B.S. 16.04.2018 – in werking 25.05.2018.
  •  de bewakingsactiviteit, bedoeld in artikel 3, 13°, opvolgende plaatsen, die tijdelijk of periodiek niet toegankelijk zijn voor het publiek;
    a) afgesloten niet-bewoonde plaatsen;
    b) industriezones, waar er zich geen andere bewoonde panden bevinden dan deze bewoond in het raam van bezigheden verbonden aan de er gevestigde bedrijven;
    c) de perimeter van de gedeelten van de openbare weg grenzend aan de door de minister van Binnenlandse Zaken bepaalde gebouwen van internationale instellingen of ambassades waarvan de toegang voor het publiek tijdelijk beperkt is en gedurende de duur van deze beperking.
  • de bewakingsactiviteit, bedoeld in artikel 3, 13°, binnen een door de gemeenteraad vastgestelde perimeter die een zone dekt dewelke niet in hoofdzaak residentieel is en dewelke zich niet over het hele grondgebied mag uitstrekken, en voor zover deze perimeter slechts tijdelijken in uitzonderlijke omstandigheden wordt vastgesteld;
    • De in dit artikel 115, 4° en 5°, bedoelde bewakingsactiviteit is:
      "Art. 3. (…) 13° het toezicht op en de controle van personen met het oog op het verzekeren van de veiligheid op al dan niet publiek toegankelijke plaatsen, dat niet voorzien is in 6°, 7° of 8° (…)" - (6° winkelinspectie;  7° evenementenbewaking; 8° bewaking uitgaansmilieu). 
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
  • de bewakingsactiviteit, zoals bedoeld in art. 3, 12°, voor zover de opdrachtgever de in deze bewakingsactiviteit bedoelde technische middelen mag gebruiken op de openbare weg, en enkel onder diens toezicht;
  • de bewakingsactiviteit bedoeld in artikel 3, 13°, op de publiek toegankelijke plaatsen, behorend tot de infrastructuur van openbare vervoermaatschappijen of luchthavens.
    • De in dit artikel 115, 7°, bedoelde bewakingsactiviteit is:
      "Art. 3. (…) 13° het toezicht op en de controle van personen met het oog op het verzekeren van de veiligheid op al dan niet publiek toegankelijke plaatsen, dat niet voorzien is in 6°, 7° of 8° (…)" - (6° winkelinspectie;  7. evenementenbewaking; 8. bewaking uitgaansmilieu).
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 116: In de in artikel 115, 2° en 5°, bedoelde gevallen, kunnende activiteiten slechts uitgeoefend worden indien de bestuurlijke overheid niet beschikt over aanwijzingen dat de openbare orde zal worden verstoord.

  • De in artikel 115, 2° en 5°, bedoelde gevallen zijn:
    "Art. 115 (...)
    • 2° evenementenbewaking, zoals bedoeld in artikel 3, 7°; (...)
    • 5° de bewakingsactiviteit, bedoeld in artikel 3, 13°, binnen een door de gemeenteraad vastgestelde perimeter die een zone dekt dewelke niet in hoofdzaak residentieel is en dewelke zich niet over het hele grondgebied mag uitstrekken, en voor zover deze perimeter slechts tijdelijk en in uitzonderlijke omstandigheden wordt vastgesteld; (…)".
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

In de in artikel 115, 2° en 4°, bedoelde gevallen, kunnen de activiteiten slechts uitgeoefend worden indien een politiereglement de afbakening van de zone of perimeter waar bewakingsactiviteiten kunnen worden uitgeoefend, de duur of, in voorkomend geval, de periodiciteit gedurende dewelke de maatregel geldt, bepaalt.

  • De in artikel 115, 2° en 4°, bedoelde gevallen zijn:
    "Art. 115 (...)
    • 2° evenementenbewaking, zoals bedoeld in artikel 3, 7°;
    • 4° de bewakingsactiviteit, bedoeld in artikel 3, 13°, opvolgende plaatsen, die tijdelijk of periodiek niet toegankelijk zijn voor het publiek:
      a) afgesloten niet-bewoonde plaatsen;
      b) industriezones, waar er zich geen andere bewoonde panden bevinden dan deze bewoond in het raam van bezigheden verbonden aan de er gevestigde bedrijven;
      c) de perimeter van de gedeelten van de openbare weg grenzend aan de door de minister van Binnenlandse Zaken bepaalde gebouwen van internationale instellingen of ambassades waarvan de toegang voor het publiek tijdelijk beperkt is en gedurende de duur van deze beperking; (…)".
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 117: In de gevallen bedoeld in artikel 115, 1°, voor wat betreft de activiteiten bedoeld in artikel 3, 1°, en in de gevallen bedoeld in artikel 115, 2°, 4°, 5° en 7°, wordt het begin en het einde van de zone waar de activiteiten plaatsvinden, zichtbaar aangeduid op de door de minister van Binnenlandse Zaken bepaalde wijze.

  • De in artikel 115, 1° (voor wat betreft de activiteiten bedoeld in artikel 3, 1°), 115, 2°, 4°; 5° en 7° bedoelde gevallen zijn:
    "Art. 115 (...)
    • 1° de bewakingsactiviteiten, zoals bedoeld in artikel 3, 1° (...);
    • 2° de evenementenbewaking, zoals bedoeld in artikel 3, 7°; (...)
    • 4° de bewakingsactiviteit, bedoeld in artikel 3, 13°, opvolgende plaatsen, die tijdelijk of periodiek niet toegankelijk zijn voor het publiek:
      a) afgesloten niet-bewoonde plaatsen;
      b) industriezones, waar er zich geen andere bewoonde panden bevinden dan deze bewoond in het raam van bezigheden verbonden aan de er gevestigde bedrijven;
      c) de perimeter van de gedeelten van de openbare weg grenzend aan de door de minister van Binnenlandse Zaken bepaalde gebouwen van internationale instellingen of ambassades waarvan de toegang voor het publiek tijdelijk beperkt is en gedurende de duur van deze beperking.
    • 5° de bewakingsactiviteit, bedoeld in artikel 3, 13°, binnen een door de gemeenteraad vastgestelde perimeter die een zone dekt dewelke niet in hoofdzaak residentieel is en dewelke zich niet over het hele grondgebied mag uitstrekken, en voor zover deze perimeter slechts tijdelijk en in uitzonderlijke omstandigheden wordt vastgesteld; (...)
    • 7° de bewakingsactiviteit bedoeld in artikel 3, 13°, op de publiek toegankelijke plaatsen, behorend tot de infrastructuur van openbare vervoermaatschappijen of luchthavens (…)".
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 118: Ingevolge de beslissing van de bevoegde overheid die, omwille van een noodsituatie, op de openbare weg een veiligheidsperimeter heeft ingesteld, kunnen bewakingsagenten:

  • toezicht houden op de grens van deze perimeter om te voorkomen dat de zone die door de perimeter is afgebakend, door onbevoegden betreden wordt;
  • in het geval de afgebakende zone alleen door de hulp- en politiediensten mag worden betreden, toezichthouden op de veiligheid in de zone die door de perimeter is afgebakend.

Art. 119: De bewakingsagent noteert op rapporten of op documenten die van hem uitgaan, die hij opstelt of invult, zijn naam en het nummer van zijn identificatiekaart.

Art. 120: Het is de bewakingsagent verboden fooien of andere beloningen van derden te bekomen.

Afdeling 3: Activiteitsgebonden bevoegdheden en verplichtingen bij de uitoefening van specifieke bewakingsactiviteiten (art. 121 tot 135) - (7 onderafdelingen)

Onderafdeling 1: Mobiele bewaking van roerende of onroerende goederen en interventie na alarm (art. 121)

Art. 121: Alvorens een onroerend goed te betreden, controleren de bewakingsagenten de buitenzijde ervan. Bij het aantreffen van verdachte elementen, beëindigen ze onmiddellijk hun controle en verwittigen ze de politie via de onderneming of dienst die hen opvolgt.

  • De rol van een bewakingsagent bestaat vooral uit het voorkomen van misdrijven en het zo snel mogelijk verwittigen van de politiediensten in geval van problemen.
    Indien een bewakingsagent iets verdachts opmerkt tijdens zijn ronde of terwijl hij tussenkomt naar aanleiding van een alarmsignaal, moet hij zijn controle onmiddellijk beëindigen en de politiediensten verwittigen.
    Deze regel is uitermate belangrijk om te vermijden dat de bewakingsagent of andere personen terechtkomen in een situatie met een verhoogd risico op incidenten.
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 63)

Onderafdeling 2: Winkelinspectie (art. 122 tot 125)

Art. 122: In afwijking van artikel 80, moet de bewakingsagent die de activiteit winkelinspectie uitvoert gedurende de tijd dat hij klanten in winkels observeert, zijn identificatiekaart niet zichtbaar dragen.
Van zodra hij echter een winkelklant aanspreekt, moet hij de identificatiekaart wel op borsthoogte en duidelijk leesbaar dragen.

Art. 123: Onmiddellijk nadat hij de van diefstal verdachte persoon heeft aangesproken, deelt de bewakingsagent hem mee dat hij het recht heeft:

  • de aanwezigheid van een getuige te eisen;
  • te bekomen dat de plaats waar wordt vastgesteld dat goederen niet betaald zijn en waar eventueel een dadingsovereenkomst tot betaling van deze goederen kan worden afgesloten of waar hij in afwachting van de komst van de politie zal worden opgehouden, een lokaal is buiten het zicht van het publiek.

Een voorafgaande observatie door een bewakingsagent van de betrokken klant of een waarschuwingssignaal afkomstig van een detectiedispositief bij de uitgang van de winkel, zijn voldoende elementen om het vermoeden in de zin van artikel 124, tweede lid, 2°, te staven.

  • Betreffende de vatting wordt verwezen naar de artikelen 110 tot 114, van Afdeling 2, van dit hoofdstuk.
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 124: Teneinde vast te stellen of goederen uit een winkel zijn ontvreemd, kan de bewakingsagent de goederen controleren die de klant bij zich draagt bij het verlaten van een winkelruimte.

De controle is onderworpen aan de volgende cumulatieve voorwaarden:

  • bij de toegang tot de winkelruimte is de mogelijke uitgangscontrole, op een door de minister van Binnenlandse Zaken bepaalde wijze, aangeduid;
  • de controle kan alleen gebeuren bij de uitgang en nadat, voorafgaand aan de uitvoering ervan, de klant vermoed wordt de plaats van betaling te zijn voorbijgegaan zonder bepaalde goederen die hij bij zich heeft te hebben betaald;
  • de controle bestaat uitsluitend uit het nazicht van de door de betrokkene vrijwillig voorgelegde goederen die hij bij zich of in zijn handbagage draagt en, in voorkomend geval, een vergelijking met het betalingsbewijs.

Art. 125: De bewakingsagent kan aan de klant die hij op diefstal heeft betrapt, geen andere geldsom vragen dan deze die overeenstemt met de betaling van de gestolen goederen.

  • De voorgestelde bepalingen, in deze onderafdeling, regelen de activiteiten van winkelinspectie en dus de uitgangscontroles van klanten die een winkelruimte verlaten zonder goederen te hebben afgerekend.
    In ieder geval moeten uitgangscontroles altijd aangekondigd zijn, zodat de betrokkene uiterlijk wanneer hij een plaats betreedt, weet dat hij bij het verlaten ervan, aan dergelijke controles kan onderworpen worden.
    De controle kan enkel gebeuren bij de uitgang nadat de klant vermoed wordt de plaats te verlaten zonder betaald te hebben.  De wet verduidelijkt in welke gevallen zo’n vermoeden bestaat.
    In dit geval kan de bewakingsagent de betrokkene vragen om de goederen die hij bij zich heeft of in zijn handbagage draagt voor te leggen, mits de toestemming van de betrokkene.  Indien de betrokkene deze controle weigert kan de betrokken bewakingsagent beroep doen op een politiedienst.
    Er dient ter volledigheid te worden aangestipt dat de loutere doorgang door een detectiedispositief, bijvoorbeeld een metaaldetector geen controle uitmaakt in de zin van deze bepaling.  Slechts vanaf het moment dat de betrokken persoon wordt aangesproken en verzocht wordt de goederen die hij bij zich draagt te verifiëren of te tonen juist omdat de detector een signaal oplevert, is er sprake van controle in de zin van dit artikel.
    Ten slotte is het van belang erop te wijzen dat indien de betrokken persoon in weerwil van de bepalingen, zich niet aan een uitgangscontrole wil onderwerpen, hij daar niet toe kan gedwongen worden. Hij mag evenmin verhinderd worden om de plaats te verlaten. Dit zou neerkomen op wederrechtelijke vrijheidsberoving.  De enige uitzondering hierop vormt de situatie, waarbij de bewakingsagent heeft gezien dat de betrokkene een wanbedrijf of een misdaad pleegde, zoals bedoeld in artikel 1, 3°, van de wet van 20 juli 1990 op de voorlopige hechtenis.
    Artikel 125 belet tenslotte niet dat een dadingsovereenkomst kan afgesloten worden met de uitbater van de handelszaak (en niet met de bewakingsagent).
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 63-64)

Onderafdeling 3: Uitgaansmilieu (art. 126 en 127)

Art. 126: Bewakingsagenten kunnen hun functie bij de toegang of de uitgang van de plaatsen in het uitgaansmilieu, met uitzondering van occasionele dansgelegenheden, slechts uitoefenen voor zover zijzelf middels camerabeelden identificeerbaar zijn en de handelingen die ze stellen op een herkenbare wijze plaatsvinden in het gezichtsveld van bewakingscamera’s waarvan de beelden worden geregistreerd en bewaard.

Art. 127: De organisatoren en de uitbaters van deze plaatsen zijn er verantwoordelijk voor dat de bewakingscamera’s daadwerkelijk functioneren en de beelden geregistreerd zijn.

Ze bewaren op de plaats waar de bewakingsactiviteiten worden uitgevoerd, alle beelden afkomstig van camera’s opgesteld op de plaats waar bewakingsactiviteiten worden uitgevoerd gedurende één maand en houden ze ter beschikking van de leden van politiediensten en de personen bedoeld in artikel 208, die de beeldenter plaatse moeten kunnen bekijken en kopiëren.

  • Incidenten vinden hun oorsprong vaak in misverstanden, een gebrek aan communicatie over een veelal weinig transparant deurbeleid waardoor de perceptie van willekeur ontstaat, het gebruik van geweld en een weinig consequente toegangsweigering.
    Door een verkeerde aanpak en machtsvertoon van portiers doen er zich in die subsector nog geregeld ongewenste incidenten voor.
    Bij politie-interventies is het veelal niet duidelijk wie welke handelingen heeft gesteld of welke feiten zijn gepleegd.  Daarom is reeds enkele jaren voorzien dat het optreden van portiers geschiedt in het gezichtsveld van een camera.  Zulks biedt zowel voor bezoekers die zich correct gedragen als voor portiers die correct optreden, rechtszekerheid. Het is noodzakelijk dat deze verplichting in de wet zelf wordt geregeld.
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 64 en 65)

Onderafdeling 4: Verrichten van vaststellingen (art. 128)

Art. 128: Bij het uitvoeren van de bewakingsactiviteit, bestaande uit het verrichten van vaststellingen, zoals bedoeld in artikel 3, 10°, is het de bewakingsagent verboden betrokken personen, getuigen of verantwoordelijken op te sporen, de identiteit te controleren, bijkomende inlichtingen in te winnen of personen te verhoren.

  • De in dit artikel 128 bedoelde activiteit is:
    "Art. 3.  (…) 10° verrichten van de vaststellingen, die uitsluitend betrekking hebben op de onmiddellijk waarneembare toestand van goederen die zich bevinden op het openbaar domein, in opdracht van de bevoegde overheid of van de houder van een overheidsconcessie; (…) 
    De bewakingsagent die dit type activiteit uitoefent, stelt enkel vast wat onmiddellijk waarneembaar is.  De vaststellingen verricht door de bewakingsagent zullen de waarde hebben van het vermoeden bedoeld in artikel 1353 van het Burgerlijk Wetboek dat bepaalt:  «Vermoedens die niet bij de wet zijn ingesteld, worden overgelaten aan het oordeel en aan het beleid van de rechter, die geen andere dan gewichtige, bepaalde en met elkaar overeenstemmende vermoedens zal aannemen, en zulks alleen in de gevallen waarin de wet het bewijs door getuigen toelaat, behalve wanneer tegen een handeling uit hoofde van arglist of bedrog wordt opgekomen".
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Onderafdeling 5: Beveiligd vervoer (art. 129 tot 133)

Art. 129: De organisatie van de bewakingsactiviteit voorzien in artikel 3, 3°, dient een maximale veiligheid te waarborgen.

  • De in dit artikel 129 bedoelde activiteiten zijn:
    "Art. 3. (…) 3°
    a) toezicht en/of bescherming bij het vervoer, geheel of gedeeltelijk op de openbare weg, van goederen;
    b) vervoer, geheel of gedeeltelijk op de openbare weg, van geld of van door de Koning bepaalde goederen, andere dan geld, die omwille van hun kostbaar karakter of hun bijzondere aard aan bedreiging onderhevig zijn;
    c) beheer van een geldtelcentrum;
    d) bevoorrading van biljettenautomaten, bewaking bi werkzaamheden aan biljettenautomaten en onbewaakte werkzaamheden aan biljettenautomaten opgesteld buiten bemande kantoren, indien er toegang mogelijk is tot de geldbiljetten of geldcassettes. (…)".
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 130: De te voorziene veiligheidsmaatregelen zijn gekenmerkt:

  • door een integrale benadering van het risico en het waarborgen van de veiligheid gedurende de gehele tijdspanne dat de bedreigde goederen worden bewaarden vervoerd;
  • door, daar waar mogelijk, te voorzien in het gebruik van systemen en de toepassing van procedures, die goederen ontwaarden alvorens criminelen ze kunnen benutten.

Art. 131: De Koning bepaalt de middelen en de procedures die bij de uitoefening van deze activiteit moeten worden aangewend. Deze kunnen betrekking hebben op het vervoer, de plaats van ophaling of levering, het bewaren van de betrokken goederen en het verstrekken van inlichtingen aan de bevoegde overheidsdiensten.

Art. 132: De Koning bepaalt de regels voor de erkenning en het gebruik van systemen die door middel van ontwaardinggoederen beveiligen.

Art. 133: Teneinde de continuïteit van hun efficiënte werking niet in het gedrang te brengen, bepaalt de Koning de systemen die door middel van ontwaarding goederen beveiligen, die uitsluitend gebruikt mogen worden doorbewakingsondernemingen of interne bewakingsdiensten die voor de activiteit, bedoeld in artikel 3, 3° b), c) of d), vergund zijn en door hun klanten.

  • De in dit artikel 133 bedoelde activiteiten zijn:
    "Art.3. (...) 3° (...)
    b) vervoer, geheel of gedeeltelijk op de openbare weg, van geld of van door de Koning bepaalde goederen, andere dan geld, die omwille van hun kostbaar karakter of hun bijzondere aard aan bedreiging onderhevig zijn;
    c) beheer van een geldtelcentrum;
    d) bevoorrading van biljettenautomaten, bewaking bi werkzaamheden aan biljettenautomaten en onbewaakte werkzaamheden aan biljettenautomaten opgesteld buiten bemande kantoren, indien er toegang mogelijk is tot de geldbiljetten of geldcassettes. (…)".
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Alleen de daartoe vergunde bewakingsondernemingen of interne bewakingsdiensten mogen beschikken over de middelen die kunnen vastleggen waar, wanneer en onder welke voorwaarden de systemen uitgerust met ontwaardingssystemen toegankelijk of geactiveerd zijn.

Onderafdeling 6: Verkeersbegeleiding (art. 134)

Art. 134: Bij het uitoefenen van de bewakingsactiviteit verkeersbegeleiding, zoals bedoeld in artikel 3, 11°, beschikt de bewakingsagent over de bevoegdheid zoals het koninklijk besluit van 1 december 1975 houdende het algemeen reglement op de politie van het wegverkeer, voorziet voor de gemachtigde opzichters, signaalgevers, wegkapiteins, groepsleiders en werfopzichters.

  • De in dit artikel 134 bedoelde activiteit is:
    "Art.3. (…) 11°  begeleiding van groepen van personen met het oog op de verkeersveiligheid(…)".
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
  • De wet preciseert dat de bewakingsagenten die deze activiteit uitoefenen dezelfde bevoegdheden krijgen als deze die de gemachtigde opzichters, signaalgevers, wegkapiteins, groepsleiders en werfopzichters hebben krachtens de wegcode.
    Artikel 41.3.2. van dit Reglement bepaalt:
    "Om het verkeer stil te leggen, moeten die militairen, signaalgevers, wegkapiteins, groepsleiders, werfopzichters, begeleiders en verkeerscoördinators gebruik maken van een schijf waarop het verkeersbord C3 afgebeeld is en waarvan de karakteristieken bepaald worden door de Minister van Verkeerswezen".
    En uitsluitend:
    "(…) om de veiligheid te verzekeren:
    a) van culturele, sportieve en toeristische evenementen, van wielerwedstrijden en van niet-gemotoriseerde sportwedstrijden of -competities, door daartoe gemachtigde signaalgevers; (…)
    c) van de groepen fietsers en groepen motorfietsers, door wegkapiteins; (…)".
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Onderafdeling 7: Bediening van technische middelen die met het oog op het verzekeren van de veiligheid aan derden ter beschikking worden gesteld (art. 135)

Art. 135: De bewakingsactiviteit voorzien in artikel 3, 12°, kan slechts uitgeoefend worden voor zover de opdrachtgever de betrokken technische middelen mag gebruiken.
Deze wordt overigens uitgeoefend onder toezicht van de opdrachtgever.

  • De in dit artikel 135 bedoelde activiteit is:
    "Art. 3.  (…) 12° de bediening van de door de Koning bepaalde technische middelen die met het oog op het verzekeren van de veiligheid aan derden ter beschikking worden gesteld; (…)".
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
  • Aangezien het enkel gaat om de ‘bediening’ van technische middelen, is het bijzonder belangrijk om zich ervan te vergewissen dat de bewakingsagent deze activiteit uitoefent onder toezicht van de opdrachtgever.
    Het is eveneens noodzakelijk om de interventie van de bewakingsagent enkel toe te laten op voorwaarde dat de opdrachtgever daadwerkelijk gemachtigd is om de desbetreffende technische middelen te gebruiken.
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 67)

Afdeling 4: Situationele bevoegdheden en verplichtingen bij de uitoefening van bewakingsactiviteiten (art. 136 tot 145)

Art. 136: Situationele bevoegdheden en verplichtingen, zoals bedoeld in artikel 139 tot en met artikel 145, zijn van toepassing bijkomend aan de generieke bevoegdheden, zoals bepaald in afdeling 2 en aan de activiteit gebonden bevoegdheden, zoals bepaald in afdeling 3.

Art. 137: De bevoegdheden bedoeld in artikelen 140 en142 zijn van toepassing in luchthavens, internationale stations, op nucleaire sites, militaire domeinen, in de door de Koning bepaalde internationale instellingen of ambassades, in ISPS-havenfaciliteiten en in de SEVESO-inrichtingen.

Art. 138: De Koning kan daarenboven bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad en na overleg in de nationale Veiligheidsraad, de plaatsen, de delen van plaatsen en de gelegenheden bepalen, waar de bevoegdheden bedoeld in artikel 142 gelden, omdat het plaatsen betreft:

  • die door hun aard aan een bijzonder veiligheidsrisico onderhevig zijn;
  • waar door een situatie, extern aan de plaats, erom veiligheidsredenen tijdelijk bijkomende bewakingsbevoegdhedennoodzakelijk zijn.

Hij bepaalt de duurtijd van deze situationele bevoegdheden en eventuele aanvullende nadere regels die moeten in acht genomen worden.

Art. 139: Aanvullend aan wat voorzien is in artikel 101, kunnen bewakingsagenten op militaire basissen, en in de door de Koning bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad bepaalde internationale instellingen of ambassades, wapens dragen.

Bewakingsagenten kunnen slechts wapens dragen om redenen van wettige verdediging en voor zover dit noodzakelijk is doordat andere middelen of methodes het bijzondere veiligheidsrisico op een onvoldoende wijze kunnen voorkomen of verhinderen.

  • "Art. 101. Het dragen van een wapen is slechts mogelijk bij de uitoefening van de bewakingsactiviteiten bedoeld in artikel 3, 1° en 2°, voor zover ze plaatsvinden op plaatsen waar er geen andere personen geacht worden aanwezig te zijn dan bewakingsagenten, en bij de uitoefening van de activiteiten bedoeld in artikel 3, 3° en 5°.
    Bewakingsagenten kunnen slechts wapens dragen voor zover dit noodzakelijk is doordat andere middelen of methodes het bijzondere veiligheidsrisico waaraan de bewakingsagenten zelf of de personen die ze beschermen zijn blootgesteld, op een onvoldoende wijze kunnen voorkomen of verhinderen.
    Bewakingsagenten mogen hun wapen enkel gebruiken in geval van wettige verdediging".
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
     

Art. 140: Aanvullend op wat bepaald is in artikel 102, kunnenbewakingsagenten op de plaatsen zoals bedoeld in artikel137 toegangscontrole uitoefenen om te voorkomen dat wapens of andere gevaarlijke voorwerpen op de bewaakte plaats worden binnengebracht door:

  • het doorzoeken van de bagage die personen bij zich dragen of de controle van personen door de oppervlakkige betasting van de kledij van de betrokkenpersoon;
  • door de controle en doorzoeking van de voertuigen, met inbegrip van de bestuurderscabines, van voertuigen die een bewaakte, niet voor het publiek toegankelijke, plaats binnenkomen.
    • "Art. 102. Bewakingsagenten kunnen bij de uitoefening van de bewakingsactiviteiten bedoeld in artikel 3, 7°, 8° en 13°, aan de toegang van de plaats die ze bewaken, personen controleren met als enige bedoeling na te gaan of deze personen wapens, zoals bedoeld in hoofdstuk II van de wapenwet, of gevaarlijke voorwerpen waarvan het binnenbrengen in een plaats het goede verloop van het evenement kan verstoren of de veiligheid van de aanwezigen in het gedrag kan brengen, bij zich dragen.
      Hiertoe kunnen ze de inhoud van de bagage die de personen bij zich hebben visueel controleren en controleren of de betrokken persoon dergelijke goederen op zich draagt".
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
    • Bij toegangscontrole kunnen bagage en voertuigen, met inbegrip van de bestuurderscabines van vrachtwagens gecontroleerd worden; met betrekking hiertoe, is het belangrijk te benadrukken dat een voertuig slechts onder de bescherming van artikel 15 van de Grondwet valt indien hij permanent als woning is ingericht en indien hij effectief wordt gebruikt als woning op het ogenblik van het doorzoeken.  De twee voorwaarden zijn cumulatief.
      (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 68)

Art. 141: De oppervlakkige betasting bedoeld in artikel 140 kan alleen worden uitgevoerd door bewakingsagenten van hetzelfde geslacht als de gecontroleerde persoon.

Art. 142: Bewakingsagenten kunnen, in overeenstemming met wat voorzien is in de camerawet, op de plaatsen of gedeelten van plaatsen bedoeld in artikelen 137 en 138 die niet voor het publiek toegankelijk zijn, toezicht uitoefenen door middel van mobiele bewakingscamera’s, voor zover deze mobiele systemen worden bestuurd door bewakingsagenten die voldoen aan alle in of krachtens de wet voorziene voorwaarden voor de besturing van deze systemen.

Art. 143: Aanvullend op wat bepaald is in artikel 107, kunnenbewakingsagenten, belast met de bewaking van plaatsen, waar wapens, explosieven, nucleaire materialen of andere door de Koning bepaalde goederen worden bewaard die, indien ze op een niet voorziene wijze de plaats verlaten, een gevaar kunnen uitmaken voor de openbare veiligheid, een uitgangscontrole uitvoeren door:

  • de doorzoeking van de goederen die personen in hun handbagage dragen en de controle van personendoor middel van een oppervlakkige betasting van de kledij van de betrokken persoon;
  • door de controle van en in de voertuigen, met inbegrip van de bestuurderscabines van voertuigen die de bewaakte plaats verlaten.

De oppervlakkige betasting, bedoeld in dit artikel kan alleen worden uitgevoerd door bewakingsagenten van hetzelfde geslacht als de gecontroleerde persoon.

  • "Art. 107. Bewakingsagenten kunnen enkel een uitgangscontrole uitvoeren ten overstaan van personen die een bedrijf, instelling of werkplaats waar ze werkzaam zijn verlaten, indien aan alle hieronder opgesomde voorwaarden is voldaan:
    • 1° deze controle is uitsluitend gericht op het voorkomen of het vaststellen van de ontvreemding van goederen in het bedrijf of de instelling of op de werkplaats;
    • 2° deze controle kan alleen worden uitgeoefend op de plaats waar de werkplaats wordt verlaten en bestaat uitsluitend uit het nazicht van de door de betrokkene vrijwillig voorgelegde goederen die hij op zich of in zijn handbagage draagt of die zich in zijn voertuig bevinden;
    • 3° de betrokkene is, uiterlijk bij het betreden van de plaats ervan, in kennis gesteld dat uitgangscontroles kunnen worden uitgevoerd;
    • 4° de controle wordt uitgevoerd in overeenstemming met de informatie- en toestemmingsvereisten van de collectieve arbeidsovereenkomst die betreffende de diefstalpreventie en de uitgangscontroles van werknemers bij het verlaten van het bedrijf, de instelling of de werkplaats is afgesloten in de Nationale Arbeidsraden wanneer deze collectieve arbeidsovereenkomst niet van toepassing is, mits de betrokkene zijn individuele toestemming heeft verleend".
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
  • Bijkomend aan wat voorzien is in artikel 107 kunnen bewakingsagenten aan de uitgang van deze plaatsen een  systematische doorzoeking  uitvoeren in de gevallen waarbij zekere goederen worden bewaard die, indien ze worden ontvreemd, een gevaar kunnen uitmaken voor de openbare veiligheid. De beoogde goederen zijn hetzij opgenomen in de wet (zoals wapens en springstoffen), hetzij bepaald door de Koning. Op die plaatsen kan een systematische controle plaatsvinden en ook een controle van de voertuigen worden uitgevoerd.
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 68)

Art. 144: Bewakingsagenten kunnen op nucleaire sites of in ISPS havenfaciliteiten, bij de uitoefening van de bewakingsactiviteit, bedoeld in artikel 3, 13°, door middel van detectiemiddelen nagaan of onbevoegden, zoals bedoeld in artikel 546/1 en 488quinquies van het Strafwetboek, zich verborgen houden in of aan voertuigen.

De betrokken bewakingsagenten verschaffen zich in geen geval toegang tot de voertuigen zelf.
Indien ze hebben gedetecteerd dat er zich personen in of aan voertuigenbevinden, verwittigen ze onmiddellijk de politie.

  • De in dit artikel 144 bedoelde activiteit is:
    "Art. 3.  (…) 13° het toezicht op en de controle van personen met het oog op het verzekeren van de veiligheid op al dan niet publiek toegankelijke plaatsen, dat niet voorzien is in 6°, 7° of 8° (…)" - (6° winkelinspectie;  7. evenementenbewaking; 8. bewaking uitgaansmilieu).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
  • Bewakingsagenten kunnen in de zeehavens worden ingezet om via detectiemiddelen (mechanische detectie of honden) na te gaan of er zich illegalen in de vrachtwagens bevinden. Is dit het geval verwittigen ze onmiddellijk de politie die de tussenkomst overneemt.  Bewakingsagenten kunnen zelf in geen geval overgaan tot het betreden van de vrachtwagen zelf.  Eenzelfde mogelijkheid is voorzien ten aanzien van personen die zich illegaal op de terreinen van nucleaire sites zouden bevinden.
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 68 en 69) 
  • Dit artikel 144 verwijst naar twee artikelen van het Strafwetboek:
    • artikel 546/1 van het Strafwetboek bepaalt: "Met gevangenisstraf van acht dagen tot zes maanden en met een geldboete van zesentwintig euro tot vijfhonderd euro of met een van die straffen alleen wordt gestraft hij die zonder daartoe gemachtigd of toegelaten te zijn, binnenkomt of binnendringt in een havenfaciliteit bedoeld in artikel 5, 6° en 7° van de wet van 5 februari 2007 betreffende de maritieme beveiliging of in een onroerend dan wel roerend goed binnen de grenzen van een haven in de zin van dezelfde wet."
    • artikel 488quinquies van het Strafwetboek bepaalt: « Met een gevangenisstraf van een maand tot twee jaar en met een geldboete van honderd euro tot vijftigduizend euro, of met een van die straffen alleen wordt gestraft, elke persoon die extern is aan een installatie waarin kernmateriaal vervaardigd, verwerkt, gebruikt, behandeld, opgeslagen of definitief geborgen wordt, die zonder een bevel van de overheid en buiten de gevallen waarin de wet het toelaat, binnendringt of tracht binnen te dringen in de gedeeltes van een dergelijke installatie waarvan de toegang beperkt is tot de in artikel 8bis, §§ 1 tot 4, van de wet van 11 december 1998 betreffende de classificatie en de veiligheidsmachtigingen, veiligheidsattesten en veiligheidsadviezen bedoelde personen, hetzij zonder hiervoor de toestemming te hebben gekregen van de exploitant of zijn aangestelde, hetzij door gebruik te maken van listige kunstgrepen om de exploitant of zijn aangestelde te misleiden over zijn bevoegdheid om in deze gedeeltes van de installatie binnen te dringen."
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 145: De in deze afdeling bepaalde bevoegdheden kunnen slechts uitgeoefend worden indien ze op de plaats van uitvoering zijn aangekondigd op een door de minister van Binnenlandse Zaken voorziene wijze.

Uitvoeringsbesluiten

Afdeling 2: Generieke bevoegdheden en verplichtingen bij de uitoefening van bewakingsactiviteiten (art. 94 tot 120)

  • Art. 117 : Ministerieel besluit van 10 november 2017 tot vaststelling van de wijze van aanduiding van het begin en het einde van een zone op de openbare weg onder toezicht, van de mogelijkheid van uitgangscontrole bij het verlaten van een winkelruimte en van de uitoefening van situationele bevoegdheden, tot uitvoering van de wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid (B.S. 21 -11-2017, in werking 01-12-2017).

Afdeling 3: Activiteitsgebonden bevoegdheden en verplichtingen bij de uitoefening van specifieke bewakingsactiviteiten (art. 121 tot 135 - 7 onderafdelingen)

Onderafdeling 2: Winkelinspectie (art. 122 tot 125)

  • Art. 124, 2de lid, 1° : Ministerieel besluit van 10 november 2017 tot vaststelling van de wijze van aanduiding van het begin en het einde van een zone op de openbare weg onder toezicht, van de mogelijkheid van uitgangscontrole bij het verlaten van een winkelruimte en van de uitoefening van situationele bevoegdheden, tot uitvoering van de wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid (B.S. 21 -11-2017, in werking 01-12-2017).

Afdeling 4: Situationele bevoegdheden en verplichtingen bij de uitoefening van bewakingsactiviteiten (art. 136 tot 145)

  • Art. 145 : Ministerieel besluit van 10 november 2017 tot vaststelling van de wijze van aanduiding van het begin en het einde van een zone op de openbare weg onder toezicht, van de mogelijkheid van uitgangscontrole bij het verlaten van een winkelruimte en van de uitoefening van situationele bevoegdheden, tot uitvoering van de wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid (B.S. 21 -11-2017, in werking 01-12-2017).

Waarover handelt deze afdeling van de wet

Afdeling 1: Middelen en procedures (art. 89 tot 93)

  • De bevoegdheden, verplichtingen, procedures en middelen die de ondernemingen, interne diensten en personeelsleden kunnen of moeten aanwenden, vast te stellen bij koninklijke besluiten (Art. 89, 90 en 93). Nochtans worden de bevoegdheden uit handelingen die beperkend zijn voor de individuele rechten en vrijheden van medeburgers, in de wet zelf bepaald.
  • Dat de minister in dringende gevallen of in geval van ernstige dreiging bepaalde activiteiten van bewaking op de openbare weg of in voor het publiek toegankelijke plaatsen kan verbieden of aanvullende veiligheidsmaatregelen kan opleggen (art. 91).
  • Het principe van ongewapende bewaking (art. 92).  Ieder gebruik van een wapen wordt steeds onderworpen aan een voorafgaande bijzondere toestemming van de minister van Binnenlandse Zaken, na een strikte vergunningsprocedure (bepaald bij koninklijk besluit, art. 93), zowel voor de onderneming of de interne bewakingsdienst (detectie, bewaring, vervoer, ...) als voor de bewakingsagent (wapendracht, gebruik, registratie).
    Herinnering: de term ’onderneming’ beoogt eveneens een opleidingsinstelling (die een onderneming is, in de zin van de wet, die een opleiding aanbiedt in de domeinen bedoeld in het Hoofdstuk 1 van de wet) in het kader van het verkrijgen van een vergunning tot het voorhanden hebben of het vervoeren van wapens.
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Afdeling 2: Generieke bevoegdheden en verplichtingen bij de uitoefening van bewakingsactiviteiten (art. 94 tot 120)

  • De bepalingen over het uniform/de werkkleding (art. 95).
  • De verplichting van de leidinggevende om te kiezen voor wat op het vlak van veiligheid toereikend en ter zake dienend is (art. 96).
  • De wettelijke basis betreffende de omvang van de bevoegdheden en taken toegekend aan de bewakingsagenten (art. 97, 98, 99) en de wapendracht (art. 101).
  • De verplichting van bijstand en opvolging van de agent die bepaalde activiteiten uitoefent (art. 100).
  • De generieke bevoegdheden toegekend door de wet aan de bewakingsagenten en de  verplichtingen die hiermee gepaard gaan voor:
    1. De controle aan de toegang van een plaats (art. 102, 103, 104, 105 en 106)
      A. Tijdens de uitoefening van bewakingsactiviteiten bestaande uit:
       - het toezicht op en de controle van personen in het kader van de handhaving van de veiligheid op al dan niet voor het publiek toegankelijke plaatsen;
      - de evenementenbewaking; of
      - de bewaking uitgaansmilieu,
      aan de toegang van de plaatsen die ze bewaken, kunnen de bewakingsagenten personen controleren met als enige bedoeling na te gaan of deze personen wapens of gevaarlijke voorwerpen waarvan het binnenbrengen in een plaats het goede verloop van het evenement kan verstoren of de veiligheid van de aanwezigen in het gedrang kan brengen, bij zich dragen.
      B. De agenten kunnen aan de toegang van een al dan niet voor het publiek toegankelijke plaats de inhoud van de bagage die de personen bij zich hebben, visueel controleren , dit wil zeggen zonder de voorwerpen die zich in de bagage bevinden te kunnen manipuleren, alsook de voertuigen aan de toegang van de niet voor het publiek toegankelijke plaatsen die ze bewaken.
      C. De controle kan, voor wat betreft de controle van de goederen die de personen op zich dragen, niet verder reiken dan de louter oppervlakkige betasting van de kledij van de betrokkenen en voor zover de agent van hetzelfde geslacht (of gender) is dan de betrokkene.
      D. De betrokken personen onderwerpen zich vrijwillig aan de controle.
      - De mogelijke redenen voor een ontzegging van de toegang en de te volgen regels hieromtrent (art.105).
      - De identiteitsdocumenten (definitie art. 2 , 28°) die kunnen worden gevraagd in twee bijzondere gevallen (art. 106) en niet mogen worden bewaard of gekopieerd.
      - Het blijkt dat een controle aan de toegang van een plaats systematisch kan zijn en dat de toestemming van de burgemeester niet vereist is voor de in deze artikelen bedoelde controles.
    2. De controle aan de uitgang van een plaats (art. 107, 108 en 109)
      A. De agenten kunnen een uitgangscontrole uitvoeren ten overstaan van personen die het bedrijf, instelling of werkplaats waar ze werkzaam zijn, verlaten door te voldoen aan alle door de wet vereiste voorwaarden (art. 107).
      B. De agenten kunnen een uitgangscontrole uitvoeren in twee omstandigheden die in de wet worden gepreciseerd (art. 108 en 109).
      Het blijkt dat een controle aan de uitgang van een plaats nooit systematisch kan zijn.
    3. De vatting van een persoon (art. 110, 111, 112, 113 en 114)
      De voorwaarden van de vatting, de redenen waarvoor de gevatte persoon terug in vrijheid moet worden gesteld en de overhandiging van een formulier worden hierin beschreven (art. 110, 111, 112 en 113).
      De agenten kunnen, uitsluitend in het kader van een vatting, overgaan tot een veiligheidscontrole (art. 114).
    4. Bewaking op de openbare weg (art. 115, 116 en 117)
      De bewakingsactiviteiten die kunnen worden uitgeoefend op de openbare weg, en de voorwaarden waaraan zij moeten voldoen, worden duidelijk omschreven:
      • de statische bewaking van roerende of onroerende goederen voor zover het begin en het einde van de zone (waar de activiteiten plaatsvinden) zichtbaar aangeduid zijn (volgens het model);
      • toezicht op en/of bescherming van goederentransport, transport van geld of van door de Koning bepaalde goederen;
      • de bescherming van personen;
      • de evenementenbewaking (definitie in artikel 3, 7°) uitsluitend indien de bestuurlijke overheid niet beschikt over aanwijzingen dat de openbare orde zou zijn verstoord en uitsluitend indien een politiereglement de afbakening bepaalt van de zone of van de perimeter (waar de activiteiten worden uitgeoefend), de duur of de periodiciteit, en voor zover het begin en het einde van de zone (waar de activiteiten plaatsvinden) zichtbaar aangeduid zijn (volgens het model);
      • het verrichten van de vaststellingen;
      • de begeleiding van groepen personen;
      • het bekijken van beelden afkomstig van camera’s die, vanop de bewaakte site, gericht zijn op de openbare weg, of het bekijken van beelden afkomstig van camera’s geplaatst op de openbare weg ten behoeve van de overheid en onder toezicht van de politiediensten;
      • het toezicht op en de controle van personen in het kader van de handhaving van de veiligheid in, tijdelijk of periodiek, niet voor het publiek toegankelijke plaatsen, met name afgesloten niet-bewoonde plaatsen, industriezones (zonder bewoonde panden), gedeelten grenzend aan de gebouwen van internationale instellingen of ambassades, en op voorwaarde dat een politiereglement de afbakening van de zone of van de perimeter (waar de activiteiten zullen worden uitgeoefend), de duur of de periodiciteit bepaald, en voor zover het begin en het einde van de zone (waar de activiteiten plaatsvinden) zichtbaar zijn aangeduid (volgens het model);
      • het toezicht op en de controle van personen in het kader van de handhaving van de veiligheid in al dan niet voor het publiek toegankelijke plaatsen binnen een door de gemeenteraad vastgestelde perimeter die een zone dekt dewelke niet in hoofdzaak residentieel is, tijdelijk en in uitzonderlijke omstandigheden, uitsluitend indien de bestuurlijke overheid niet beschikt over aanwijzingen volgens dewelke de openbare orde zou worden verstoord, en voor zover het begin en het einde van de zone (waar de activiteiten plaatsvinden) zichtbaar aangeduid is (volgens het model) - Het is onmogelijk om een toegangscontrole te laten uitvoeren door bewakingsagenten in een residentiële straat;
      • het toezicht op en de controle van personen in het kader van de handhaving van de veiligheid in voor het publiek toegankelijke plaatsen behorend tot de infrastructuur van openbare vervoersmaatschappijen of luchthavens, en voor zover het begin en het einde van de zone (waar de activiteiten plaatsvinden) zichtbaar zijn aangeduid (volgens het model);
      • de terbeschikkingstelling van technische middelen voor het verzekeren van de veiligheid (met inbegrip van de drones-) met de toestemming van de burgemeester en onder supervisie van de opdrachtgever;
      • De bevoegdheden toegekend aan de bewakingsagenten in een veiligheidsperimeter ingesteld op de openbare weg, door de bevoegde overheid, in geval van noodsituatie (ramp, brand, overstromingen, gaslek, enz.) (art. 118);
      • De verplichting om zich te identificeren op bepaalde documenten en het verbod van fooien (119 en 120).
        (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Afdeling 3: Activiteitsgebonden bevoegdheden en verplichtingen bij de uitoefening van specifieke bewakingsactiviteiten (art. 121 tot 135 - 7 onderafdelingen)

Onderafdeling 1: Mobiele bewaking van roerende of onroerende goederen en interventie na alarm (art. 121)

  • De te volgen procedure bij het aantreffen van verdachte elementen naar aanleiding van een opdracht van mobiele bewaking of van interventie na alarm.(Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Onderafdeling 2: Winkelinspectie (art. 122 tot 125)

  • De procedure van tussenkomst van een winkelinspecteur en de na te leven voorwaarden (art. 122 tot 125).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Onderafdeling 3: Uitgaansmilieu (art. 126 en 127)

  • De voorwaarden gesteld aan de bewakingsagenten die bij de toegang of de uitgang van een uitgaansmilieu werken (definitie cfr. art. 2, 14°) (met uitzondering van de occasionele dansgelegenheden) en betreffende de bewakingscamera's (art. 126).
  • De verantwoordelijkheid van de organisatoren en uitbaters van een uitgaansmilieu, de werking van de bewakingscamera's in het gezichtsveld waarvan de bewakingsagenten herkenbaar moeten zijn en hun handelingen stellen (art. 127).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Onderafdeling 4: Verrichten van vaststellingen (art. 128)

  • De verboden opgelegd aan de bewakingsagenten die de activiteit uitvoeren van het verrichten van de vaststellingen, die uitsluitend betrekking hebben op de onmiddellijk waarneembare toestand van goederen die zich bevinden op het openbaar domein, in opdracht van de bevoegde overheid of van de houder van een overheidsconcessie (art. 3, 10°).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Onderafdeling 5: Beveiligd vervoer (art. 129 tot 133)

  • De veiligheidsmaatregelen die moeten worden voorzien voor de activiteiten van beveiligd vervoer (art. 129-130) en de regels, middelen, procedures, ... die door de Koning moeten worden bepaald (art. 131, 132 en 133).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Onderafdeling 6: Verkeersbegeleiding (art. 134)

  • Dat de bewakingsagenten die de activiteit van verkeersbegeleiding uitoefenen, dezelfde bevoegdheden krijgen als deze die de gemachtigde opzichters, signaalgevers, wegkapiteins, groepsleiders en werfopzichters hebben krachtens de wegcode, dit wil zeggen de mogelijkheid, in welbepaalde en afgebakende omstandigheden, om de veiligheid te verzekeren, om het verkeer stil te leggen door gebruik te maken van een schijf waarop het verkeersbord C3 afgebeeld is.
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Onderafdeling 7: Bediening van technische middelen die met het oog op het verzekeren van de veiligheid aan derden ter beschikking worden gesteld (art. 135)

  • Dat elk bijzonder technisch middel gebruikt om de veiligheid te verzekeren, een voorafgaande toestemming vereist met het oog op het gebruik ervan door de bewakingsonderneming, onder supervisie van de opdrachtgever. Dit artikel moet gelezen worden in combinatie met artikel 115, 6°, dat de nadere regels voor het gebruik op de openbare weg bepaalt, met name de toestemming van de burgemeester (betreffende het gebruik van bijvoorbeeld drones, wordt eveneens verwezen naar dit artikel en de ermee verband houdende bijkomende informatie).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Afdeling 4: Situationele bevoegdheden en verplichtingen bij de uitoefening van bewakingsactiviteiten (art. 136 tot 145)

De bevoegdheden bijkomend aan de bestaande generieke bevoegdheden die de bewakingsagenten kunnen uitoefenen in 10 types van bijzondere plaatsen (art. 136 tot 145):

A. op militaire basissen: permanente wapendracht (onder bepaalde voorwaarden);

B. op militaire domeinen (met inbegrip van de militaire basissen):

  • aan de toegang voor de al dan niet voor het publiek toegankelijke delen, doorzoeken van de bagage en betasting van de kledij;
  • voor de niet voor het publiek toegankelijke delen: aan de toegang, doorzoeken van de voertuigen, met inbegrip van de bestuurderscabine; en binnen toezicht door middel van mobiele bewakingscamera's;
  • aan de uitgang, voor zover er wapens of explosieven gestockeerd zijn, doorzoeken van de handbagage, betasting van de kledij en controle van en in het voertuig, met inbegrip van de bestuurderscabine.

C. in de bij koninklijk besluit vastgestelde internationale instellingen of ambassades na overleg in de Ministerraad:

  • permanente wapendracht;
  • aan de toegang voor de al dan niet voor het publiek toegankelijke delen, doorzoeken van de bagage en betasting van de kledij;
  • voor de niet voor het publiek toegankelijke delen: aan de toegang, doorzoeken van de voertuigen, met inbegrip van de bestuurderscabine; en binnen toezicht door middel van mobiele bewakingscamera's.

D. in de bij koninklijk besluit vastgestelde internationale instellingen of ambassades:

  • aan de toegang voor de al dan niet voor het publiek toegankelijke delen, doorzoeken van de bagage en betasting van de kledij;
  • voor de niet voor het publiek toegankelijke delen: aan de toegang, doorzoeken van de voertuigen, met inbegrip van de bestuurderscabine; en binnen toezicht door middel van mobiele bewakingscamera's.

E. in de internationale luchthavens en stations:

  • aan de toegang voor de al dan niet voor het publiek toegankelijke delen, doorzoeken van de bagage en betasting van de kledij;
  • voor de niet voor het publiek toegankelijke delen: aan de toegang, doorzoeken van de voertuigen, met inbegrip van de bestuurderscabine; en binnen toezicht door middel van mobiele bewakingscamera's.

F. op de nucleaire sites:

  • aan de toegang voor de al dan niet voor het publiek toegankelijke delen, doorzoeken van de bagage en betasting van de kledij;
  • voor de niet voor het publiek toegankelijke delen: aan de toegang, doorzoeken van de voertuigen, met inbegrip van de bestuurderscabine; en binnen toezicht door middel van mobiele bewakingscamera's;
  • aan de uitgang, voor zover er wapens of explosieven gestockeerd zijn, doorzoeken van de handbagage, betasting van de kledij en controle van en in het voertuig, met inbegrip van de bestuurderscabine;
  • nagaan/opsporen of onbevoegden zich verborgen houden in of aan voertuigen.

G. in de ISPS-havenfaciliteiten:

  • aan de toegang voor de al dan niet voor het publiek toegankelijke delen, doorzoeken van de bagage en betasting van de kledij;
  • voor de niet voor het publiek toegankelijke delen: aan de toegang, doorzoeken van de voertuigen, met inbegrip van de bestuurderscabine; en binnen toezicht door middel van mobiele bewakingscamera's;
  • nagaan/opsporen of onbevoegden zich verborgen houden in of aan voertuigen.

H. in de SEVESO-inrichtingen:

  • aan de toegang voor de al dan niet voor het publiek toegankelijke delen, doorzoeken van de bagage en betasting van de kledij;
  • voor de niet voor het publiek toegankelijke delen: aan de toegang, doorzoeken van de voertuigen, met inbegrip van de bestuurderscabine; en binnen toezicht door middel van mobiele bewakingscamera's;
  • aan de uitgang, voor zover er wapens of explosieven gestockeerd zijn, doorzoeken van de handbagage, betasting van de kledij en controle van en in het voertuig, met inbegrip van de bestuurderscabine.

I. in de plaatsen, delen van plaatsen en gelegenheden[1] die kunnen worden beoogd door een koninklijk besluit na overleg in de Ministerraad en met advies van de nationale Veiligheidsraad:

  • voor de NIET voor het publiek toegankelijke delen: binnen, toezicht door middel van mobiele bewakingscamera's.

J. in de plaatsen waar wapens, explosieven, nucleaire materialen en in de plaatsen waar door de Koning bepaalde goederen een gevaar kunnen uitmaken voor de openbare veiligheid, indien ze op een niet voorziene wijze de plaats verlaten:

  • aan de uitgang, doorzoeken van de handbagage, betasting van de kledij en controle van en in het voertuig, met inbegrip van de bestuurderscabine.
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

[1]
1. Plaats die door zijn aard aan een bijzonder veiligheidsrisico onderhevig is;
2. Plaats waar door een situatie, extern aan de plaats, er om veiligheidsredenen tijdelijk bijkomende bewakingsbevoegdheden noodzakelijk zijn.

1
Hoofdstuk 5 Bevoegdheden - verplichtingen - procedures - middelen

Hoofdstuk 6 Specifieke activiteitendomeinen

Wat zegt de wet

Afdeling 1: Opleidingen en psychotechnische onderzoeken (art. 146 tot 151)

Art. 146: De opleidingen, voorzien in artikel 61, 4°, beogen dat de betrokkenen:

  • kennis hebben van de regelgeving en de bevoegdheden en verplichtingen die van toepassing zijn bij de uitoefening van de in deze wet voorziene functies en activiteiten;
  • over de vaardigheden en competenties beschikken om hun activiteiten op een correcte en kwaliteitsvolle wijze uit te oefenen.
    • Artikel 61, 4°, van de wet bepaalt:
      "Art. 61. De personen, bedoeld in artikel 60, moeten voldoen aan de volgende voorwaarden: (...) 4° voldoen aan de door de Koning vastgestelde voorwaarden inzake beroepsopleiding en beroepservaring; (…)". cfr. VIGILEGIS, Hoofdstuk 4, Afdeling 2, voor meer informatie over de opleidingen, inzonderheid de artikelen 61 en 62.
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
    • De opleidingen met betrekking tot private veiligheid ( bewaking, beveiliging, bijzondere veiligheid) worden gegeven door opleidingsinstelling die daartoe erkend werden door de minister. Het gaat hierbij vaak over private instellingen (al dan niet gelinkt aan een bewakings- of beveiligingsonderneming).
      Deze opleidingen worden echter ook gegeven in het secundair onderwijs (7de specialisatiejaar).
      De toetsing van concrete dossiers aan dit kader zal voortaan gebeuren door inspectiediensten wat het middelbaar onderwijs betreft, en door private certificatie-instellingen wat de andere opleidingen betreft.
      Het zal onder andere de bedoeling zijn om op het terrein te controleren of de manier waarop de opleiding wordt verstrekt of zal worden verstrekt, op inhoudelijk en kwalitatief vlak, overeenkomstig de strategische doelstellingen is.
      (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 69 en 70)

Art. 147: Daartoe bepaalt de Koning de functieprofielen (koninklijk besluit + bijlagen) van de personen die deze activiteiten uitoefenen, de noodzakelijke competenties voor deze functies, de te doceren vakken, de eindtermen ervan en de criteria waaraan de lesgevers moeten voldoen.

Art. 148: De minister van Binnenlandse Zaken erkent, na onderzoek en advies door een externe inspectie of een  door de minister erkend certificatieorganisme, de opleidingen.

Art. 149: De psychotechnische onderzoeken, bedoeld in artikel 61, 7°, beogen vast te stellen of de betrokkene een evenwichtige persoonlijkheid heeft en op psychologisch vlak voldoet aan de elementen, bedoeld in artikel 64, 1°, 2°, 3° en 5°, van het profiel.

  • Artikel 61, 7°, van de wet bepaalt:
    "Art. 61. De personen, bedoeld in artikel 60, moeten voldoen aan de volgende voorwaarden: (...)  7° voldoen aan de voorwaarden inzake psycho-technisch onderzoek; (…)".
  • Artikel 64, 1°, 2°, 3° en 5°, van de wet bepaalt:
    "Art. 64 Het profiel van de personen, bedoeld in artikel 60, is gekenmerkt door:
    • 1° respect voor de grondrechten en de rechten van de medeburgers;
    • 2° integriteit, loyaliteit en discretie;
    • 3° een incasseringsvermogen ten aanzien van agressief gedrag van derden en het vermogen om zich daarbij te beheersen; (...)
    • 5° respect voor de democratische waarden (...)".
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
       

Art. 150: De Koning bepaalt de voorwaarden en de procedures (koninklijk besluit + bijlagen) die betrekking hebben op de organisatie van de opleidingen, examens en psychotechnische onderzoeken.

Art. 151: De minister van Binnenlandse Zaken erkent de centra die de examens en de psycho-technische onderzoeken afnemen.

Afdeling 2: Alarmen en alarmbeheer (art. 152 tot 158)

Art. 152: Alvorens meldingen op basis van signalen afkomstig van een alarmsysteem, aan de noodcentrales 101/112 te richten, moet de alarmmelder het alarm verifiëren teneinde vast te stellen of er zich daadwerkelijk een gebeurtenis heeft voorgedaan die voor dringende hulp de tussenkomst vereist van de nooddiensten of de politiediensten.

  • Belangrijk is dat alarmmeldingen geverifieerd worden vooraleer ze aan de noodcentrales worden gemeld.  Dit kan gebeuren door de houder van een alarmsysteem, iemand die door hem is aangesteld of een alarmcentrale waarmee hij een overeenkomst heeft om de alarmen uitgaande van zijn alarmsysteem op te volgen. Oproepen afkomstig van derden aan de politiediensten omwille van lawaaihinder, teweeggebracht door sirenes, worden niet als alarmmeldingen beschouwd in de zin van artikel 152.
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 70)

Art. 153: De Koning bepaalt de wijze van alarmverificatie, de procedures van alarmmelding aan de noodcentrales, en de vorm, de inhoud en de bewaartermijnen van de door hem bepaalde gegevens.

Art. 154: De minister van Binnenlandse Zaken verstrekt aan de alarmcentrales de informatie om rechtstreekse meldingen aan de noodcentrales te kunnen uitvoeren zonder de noodnummers 101 of 112 te moeten oproepen.

Art. 155: De Koning bepaalt de voorwaarden voor de installatie, het onderhoud, de aanmelding en het gebruik van alarmsystemen en hun componenten.

Art. 156: Het is niet toegelaten alarmsystemen en/of diensten van alarmopvolging telefonisch of door middel van bezoek bij particulieren aan te bieden, tenzij op voorafgaandelijk verzoek van de te bezoeken persoon.

  • In het verleden formuleerden politiediensten herhaaldelijk klachten van burgers over telefonische en deur aan deur verkoop van alarmsystemen. Verkopers van alarmsystemen stellen bewoners vragen over de woning en de veiligheid ervan, dikwijls nadat in de buurt inbraken plaatsvonden. Volgens de politiediensten leidt zulks tot onrust en een toename van het onveiligheidsgevoel. In sommige gevallen zijn er naderhand diefstallen vastgesteld.  Niet zelden laten deze verkopers onjuist uitschijnen bezoeken te brengen in afspraak met de politiediensten.  Voor burgers zijn echte en vermeende verkopers moeilijk te onderscheiden.
    Het is daarom wenselijk dat deze ambulante verkoop en telefonische verkoop van alarmsystemen niet langer toegelaten wordt.
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 70 en 71)

Art. 157: In afwijking van artikel 79, zijn de bewakingsagenten die de activiteit "beheer van een alarmcentrale" uitoefenen niet verplicht de identificatiekaart zichtbaar te dragen.

  • Dit artikel verwijst naar artikel 79 van de wet, terwijl er dient te worden verwezen naar artikel 80 dat bepaalt:
    "Art. 80. Bewakingsagenten dragen bij de uitoefening van hun activiteiten de identificatiekaart duidelijk leesbaar."
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 158: Ondernemingen uitsluitend vergund voor het beheer van een alarmcentrale die eCalls of alarmsignalen in verband met brand, gaslekken of ontploffingen ontvangt en verwerkt, zijn niet onderworpen aan de bepalingen van de artikelen 41, 3°, 51 en 53.

  • Artikel 2, 30° bepaalt:
    "Art. 2. (...) 30° eCall : een noodoproep zoals bedoled in artikel 3 van de ITS-kaderwet; (...)".
  • Artikel 3 van de wet van 17 augustus 2013 tot creatie van het kader voor het invoeren van intelligente vervoerssystemen en tot wijziging van de wet van 10 april 1990 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, bepaalt:
    " ‘intelligente vervoerssytemen’ of ‘ITS’: systemen waarin informatie- en communicatietechnologie wordt toegepast, op het gebied van het wegvervoer, met inbegrip van infrastructuur, voertuigen en gebruikers, en in het verkeers- en mobiliteitsbeheer, alsook voor interfaces met andere vervoerswijzen".
  • Artikel 41, 3°, bepaalt:
    "Art. 41. Een onderneming kan, onverminderd de in deze afdeling bedoelde voorwaarden, enkel een vernieuwing vaneen vergunning verkrijgen: (...) 3° voor de activiteiten die zij werkelijk heeft uitgeoefend in de loop van de twee jaren voorafgaand aan de aanvraag van de vernieuwing van de vergunning."
  • Artikel 51 bepaalt:
    "Art. 51. De bewakingsonderneming sluit voorafgaand aan de eerste uitoefening van bewakingsactiviteiten, een schriftelijke overeenkomst af met de opdrachtgever.
    De minister van Binnenlandse Zaken kan de bepalingen vaststellen die in de overeenkomst moeten worden opgenomen."
  • Artikel 53 bepaalt:
    "Art. 53. Bewakingsondernemingen kunnen geen andere opdrachten uitvoeren dan de bewakingsactiviteiten waarvoor ze vergund zijn.
    Zij kunnen evenwel:
    • 1° vergund worden als onderneming, bedoeld in de artikelen 6, 7 en 12;
    • 2° diensten die niet aan een vergunning onderworpen zijn, aanbieden en uitoefenen voor zover ze verband houden met preventie en veiligheid in het algemeen of een correlatie vormen met de activiteiten waarvoor ze vergund zijn;
    • 3° privédetectives in dienst hebben, die ten behoeve van de bewakingsonderneming, activiteiten van privédetective uitoefenen, in overeenstemming met de wet van 19 juli 1991 tot regeling van het beroep van privédetective;
    • 4° voor zover ze vergund zijn voor de uitoefening van de bewakingsactiviteit, bedoeld in artikel 3, 3°, d), de in en uitstroom opvolgen van de voorraad van geldbiljetten of munten die zich bij derden bevinden."
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

De personen bedoeld in artikel 60, 1° en 4°, in dienst van deze ondernemingen, zijn niet onderworpen aan de bepalingen van artikel 61, 4°.

  • De personen bedoeld in artikel 60, 1° en 4° zijn:
    "Art. 60. Dit hoofdstuk is van toepassing op: (...)  
    • 1° de personen die de werkelijke leiding hebben in een onderneming of een interne dienst; (...)
    • 4° de personen, belast met de commerciële relaties met de klanten van een onderneming;  (…)".
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
  • Artikel 61, 4°, bepaalt:
    "Art. 61. De personen, bedoeld in artikel 60, moeten voldoen aan de volgende voorwaarden: (...) 4° voldoen aan de door de Koning vastgestelde voorwaarden inzake beroepsopleiding en beroepservaring; (...)".
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

De personen bedoeld in artikel 60, 6°, in dienst van deze ondernemingen, zijn niet onderworpen aan de bepalingen van artikel 61, 5° en 6°.

  • De personen bedoeld in artikel 60, 6°, zijn:
    "Art. 60. Dit hoofdstuk is van toepassing op: (...) 6° de personen die voor een bewakingsonderneming of een interne bewakingsdienst een andere functie uitoefenen dan deze die in dit artikel, onder 1° tot en met 5°, beoogd worden. (…)".
  • Artikel 61, 5° en 6°, bepaalt:
    "Art. 61. De personen, bedoeld in artikel 60, moeten voldoen aan de volgende voorwaarden: (...) 
    • 5° minstens achttien jaar oud zijn;
    • 6° beantwoorden aan het profiel, zoals bedoeld in artikel 64;  (…)".
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Afdeling 3: Veiligheidsdiensten van openbare vervoersmaatschappijen (art. 159 tot 184) - (3 onderafdelingen)

Onderafdeling 1: Toepassingsgebied (art. 159 tot 162)

Art. 159: De in deze wet voorziene bevoegdheden en de verplichtingen voor interne bewakingsdiensten en de personen die voor hen werken, zijn, tenzij de bepalingen opgenomen in deze afdeling er van afwijken of in bijkomende bevoegdheden of verplichtingen voorzien, eveneens van toepassing op veiligheidsdiensten en de personen die voor hen werkzaam zijn.

Art. 160: De veiligheidsagenten, behorend tot de veiligheidsdienst van de NMBS zijn bevoegd om hun activiteiten uit te oefenen in de stations, de onbemande stopplaatsen, de treinen die toebehoren aan de spoorwegondernemingen, de sporen, met inbegrip van de reizigers- en goederenbundels, de andere plaatsen van het spoorwegdomein die toegankelijk zijn voor het publiek en alle plaatsen die beheerd worden door de NMBS en Infrabel, met uitzondering van:

  • de infrastructuur die aan derden als concessie wordt gegeven, behalve in geval van samenwerkingsakkoord met de concessiehouder en volgens de nadere regels die door voornoemd akkoord zijn bepaald;
  • de wegen die een openbare weg vormen, met uitzondering van de ondergrondse doorgangen en passerellen;
  • de transportvoertuigen van andere spoorwegondernemingen dan de NMBS indien deze geen voorafgaandelijk verzoek hebben geformuleerd aan de voornoemde veiligheidsdienst.

Art. 161: De veiligheidsagenten, behorend tot de veiligheidsdienst van regionale openbare vervoersmaatschappijen die diensten organiseren inzake metro, tram en bus, zijn bevoegd om hun activiteiten uit te oefenen:

  • op de al dan niet publiek toegankelijke plaatsen en die tot deze maatschappijen behoren, met inbegrip van de bovengrondse infrastructuur die toegankelijk is voor het publiek, de tram- en busstations die door de maatschappij worden gedefinieerd als zijnde bovengronds, de ondergrondse premetrostations, met uitzondering van de infrastructuur die aan derden als concessie wordt gegeven behalve in geval van samenwerkingsakkoord met de concessiehouder en volgens de nadere regels die door voornoemd akkoord zijn bepaald;
  • in de transportvoertuigen die door deze vervoersmaatschappijen worden gebruikt, met inbegrip van de voertuigen die gebruikt worden op verzoek en voorrekening van de vervoersmaatschappij.

Art. 162: In geval van samenwerkingsakkoord tussen de openbare vervoersmaatschappijen, kunnen de veiligheidsagenten hun activiteiten uitoefenen op de plaatsen en in de transportvoertuigen van de andere vervoersmaatschappijen volgens de voorwaarden die in voornoemd akkoord bepaald zijn.

Onderafdeling 2: Middelen (art. 163 tot 167)

Art. 163: In afwijking van artikel 3, § 1, 10°, van de wapenwet, kunnen de veiligheidsagenten worden uitgerust met een spuitbus van klein vermogen met een niet-gasvormig neutraliserend product dat geen blijvende lichamelijke of materiële schade veroorzaakt.

Art. 164: Het model en de inhoud van de spuitbus die door de veiligheidsagenten kan gedragen worden, alsook de manier waarop zij moet gedragen worden en de omstandigheden waarin zij gebruikt kan worden, worden bepaald bij een koninklijk besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad.

Art. 165: Veiligheidsdiensten kunnen geen andere wapens bezitten en veiligheidsagenten kunnen geen andere wapens dragen.

Art. 166: De veiligheidsagenten kunnen uitgerust worden me handboeien. De gebruiksvoorwaarden van de handboeien, de omstandigheden waarin zij gedragen en gebruikt mogen worden, evenals hun type en hun model worden bepaald bij een koninklijk besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad.

  • Artikel 181 (zie onderafdeling 3) bepaalt in welke gevallen de veiligheidsagent gemachtigd is om handboeien te gebruiken.
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 167: De beslissing om de mogelijkheden aan te wenden die bepaald zijn in deze onderafdeling wordt genomen door de minister van Binnenlandse Zaken op voordracht van de openbare vervoersmaatschappij.

Onderafdeling 3: Competenties (art. 168 tot 184)

Art. 168: In afwijking van artikel 115, kunnen veiligheidsagenten hun bevoegdheden op de openbare weg uitoefenen, onder de volgende cumulatieve voorwaarden:

  • in geval van verkeersongeval of wanbedrijf of misdaad die zo juist werd gepleegd of in geval van gedrag dat de veiligheid van derden of van de betrokkene ernstig in het gedrang brengt;
  • binnen een perimeter van 15 meter rond het voertuig van de openbare vervoersmaatschappij;
  • in geval van afwezigheid van de politiediensten en in afwachting van het toekomen van deze diensten.
    • Artikel 115 bepaalt:
      "Art. 115. Bewakingsagenten kunnen alleen volgende bewakingsactiviteiten uitoefenen op de openbare weg: (…)
      • 1° de bewakingsactiviteiten, zoals bedoeld in artikel 3, 1°, 3°, a) en b), 5°, 10° en 11°;
      • 2° evenementenbewaking, zoals bedoeld in artikel 3, 7°;
      • 3° bij het bekijken van beelden:
        a) afkomstig van bewakingscamera's die, vanop de bewaakte site, gericht zijn op de openbare weg, conform de camerawet, ten behoeve van de verantwoordelijke van de verwerking, tevens opdrachtgever van de bewakingsactiviteit;
        b) afkomstig van bewakingscamera's geplaatst op de openbare weg ten behoeve van de overheid in de lokalen die zij ter beschikking stelt en onder het effectieve toezicht en de leiding van de bij de bewakingsagenten aanwezige politiefunctionarissen, overeenkomstig artikel5, § 4, eerste lid, van de camerawet.
      • 4° de bewakingsactiviteit, bedoeld in artikel 3, 13°, opvolgende plaatsen, die tijdelijk of periodiek niet toegankelijk zijn voor het publiek:
        a) afgesloten niet-bewoonde plaatsen;
        b) industriezones, waar er zich geen andere bewoonde panden bevinden dan deze bewoond in het raam van bezigheden verbonden aan de er gevestigde bedrijven;
        c) de perimeter van de gedeelten van de openbare weg grenzend aan de door de minister van Binnenlandse Zaken bepaalde gebouwen van internationale instellingen of ambassades waarvan de toegang voor het publiek tijdelijk beperkt is en gedurende de duur van deze beperking.
      • 5° de bewakingsactiviteit, bedoeld in artikel 3, 13°, binnen een door de gemeenteraad vastgestelde perimeter die een zone dekt dewelke niet in hoofdzaak residentieel is en dewelke zich niet over het hele grondgebied mag uitstrekken, en voor zover deze perimeter slechts tijdelijk en in uitzonderlijke omstandigheden wordt vastgesteld;
      • 6° de bewakingsactiviteit, zoals bedoeld in art. 3, 12°, voor zover de opdrachtgever de in deze bewakingsactiviteit bedoelde technische middelen mag gebruiken op de openbare weg, en enkel onder diens toezicht;
      • 7° de bewakingsactiviteit bedoeld in artikel 3, 13°, op de publiek toegankelijke plaatsen, behorend tot de infrastructuur van openbare vervoermaatschappijen of luchthavens."
        (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 169: Overeenkomstig de van kracht zijnde wettelijke en reglementaire bepalingen betreffende de organisatie van het openbaar vervoer, kunnen de beëdigde veiligheidsagenten de inbreuken die door deze bepalingen worden voorzien, vaststellen. Zij genieten de bevoegdheden die hen volgens deze bepalingen worden toegekend.

Art. 170: De veiligheidsagenten brengen verslag uit aan de politiediensten, telkens zij, tijdens de uitoefening van hun activiteiten, kennis krijgen van een wanbedrijf of een misdaad.

Art. 171: Veiligheidsagenten kunnen, voor zover dit kadert in het vigerend beleid van de openbare vervoersmaatschappij, personen die niet in het bezit zijn van een geldig vervoersbewijs de toegang ontzeggen tot de door de openbare vervoersmaatschappij  ingestelde en duidelijk afgebakende zone, waarbinnen het bezit van een vervoersbewijs vereist is.

Art. 172: De veiligheidsagenten kunnen een persoon die zich, zonder een geldig vervoersbewijs te bezitten, in deze vervoersbewijszone bevindt, verzoeken deze zone te verlaten of zich bij een personeelslid van de openbare vervoersmaatschappij alsnog in orde te stellen met de geldende regels aangaande de betaling van het vervoer, voor zover dit verzoek kadert in het vigerend beleid van de openbare vervoersmaatschappij.

Art. 173: De veiligheidsagenten kunnen een persoon dwangmatig uit de vervoersbewijszone verwijderen, nadat achtereenvolgens:

  • tot hem het verzoek is gericht, bedoeld in artikel 172;
  • hij dit verzoek duidelijk heeft genegeerd;
  • de veiligheidsagenten hem hebben ingelicht dat hij met dwang uit de vervoersbewijszone zal worden verwijderd;
  • hij dit verzoek nog steeds duidelijk blijft negeren.

Art. 174: In afwijking van artikel 106 kunnen veiligheidsagenten in de volgende gevallen personen vragen identiteitsdocumenten voor te leggen of te overhandigen en deze controleren, kopiëren of inhouden:

  • nadat de betrokkene een wanbedrijf of misdaad heeft gepleegd of in geval hij een gedrag heeft vertoond dat de veiligheid van derden of zijn eigen veiligheid ernstig in het gedrang brengt;
  • om het naleven van de vigerende regelgeving inzake openbaar vervoer na te gaan of in geval van inbreuk op voornoemde regelgeving.
    • Artikel 106 bepaalt:
      "Art. 106. Bewakingsagenten kunnen, uitsluitend op verzoek van de opdrachtgever, personen identiteitsdocumenten laten voorleggen:
      • 1° bij de toegang tot niet voor publiek toegankelijke plaatsen, gedurende de tijd nodig voor het nagaan van de identiteit;
      • 2 ° bij de toegang tot de speelzalen van kansspelinrichtingen van de klassen I en II, in zoverre de bewakingsagent is aangesteld door de exploitant van de kansspelinrichting voor taken van toegangscontrole inde zin van artikel 62 van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers.
        Bewakingsagenten kunnen geen identiteitsdocumenten kopiëren, inhouden of bewaren.
        (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 175: De veiligheidsagent verwittigt de betrokkene dat hij het voorwerp kan uitmaken van een vatting indien hij weigert zich te identificeren of een identiteit opgeeft die vals blijkt te zijn.

Art. 176: De veiligheidsagent kan het identiteitsdocument slechts gedurende de voor de verificatie van de identiteit noodzakelijke tijd controleren. Hij moet dit document daarna onmiddellijk aan de betrokkene teruggeven.

Art. 177: De veiligheidsagenten kunnen personen vatten indien volgende voorwaarden cumulatief vervuld zijn:

  • de betrokkene heeft:

a) ofwel een wanbedrijf of een misdaad, of als hij minderjarig is, een als wanbedrijf of misdaad omschreven feit gepleegd;

  • In het kader van de vatting dienen twee begrippen te worden gepreciseerd:
    1.  Een misdrijf op heterdaad is een misdrijf (dat kan een overtreding, een wanbedrijf of een misdaad zijn) dat ontdekt wordt op het ogenblik dat het wordt gepleegd.
    2. Een misdaad of een wanbedrijf
    In het Belgisch strafrecht bestaan er drie soorten van misdrijven. De wetgever heeft de misdrijven in die drie categorieën ingedeeld al naargelang de ernst. Overtredingen zijn het minst erg, misdaden zijn het ernstigst:
    Voorbeelden:
    • de overtredingen: overdreven snelheid, openbare dronkenschap, lawaai, vernieling van roerende goederen van derden, beschadiging van stadsmeubilair of afsluitingen, licht geweld, zich in de voor het publiek toegankelijke plaatsen begeven met het zicht bedekt of verborgen, enig voorwerp op iemand werpen dat hem kan hinderen of bevuilen...
    • de wanbedrijven: belaging, diefstal, slagen en verwondingen, ...
    • de misdaden: doodslag of moord, verkrachting….
  • Het is belangrijk om deze verschillende soorten van misdrijven te onderscheiden omdat de soort van gepleegde misdrijf bepaalt of er al dan niet wordt overgegaan tot de vatting. De vatting is dus niet mogelijk bij betrapping op heterdaad van een overtreding.
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017
    )

b) ofwel een inbreuk gepleegd op de vigerende regelgeving inzake openbaar vervoer waarbij hij de veiligheid van derden of zijn eigen veiligheid ernstig in het gedrang bracht;

c) ofwel, na de in artikel 175 bedoelde verwittiging, klaarblijkelijk geweigerd zich met alle middelen te identificeren of een identiteit opgegeven die, na contact met de bevoegde diensten, vals is gebleken;

  • de vattende veiligheidsagent of een personeelslid van de openbare vervoersmaatschappij of vijf personen van wie de identiteit onmiddellijk door de veiligheidsagent of een personeelslid van de vervoersmaatschappij wordt opgenomen zijn ooggetuigen geweest van deze inbreuk of dit feit;
  • de vatting doet zich voor onmiddellijk nadat de in 1° bedoelde feiten werden gepleegd en vastgesteld;
  •  onmiddellijk na de vatting wordt een politiedienst ingelicht. Indien de vatting gebeurt op een rijdend voertuig, dient de verwittiging te gebeuren uiterlijk op het ogenblik dat de betrokkene uit het voertuig wordt verwijderd;
  • de betrokkene wordt zo vlug mogelijk aan het zicht van het publiek onttrokken.

Art. 178: Tot de aankomst van de politieambtenaren blijft de gevatte persoon permanent onder het rechtstreekse toezicht van de veiligheidsagenten. Het is verboden om de betrokkene op te sluiten of hem door enig middel ergens aan vast te maken.

Art. 179: De vatting dient onmiddellijk te worden beëindigd:

  • indien de verwittigde politiedienst laat weten dat hij niet ter plaatse zal komen;
  • indien de verwittigde politiedienst achteraf te kennen geeft dat hij niet ter plaatse zal komen:
    • a) binnen twee uur te rekenen vanaf de verwittiging in geval van wanbedrijf of misdaad of gedrag dat de veiligheid van derden of van de betrokkene ernstig in het gedrang brengt;
    • b) binnen dertig minuten vanaf de verwittiging ingeval van klaarblijkelijke weigering zich te identificeren of het aangeven van een identiteit die, na contact met de bevoegde dienst, vals bleek.
  • indien de politiedienst aangeeft dat hij ter plaatse zal komen maar dat de opgeroepen politieambtenaren achteraf niet ter plaatse zijn binnen de termijnen die bepaald zijn bij 2°.

De vatting mag niet langer duren dan verantwoord door de omstandigheden. In ieder geval mag de vatting niet langer duren dan twee uren, in het in 2°, a) bedoelde geval en dertig minuten in het in 2°, b) bedoelde geval, onverminderd artikel 34, § 4, van de wet van 5 augustus1992 op het politieambt.

Art. 180: Veiligheidsagenten kunnen bij een vatting overgaan tot een veiligheidscontrole, indien de volgende voorwaarden worden nageleefd:

  • de controle is uitsluitend gericht op het opsporen van wapens of gevaarlijke voorwerpen die de veiligheid van de personen in het gedrang kunnen brengen of het materiaal van de openbare vervoersmaatschappij kunnen beschadigen;
  • zij bestaat uitsluitend uit een oppervlakkige betasting van de kleding van de persoon en de controle van de handbagage.

Art. 181: Het gebruik van handboeien is slechts toegelaten bij de vatting en indien de volgende voorwaarden cumulatief zijn vervuld:

  • betrokkene werd gevat;
  • betrokkene is kennelijk meerderjarig;
  • betrokkene heeft fysiek geweld gebruikt voor of tijdens de vatting;
  • betrokkene werd voorafgaandelijk door de veiligheidsagent gewaarschuwd dat hij zal geboeid worden indien hij het fysiek geweld of de weerspannigheid verder uitoefent;
  • niettegenstaande deze waarschuwing kan betrokkene slechts door het gebruik van handboeien in bedwang gehouden worden.

Het gebruik van handboeien dient beperkt te blijven tot de gevallen van volstrekte noodzakelijkheid en in de gevallen waarbij geen andere, minder ingrijpende methodes, de vatting mogelijk maken.
De handboeien kunnen slechts door de ter plaatse gekomen politieambtenaren worden losgemaakt.

In afwijking van het voorgaande lid moeten zij involgende omstandigheden onmiddellijk door de veiligheidsagenten worden losgemaakt:

  • in de omstandigheden bepaald in artikel 179;
  • indien de gezondheidstoestand van de betrokkene dit vereist.

Art. 182: Om te voorkomen dat veiligheidsagenten hun bevoegdheden aanwenden buiten de omstandigheden voorzien in dit hoofdstuk en om de betrokkene in de mogelijkheid te stellen de handelingen van de veiligheidsagenten in rechte te betwisten, overhandigen deze laatste, die handelingen stellen bedoeld in de artikelen 164 en 177 tot en met 181, de betrokkene een formulier, dat de nodige gegevens bevat aangaande de plaats van de handelingen, het nummer van de identificatiekaart van de betrokken veiligheidsagenten, de gevolgde procedure en de omstandigheden van de handelingen. De minister van Binnenlandse Zaken bepaalt het model van dit formulier.

Art. 183: Om de gerechtelijke overheid en de personen belast met de controle, in staat te stellen de naleving van de in deze afdeling bedoelde bepalingen te controleren, houdt de veiligheidsdienst een register bij van de handelingen voorzien in de artikelen 164 en 177 tot en met 181. De minister van Binnenlandse Zaken bepaalt de vorm, de inhoud en het gebruik van dit register, alsmede de tijdsduur van de opname van de te vermelden gegevens.

Art. 184: De bijzondere bevoegdheden zoals bedoeld in de artikelen 164, 174, 1°, 177, 178, 180 en 181, kunnen enkel uitgeoefend worden in afwachting dat de politie ter plaatse komt.

Afdeling 4: Maritieme veiligheidsondernemingen (art. 185 tot 207)

Art. 185: De in deze wet voorziene bevoegdheden en verplichtingen voor bewakingsondernemingen en hun personeelsleden zijn, tenzij de bepalingen opgenomen in deze afdeling ervan afwijken of in bijkomende bevoegdheden of verplichtingen voorzien, eveneens van toepassing op maritieme veiligheidsondernemingen en hun personeelsleden.

Art. 186: Alleen de bij een koninklijk besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad op voordracht van de minister van Binnenlandse zaken vergunde maritieme veiligheidsondernemingen zijn gemachtigd om activiteiten uit te oefenen van toezicht, bescherming en veiligheid aan boord van schepen, om tegen piraterij te strijden ten voordele van de geregistreerde eigenaar of exploitant.

Art. 187: De voordracht bedoeld in artikel 186 gebeurt na advies van de procureur des Konings van de vestigingsplaats van de onderneming en na ontvangst van de in het kader van de wet van 30 november 1998 houdende regeling van de inlichtingen- en veiligheidsdiensten verzamelde relevante inlichtingen gevraagd aan de Veiligheid van de Staat.

Bij ontstentenis van een vestigingsplaats op het Belgisch grondgebied, gebeurt deze voordracht na advies van de federale procureur en na ontvangst van de relevante inlichtingen ingewonnen bij de Algemene Dienst Inlichting en Veiligheid.

Art. 188: De beslissing tot vergunning of weigering van vergunning wordt genomen binnen een termijn van maximum zes maanden nadat de volledigheid van het aanvraagdossier is vastgesteld.

Art. 189: Het vergunningsbesluit preciseert de duur van de vergunning die drie jaar niet overschrijden mag.

Art. 190: Om vergund te worden, dient de maritieme veiligheidsonderneming de volgende voorwaarden te vervullen:

  • de maritieme veiligheidsonderneming mag geen opdracht inzake maritieme veiligheid in onderaanneming aanvaarden of uitvoeren, behalve in de door de minister van Binnenlandse Zaken bepaalde gevallen;
  • de maritieme veiligheidsonderneming moet:
    • a) ofwel gedurende ten minste twee jaar, op gewapende wijze, wettig activiteiten hebben uitgeoefend inzak bewaking, bescherming en veiligheid van schepen met het oog op het bestrijden van piraterij zonder dat er zware inbreuken op de wetgeving of regelgeving werden vastgesteld bij de uitoefening van deze activiteiten;
    • b) ofwel, ertoe vergund zijn bewakingsactiviteiten uitte oefenen overeenkomstig de bepalingen van deze weten sedert meer dan drie jaar, op gewapende wijze, deze activiteiten met vergunning hebben uitgeoefend, zonder dat er bij de uitoefening van deze activiteiten inbreuken op de wetgeving of regelgeving werden vastgesteld en, bovendien, voor de uitoefening van de activiteiten van bewaking, bescherming en veiligheid van schepen met het oog op het bestrijden van piraterij, een operationeel samenwerkingsprotocol hebben afgesloten met een maritieme veiligheidsonderneming die beantwoordt aan de voorwaarden voorzien bij a);
  • de maritieme veiligheidsonderneming moet aantonen dat de wapens waarmee haar agenten ter plaatse zullen worden uitgerust, bij de uitoefening van de activiteiten van bewaking en bescherming aan boord van schepen om te strijden tegen piraterij, in de betrokken havens worden bewaard en aan boord worden gebracht, conform de geldende wetgeving en dat zij de voorschriften naleeft van het besluit bedoeld bij artikel 194, derde lid;
  • de maritieme veiligheidsonderneming moet aantonen dat de personeelsleden die in dienst zullen worden genomen voor de uitoefening van deze activiteit:
    • a) gedurende een totale duur van ten minste twee jaar, zelfs indien niet aaneensluitend, op wettige wijze gewapende activiteiten hebben uitgeoefend inzak bewaking en bescherming aan boord van schepen en nog steeds toegelaten zijn om dat te doen volgens de wetgeving die op hen van toepassing is;
    • b) in het bezit zijn van een geldig bewijs van bekwaamheid inzake sectie A-VI/1, tweede lid, punten 1.1.  "persoonlijke overlevingstechnieken" en 1.3.  "elementaire eerste hulp" van de Code inzake opleiding, diplomering en wachtdienst voor zeevarenden (STCW-Code), afgegeven krachtens de desbetreffende wetgeving vaneen lidstaat van de Europese Unie of van de Europese Economische Ruimte.

Art. 191: Bij het uitvoeren van de bewakingsopdracht laat de geregistreerde eigenaar of exploitant uitsluitend de personeelsleden van de maritieme veiligheidsonderneming aan boord van het schip komen waarvan voorafgaandelijk werd vastgesteld dat zij in het bezit zijn van een identificatiekaart zoals bedoeld in artikel 76.

Art. 192: De Koning kan het minimum aantal personen van een ploeg die een schip bewaakt bepalen. Elke ploeg staat onder de leiding van een operationeel leidinggevend personeelslid, dat beantwoordt aan de door de Koning bepaalde voorwaarden.

Art. 193: De agenten van de maritieme veiligheidsonderneming dragen werkkledij en beschermingskledij waarvan de nadere regels door de Koning worden bepaald.

Art. 194: In afwijking van hetgeen bepaald is in de artikelen 92 en 101, gebeurt het toezicht en de bescherming aan boord van schepen altijd op een gewapende wijze.
Hiertoe worden de agenten, volgens de door de Koning te bepalen nadere regels, uitgerust met niet-automatische of half-automatische vuurwapens van maximum kaliber.50.
De Koning kan de nadere regels bepalen  betreffende de lading, de opslag en het overhandigen van de wapens.

Art. 195: De operationele verantwoordelijke van de maritieme bewakingsploeg voert voor de uitoefening van de bewakingsopdracht de richtlijnen en de bevelen uit, die hij gekregen heeft van de kapitein van het schip.

Art. 196: De operationele verantwoordelijke informeert de kapitein onverwijld van elke onregelmatigheid en iedere verdachte omstandigheid die de agenten hebben vastgesteld. Behoudens in geval van uiterste hoogdringendheid stellen de agenten geen handelingen totdat de kapitein hiervoor de toestemming verleende aan de operationele verantwoordelijke van de maritieme bewakingsploeg.

Art. 197: Indien er, op grond van artikel 3 van de wet van 16 januari 2013 houdende diverse maatregelen betreffende de strijd tegen maritieme piraterij, een beroep wordt gedaan op een maritieme veiligheidsonderneming aan boord van het schip en tijdens de reis, met het akkoord van de kapitein, een bijkomende tussenkomst van militairen ter bescherming tegen piraterij wordt geboden door een Belgisch oorlogsschip of een schip toebehorend aan een lidstaat van de Europese Unie of deel uit makend van een operatie van de NAVO, die in het kader van de preventie en bestrijding van piraterij in het betrokken gebied opereert, dan richt de operationeel leidinggevende van de maritieme veiligheidsonderneming aan boord van het schip zich naar de operationele instructies van de betrokken militairen ter coördinatie en veiligheid van de tussenkomsten.

Art. 198: De agenten kunnen elke persoon die, zonder de toelating te hebben van de kapitein, zich aan boord van het bewaakte schip bevindt, vatten, op voorwaarde dat ze de kapitein van het schip onverwijld van de feiten inlichten en deze persoon vasthouden in afwachting van de beslissing van de kapitein over wat er met deze persoon dient te gebeuren.

Art. 199: Bij een vatting gaan de agenten over tot een veiligheidscontrole die bestaat uit een betasting van de kleding van de persoon, teneinde wapens of gevaarlijke voorwerpen die de veiligheid van de opvarenden in het gedrang zouden kunnen brengen of schade aan het schip zouden kunnen veroorzaken, op te sporen.

Art. 200: De agenten maken de bij de veiligheidscontrole aangetroffen goederen onmiddellijk over aan de kapitein.

Art. 201: Bij de vatting is het gebruik van handboeien, waarvan het type en het model door de Koning worden bepaald, toegelaten. Het gebruik van handboeien dient beperkt te blijven tot de gevallen van volstrekte noodzakelijkheid, waarbij geen andere, minder ingrijpende, methode de vatting mogelijk maakt.

Art. 202: De agenten bewaken elke persoon van wie de kapitein, in het kader van zijn bevoegdheden inzake het bestrijden van piraterij, besloten heeft aan te houden.

Art. 203: De operationeel verantwoordelijke noteert bij elke opdracht in een logboek de door de Koning bepaalde gegevens en feiten.

Art. 204: De operationeel verantwoordelijke maakt van elke opdracht een verslag op. De Koning bepaalt de inhoud van het verslag en het tijdstip waarop het uiterlijk dient te worden aangemaakt.

Art. 205: In geval de agenten gebruik hebben gemaakt van vuurwapens of personen hebben aangetroffen, verdacht van deelname aan feiten van piraterij, of indien het schip werd aangevallen door piraten, verricht de operationele verantwoordelijke onverwijld een incidentmelding aan de door de Koning aangewezen overheden en op de door hem bepaalde wijze.

Art. 206: De maritieme veiligheidsonderneming bewaart alle documenten bedoeld in dit hoofdstuk en de opgenomen beelden op het adres van haar maatschappelijke zetel, gedurende een periode van vijf jaar vanaf de datum van beëindiging van de bewakingsopdracht. De documenten worden gedurende deze bewaringstermijn ter beschikking gehouden van de controlerende overheidsdiensten en de gerechtelijke overheid.

Art. 207: In geval van een incident zoals bedoeld in artikel 205, bewaart de geregistreerde eigenaar of exploitant eveneens de documenten bedoeld in en in uitvoering van dit hoofdstuk alsmede de opgenomen beelden op het adres van zijn maatschappelijke zetel en dit op de wijze zoals voorzien in artikel 206.

Uitvoeringsbesluiten

Afdeling 1: Opleidingen en psychotechnische onderzoeken (art. 146 tot 151)

  • Art. 147: Koninklijk besluit van 23 mei 2018 betreffende de vereisten inzake beroepsopleiding, -ervaring en -bekwaamheid en inzake het psychotechnisch onderzoek voor het uitoefenen van een leidinggevende, uitvoerende of commerciële functie in een bewakingsonderneming, interne bewakingsdienst of opleidingsinstelling en de organisatie ervan + bijlagen (B.S. 18-06-2018, in werking 01-09-2018).
  • Art. 150: Koninklijk besluit van 23 mei 2018 betreffende de vereisten inzake beroepsopleiding, -ervaring en -bekwaamheid en inzake het psychotechnisch onderzoek voor het uitoefenen van een leidinggevende, uitvoerende of commerciële functie in een bewakingsonderneming, interne bewakingsdienst of opleidingsinstelling en de organisatie ervan + bijlagen (B.S. 18-06-2018, in werking 01-09-2018).

Waarover handelt deze afdeling van de wet

Afdeling 1: Opleidingen en psychotechnische onderzoeken (art. 146 tot 151)

  • De verplichte opleidingen die het personeel moet volgen om kennis te hebben van de regelgeving, de verplichtingen en om vaardigheden en competenties  te verwerven (art. 146).
  • Dat de functieprofielen, de competenties, de vakken, de eindtermen en de criteria voor lesgevers en de voorwaarden en de procedures die betrekking hebben op de organisatie van de opleidingen, examens en psychotechnische onderzoeken door de koning worden opgesteld (art. 147 en 150).
  • Wat de psychotechnische onderzoeken beogen (art. 149).
  • Het advies door een externe inspectie of een certificatieorganisme, in het kader van de procedure tot erkenning van de opleidingen (art. 148).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Afdeling 2: Alarmen en alarmbeheer (art. 152 tot 158)

  • Het principe van de voorafgaandelijke verificatie van de oorzaak van het alarm alvorens melding ervan aan de bevoegde diensten (art. 152).
  • De wijze van alarmverificatie, de procedure van alarmmelding, ... en de voorwaarden voor de installatie, het onderhoud, ... die door de Koning worden bepaald (art. 153 en 155).
  • De rechtstreekse meldingen aan de noodcentrales (art. 154).
  • Het verbod om alarmsystemen en diensten van alarmopvolging zonder voorafgaandelijk verzoek aan te bieden (art. 156).
  • De specifieke bepalingen die van toepassing zijn op de alarmcentrales die uitsluitend vergund zijn voor deze bewakingsactiviteit (art. 158).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Afdeling 3: Veiligheidsdiensten van openbare vervoersmaatschappijen (art. 159 tot 184) - (3 onderafdelingen)

Onderafdeling 1: Toepassingsgebied (art. 159 tot 162)

  • De bevoegdheden en verplichtingen voor de interne bewakingsdiensten die ook van toepassing zijn op de veiligheidsdiensten, tenzij specifiek anders voorzien (art. 159).
  • De plaatsen waar de veiligheidsagenten van de NMBS hun activiteiten kunnen uitoefenen (enige nieuwigheid ten opzichte van de voormalige wet van 1990: met inbegrip op de plaatsen beheerd door INFRABEL (art. 160).
  • De plaatsen waar de veiligheidsagenten van de regionale openbare vervoersmaatschappijen (MIVB, DE LIJN of TEC) die diensten inzake metro, tram en bus organiseren, hun bevoegdheden mogen uitoefenen (art. 161 en 162).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Onderafdeling 2: Middelen (art. 163 tot 167)

  • Dat de veiligheidsagenten uitgerust mogen zijn met handboeien en een spuitbus (art. 163).
  • Dat diverse regels betreffende de handboeien en de sprays (gebruik, dracht,...) door de Koning worden bepaald (art. 164 en 166).
  • Dat de veiligheidsdiensten geen andere wapens kunnen bezitten en dat de veiligheidsagenten geen andere wapens kunnen dragen of gebruiken (art. 165).
  • Dat de beslissing om de voornoemde mogelijkheden aan te wenden, wordt genomen door de minister op voordracht van de openbare vervoersmaatschappij (art. 167).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Onderafdeling 3: Competenties (art. 168 tot 184)

I. De bevoegdheden toegekend aan de veiligheidsagenten:

De veiligheidsagenten kunnen:

  • hun bevoegdheden uitoefenen op bepaalde gedeelten van de openbare weg onder 3 cumulatieve voorwaarden (art. 168);
  • de inbreuken vaststellen op de wettelijke en reglementaire bepalingen betreffende de organisatie van het openbaar vervoer (art. 169);
  • de toegang ontzeggen, tot de afgebakende zone waarbinnen het bezit van een vervoersbewijs vereist is (art. 171);
  • een persoon die geen vervoersbewijs heeft, verzoeken de zone te verlaten of zich in orde te stellen (art. 172);
  • dwangmatig verwijderen van een persoon die niet over dit vervoersbewijs beschikt, uit de zone, door de wettelijke procedure toe  te passen (art. 173);
  • aan de personen vragen een identiteitsdocument voor te leggen of te overhandigen in uitsluitend twee gevallen (art. 174, 175 en 176);
  • een persoon vatten door de 5 wettelijke cumulatieve voorwaarden te volgen (art. 177);
  • overgaan tot een veiligheidscontrole door 2 voorwaarden na te leven (art. 180);
  • gebruiken van handboeien volgens de bepaalde wettelijke omstandigheden (art. 181).
II. Bevoegdheden die enkel kunnen worden uitgeoefend in afwachting van de politie ter plaatse (de politie moet verwittigd worden zodra deze bevoegdheden worden uitgeoefend) (art. 184):
  • gebruik van een spuitbus;
  • identiteitscontrole naar aanleiding van een wanbedrijf of misdaad of naar aanleiding van gedrag waarmee de veiligheid van de persoon zelf of derden in het gedrang wordt gebracht;
  • vatting van een persoon;
  • uitvoeren van een veiligheidscontrole;
  • gebruik van handboeien.

De verschillende wijzigingen ten aanzien van de wet van 1990, hebben betrekking op:

  • de vatting: de gevatte persoon moet permanent onder het rechtstreekse toezicht van de veiligheidsagenten blijven (art. 178);
  • de veiligheidscontrole: die moet niet uitgevoerd worden door veiligheidsagenten van hetzelfde geslacht dan de betrokken persoon (art. 180).
III. Plichten en verplichtingen die verband houden met deze bevoegdheden:

De veiligheidsagenten moeten:

  • verslag uitbrengen aan de politiediensten telkens zij kennis nemen van een wanbedrijf of misdaad (art. 170);
  • onmiddellijk beëindigen van een vatting in 3 welbepaalde omstandigheden (art. 179);
  • de handboeien wegnemen wanneer zij de vatting beëindigen of als de gezondheidstoestand van de betrokkene dit vereist (art. 181);
  • overhandigen van een formulier aan de betrokkene bij gebruik van een spuitbus, handboeien of bij veiligheidscontrole of een vatting (art. 182);
  • invullen van een register bij gebruik van een spuitbus, handboeien en bij veiligheidscontrole of een vatting (art. 183).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Afdeling 4: Maritieme veiligheidsondernemingen (art. 185 tot 207)

  • Dat de bevoegdheden en verplichtingen voor de bewakingsondernemingen eveneens van toepassing zijn op de maritieme veiligheidsondernemingen en hun personeel, tenzij specifiek anders voorzien in deze afdeling (art. 185).
  • De vergunning van de maritieme veiligheidsondernemingen (art. 186 tot 189).
  • De voorwaarden voor het verkrijgen van de vergunning (art. 190).
  • Bepaalde regels betreffende de toegang tot het schip, het aantal personen in de ploeg die het schip bewaakt, de  werkkledij en beschermingskledij (art. 191 tot 193).
  • Bijzondere bepalingen voor de gebruikte wapens (art. 194).
  • De rol van de operationele verantwoordelijke (art. 195 tot 197 en 203 tot 205).
  • De regels betreffende het recht op vatting en de veiligheidscontrole (art. 198 tot 202).
  • De bewaring van documenten – logboek, verslagen – en van opgenomen beelden (art. 206 en 207).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
1
Hoofdstuk 6 Specifieke activiteitendomeinen

Hoofdstuk 7 Controle en sancties

Wat zegt de wet

Afdeling 1: Controle (art. 208 tot 233) - (3 onderafdelingen)

Onderafdeling 1: Algemeen (art. 208 tot 214)

Art. 208: De door de Koning aangewezen personeelsleden van de overheidsdiensten, hierna "inspecteurs" genoemd, zien toe op de naleving van deze wet en de uitvoeringsbesluiten ervan. (KB 19.12.2017 aanwijzing diensten  – MB 05.01.2018 aanwijzing agenten FOD Binnenlandse Zaken)

De inspecteurs leggen, vóór zij hun functie daadwerkelijk gaan innemen, de eed af, in handen van de minister van Binnenlandse Zaken of zijn afgevaardigde:
"Ik zweer mijn opdracht in eer en geweten, nauwgezet en eerlijk te zullen vervullen."

Art. 209: De inspecteurs moeten bij de uitvoering van hun opdrachten in het bezit zijn van het legitimatiebewijs van hun ambt.
De Koning legt het model van dat legitimatiebewijs vast.

Art. 210: De inspecteurs:

  • kunnen inlichtingen en adviezen leveren, met name inzake de meest doeltreffende middelen om de bepalingen van deze wet en de uitvoeringsbesluiten ervan na te leven;
  • kunnen voor de overtreder een termijn bepalen om zich in regel te stellen;
  • maken processen-verbaal op tot vaststelling van de inbreuken op de bepalingen van deze wet en op de uitvoeringsbesluiten ervan.

Art. 211: In de uitoefening van hun functie kunnen de inspecteurs de bijstand van de politie vorderen.

Art. 212: Het Vast Comité van toezicht op de politiediensten, opgericht bij de wet van 18 juli 1991 tot regeling van het toezicht op politie- en inlichtingendiensten, is gemachtigd toezicht uit te oefenen op de veiligheidsdiensten en -agenten tijdens hun activiteiten.
De politiediensten zien toe op de naleving van deze wet en de uitvoeringsbesluiten ervan.

Art. 213: In de uitoefening van hun toezicht genieten de personen bedoeld in artikel 212, de bevoegdheden en de verplichtingen, bedoeld in dit hoofdstuk.
De door hen opgestelde processen-verbaal hebben dezelfde bewijskracht als de processen-verbaal bedoeld in artikel 232.

Art. 214: De personen die het voorwerp uitmaken van een controle, verlenen daartoe hun medewerking.
Zij geven de inspecteurs en de andere met de controle belaste personen op elk moment toegang tot de onderneming, de dienst, de instantie of de plaatsen waarde in deze wet bedoelde activiteiten uitgeoefend worden.
Zij bezorgen alle daartoe noodzakelijke stukken. Zij leggen hun identiteitsdocumenten voor op verzoek van de met de controle belaste personen.

Onderafdeling 2: Verplichtingen en bevoegdheden van de inspecteurs (art. 215 tot 225)

Art. 215: Onverminderd artikel 217 nemen de inspecteurs de nodige maatregelen teneinde het vertrouwelijke karakter van de persoonsgegevens waarvan zij kennis hebben gekregen bij de uitvoering van hun opdrachten te waarborgen en het gebruik van die gegevens enkel en alleen voor de doeleinden vereist voor de uitoefening van hun toezichtsopdracht te garanderen.

Art. 216: De inspecteurs mogen overgaan tot elk onderzoek, elke controle en elk verhoor en zij mogen alle informatie verzamelen die zij nuttig achten om zich ervan te vergewissen dat de bepalingen waarop zij toezicht uitoefenen daadwerkelijk in acht genomen worden.

Art. 217: Voor zover inlichtingen interessant kunnen zijn voor een andere overheidsdienst belast met de controle of de toepassing van een andere wetgeving, delen de inspecteurs de tijdens hun onderzoek verzamelde inlichtingen mee aan deze overheidsdienst.

Art. 218: De feiten, vastgesteld door andere inspectiediensten, kunnen door de inspecteurs worden aangewend in hun onderzoeken aangaande de toepassing van deze wet en haar uitvoeringsbesluiten en met dezelfde bewijswaarde worden opgenomen in de door hen in het kader van hun opdracht opgestelde processen-verbaal.

Art. 219: De inspecteurs mogen bij de uitoefening van hun opdracht op elk ogenblik van de dag of van de nacht, zonder voorafgaande verwittiging, vrij binnengaan in alle arbeidsplaatsen of andere plaatsen die aan hun toezicht onderworpen zijn of waarvan zij redelijkerwijze kunnen vermoeden dat daar activiteiten uitgeoefend worden die onderworpen zijn aan de bepalingen van de wetgeving waarop zij toezicht uitoefenen.

Wanneer de inspecteurs redenen hebben om aan te nemen dat er een inbreuk op deze wet en de uitvoeringsbesluiten ervan gepleegd wordt, mogen zij bewoonde ruimten betreden, mits de schriftelijke toestemming van de bewoner of bij gebrek daaraan mits een machtiging van de onderzoeksrechter.

Voor het bekomen van een machtiging tot betreding van bewoonde ruimten, richten de inspecteurs een met redenen omkleed verzoek aan de onderzoeksrechter.
Dit verzoek bevat minstens de volgende gegevens:

  • de identificatie van de bewoonde ruimten waartoe de inspecteurs toegang wensen te hebben;
  • de eventuele inbreuken die het voorwerp zijn van het toezicht;
  • alle bescheiden en inlichtingen waaruit blijkt dat het gebruik van dit middel nodig is.

De onderzoeksrechter beslist binnen een termijn van maximum 48 uur na de ontvangst van het verzoek.
De beslissing van de onderzoeksrechter is met redenen omkleed.

De bezoeken aan de bewoonde lokalen zonder machtiging van de bewoner gebeuren tussen vijf en eenentwintig uur door minstens twee inspecteurs die samen optreden.

Art. 220: De inspecteurs mogen de identiteit opnemen van de personen die zich op de gecontroleerde plaatsen bevinden, alsook van eenieder van wie zij de identificatie nodig achten voor de uitoefening van hun opdracht.

Zij kunnen daartoe van deze personen de voorlegging van officiële identificatiedocumenten eisen.

Zij kunnen deze personen bovendien identificeren met behulp van niet-officiële documenten die deze hen vrijwillig voorleggen wanneer deze personen geen officiële identificatiedocumenten kunnen voorleggen of wanneer de inspecteurs aan de authenticiteit ervan of aan de identiteit van deze personen twijfelen.

Zij kunnen eveneens de identiteit van deze personen trachten te achterhalen door het bekijken van beeldmateriaal, ongeacht de drager ervan.

Art. 221: De inspecteurs mogen hetzij alleen, hetzij samen, hetzij in aanwezigheid van getuigen, deskundigen of politiediensten, gelijk welke persoon wiens verhoor zij noodzakelijk achten, ondervragen over elk feit waarvan de kennisname nuttig is voor de uitoefening van het toezicht.

Art. 222: De inspecteurs mogen zich ter plaatse de documenten, stukken, registers, boeken, schijven, registraties, informaticadragers, digitale dragers of beeldopnames doen voorleggen die zij nodig hebben voor hun onderzoeken en vaststellingen en er uittreksels, duplicaten of kopieën van nemen.

Art. 223: De inspecteurs mogen, tegen ontvangstbewijs, de in artikel 222 bedoelde documenten en stukken die nodig zijn in beslag nemen.

Art. 224: De inspecteurs mogen onder gelijk welke vorm kosteloos kopieën nemen van de informatiedragers en van de gegevens die zij bevatten.

Art. 225: De inspecteurs mogen vaststellingen doen op basis van beelden die door henzelf of door derden zijn gemaakt.

De beelden worden niet langer bewaard dan wat nodig is voor het onderzoek en het gevolg van de gedane vaststellingen.

Onderafdeling 3: Verhoren en processen-verbaal (art. 226 tot 233)

Art. 226: Bij het verhoor van personen, ongeacht hun hoedanigheid, worden de regels, bedoeld in de artikelen 227 tot en met 231, gerespecteerd.

Art. 227: Bij het begin van elk verhoor wordt aan de ondervraagde persoon meegedeeld:

  • dat zijn verklaringen gebruikt kunnen worden als bewijs in rechte;
  • dat hij mag vragen dat alle vragen die gesteld worden, en zijn antwoorden genoteerd worden met de gebruikte woorden.

Art. 228: Elke ondervraagde persoon mag de documenten in zijn/haar bezit gebruiken, zonder dat daardoor het verhoor uitgesteld wordt. Hij/zij kan tijdens het verhoor of later vragen om die documenten bij te voegen bij het verhoor.

Art. 229: Het verhoor vermeldt nauwkeurig het tijdstip waarop het begint, eventueel onderbroken en hernomen wordt, en eindigt. Het vermeldt de identiteit van de personen die in het verhoor of in een deel ervan tussenkomen.

Art. 230: Aan het einde van het verhoor heeft de ondervraagde persoon het recht om zijn verhoor te lezen of het te laten voorlezen. Hij mag zijn verklaringen laten verbeteren of er iets aan laten toevoegen.

Art. 231: De inspecteurs die een persoon ondervragen, informeren hem erover dat hij een kopie mag vragen van de tekst van het verhoor. Deze kopie wordt gratis geleverd.

Art. 232: De processen-verbaal tot vaststelling van een inbreuk hebben bewijskracht tot bewijs van het tegendeel.

Art. 233: Elk proces-verbaal tot vaststelling van een inbreuk wordt gestuurd aan:

  • de overtreder;
  • de procureur des Konings wanneer de feiten een strafrechtelijke inbreuk kunnen vormen of de arbeidsauditeur wanneer de feiten een sociaalrechtelijke inbreuk kunnen vormen;
  • aan de sanctieambtenaar, bedoeld in artikel 234.

In geval van een inbreuk met betrekking tot een veiligheidsdienst of veiligheidsagent, wordt een informatierapport overgemaakt aan het Vast Comité van toezicht op de politiediensten.

Afdeling 2: Sancties (art. 234 tot 255) - (5 onderafdelingen)

Onderafdeling 1: De sanctieambtenaar (art. 234 tot 237)

Art. 234: De Koning wijst de ambtenaar, hierna genoemd "sanctieambtenaar", aan die de sancties, bedoeld in dit hoofdstuk, kan opleggen.

Art. 235: De Koning bepaalt de wijze van kennisgeving van de sanctiebeslissingen, en alle andere procedures, die voortspruiten uit de toepassing van deze afdeling.

Art.  236: Sancties kunnen slechts worden opgelegd voor inbreuken op de wet of haar uitvoeringsbesluiten en aan personen die het voorwerp uitmaken van een proces-verbaal.

Art. 237: De sanctieambtenaar beslist tot het richten van een waarschuwing, het voorstellen van een minnelijke schikking of het opleggen van een administratieve geldboete.

Onderafdeling 2: De waarschuwing (art. 238 en 239)

Art. 238: Met de waarschuwing wordt de overtreder aangemaand tot het stopzetten of de niet herhaling van een inbreuk.
De sanctieambtenaar kan bij het richten van de waarschuwing een termijn bepalen waarin de overtreder zich in regel moet stellen.

Art. 239: De waarschuwing kan slechts gericht worden indien de overtreder in de afgelopen drie jaar geen inbreuk beging op dezelfde bepaling.

Onderafdeling 3: De minnelijke schikking (art. 240 en 241)

Art. 240: De minnelijke schikking bedraagt 30 % van het bedrag van de administratieve geldboete, zonder lager te zijn dan 100 euro.

Art. 241: De betaling van de minnelijke schikking binnen de termijn van 30 dagen te rekenen vanaf de datum van verzending van het voorstel tot minnelijke schikking, doet de procedure tot het opleggen van een administratieve geldboete vervallen. In elk ander geval zal een procedure worden aangevat tot het opleggen van een administratieve geldboete.

Onderafdeling 4: De administratieve geldboete (art. 242 tot 251)

Art. 242: Een administratieve geldboete van 100 euro tot 25 000 euro kan opgelegd worden met dien verstande dat het bedrag van de administratieve geldboete wordt vastgesteld volgens de boetevorken die gelden voor de inbreuken op de bepalingen bedoeld in de als bijlage bij deze wet gevoegde boetetabel.

Art. 243: Een administratieve geldboete wordt altijd opgelegd indien binnen de drie jaar nadat aan de overtreder een sanctie werd opgelegd, dezelfde inbreuk is vastgesteld.

Art. 244: De tarieven van de administratieve geldboetes worden:

  • met de helft vermeerderd indien binnen de drie jaar nadat door de overtreder een minnelijke schikking werd aanvaard, een inbreuk vastgesteld wordt op dezelfde bepaling als deze die eerder aanleiding gaf tot een minnelijke schikking;
  • verdubbeld indien de overtreding op dezelfde bepaling binnen de 3 jaar nadat er een administratieve geldboete voor werd opgelegd, wordt vastgesteld.

Art. 245: Indien de sanctieambtenaar oordeelt dat er verzachtende omstandigheden zijn, kan hij een administratieve geldboete opleggen onder de in artikel 242 vermelde minimumbedragen zonder dat deze lager is dan 70% van de minimumbedragen.

Art. 246: Bij samenloop van inbreuken worden de tarieven van de administratieve boetes samengeteld zonder dat het totale bedrag het dubbele van het hoogste boetebedrag, van toepassing op de begane inbreuken, mag overschrijden.

Art. 247: Indien een overtreder door middel van dezelfde handeling, meerdere inbreuken heeft gepleegd, is enkel de zwaarste administratieve geldboete van de onderscheiden inbreuken, van toepassing.

Art. 248: Er kan geen administratieve geldboete meer worden opgelegd drie jaar na de feiten die de inbreuk uitmaakten waarop ze is gebaseerd.

Art. 249: De beslissing tot opleggen van de administratieve boete is met redenen omkleed en bepaalt het bedrag van de geldboete.

Art. 250: De natuurlijke of rechtspersonen die activiteiten aanbieden, organiseren of inrichten, zijn burgerlijk aansprakelijk voor de betaling van de administratieve geldboete, opgelegd aan de personen, bedoeld in artikel 60, die voor hun rekening werkzaam zijn.

Art. 251: De betaling van het bedrag van de administratieve geldboete dient te geschieden binnen de 30 dagen, te rekenen vanaf de datum van verzending van de beslissing tot het opleggen van de administratieve geldboete.

Onderafdeling 5: Beroepsprocedure (art. 252 en 255)

Art. 252: Degene aan wie een administratieve geldboete werd opgelegd of de burgerrechtelijk aansprakelijke persoon kan binnen de voor de betaling van de administratieve geldboete bepaalde termijn de toepassing van de administratieve geldboete betwisten bij verzoekschrift voor de rechtbank van eerste aanleg te Brussel.

Dit beroep schorst de uitvoering van de beslissing.

Art. 253: Het beroep waarbij de toepassing van de administratieve geldboete wordt betwist, is slechts ontvankelijk indien een kopie van het verzoekschrift uiterlijk op de datum van neerlegging van het verzoekschrift bij de rechtbank tevens bij aangetekende brief wordt gezonden aan de sanctieambtenaar.

Art. 254: De rechtbank kan, wanneer verzachtende omstandigheden aanwezig zijn, het bedrag van een opgelegde administratieve geldboete onder de in artikel 242 vermelde minimumbedragen verminderen, zonder dat de geldboete lager mag zijn dan 70% van deze minimumbedragen.

Art. 255: Tegen het vonnis van de rechtbank van eerste aanleg is geen hoger beroep mogelijk.

Uitvoeringsbesluiten

Afdeling 1: Controle (art. 208 tot 233) - (3 onderafdelingen)

Onderafdeling 1: Algemeen (art. 208 tot 214)

Art. 208: Koninklijk besluit van 19 december 2017 betreffende de aanwijzing van de ambtenaren en agenten gemachtigd om toezicht te houden op de toepassing van de wet van 2 oktober 2017 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid en haar uitvoeringsbesluiten (B.S. 25-01-2018, in werking 04-02-2018).

Art. 208: Ministerieel besluit van 5 januari 2018 tot aanwijzing van de ambtenaren en agenten gemachtigd om toezicht te houden op de toepassing van de wet van 2 oktober 2017 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid en haar uitvoeringsbesluiten (B.S. 25-01-2018, in werking 04-02-2018).

Art. 209: Koninklijk besluit van 2 november 2017 tot vaststelling van het model van de legitimatiekaart van de inspecteurs die zijn belast met de controle van de private veiligheid en de privédetectives (B.S. 14-11-2017, in werking 10-11-2017).

Afdeling 2: Sancties (art. 234 tot 255) - (5 onderafdelingen)

Onderafdeling 1: De sanctieambtenaar (art. 234 tot 237)

Art. 234-235: Koninklijk besluit van 6 juni 2018 betreffende de administratieve sanctieprocedure bedoeld in de wet van 2 oktober 2017 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid (B.S. 21-06-2018, in werking 21-06-2018).

Waarover handelt deze afdeling van de wet

Afdeling 1: Controle (art. 208 tot 233) - (3 onderafdelingen)

Bevoegdheden van de inspecteurs die de toepassing van de wet controleren, zijnde:

  • inlichtingen en adviezen leveren aan eenieder (art. 210);
  • voor de overtreder een termijn bepalen om zich in regel te stellen (art. 210);
  • processen-verbaal opstellen die bewijskracht hebben tot bewijs van het tegendeel, die worden gestuurd aan de overtreder, aan de sanctieambtenaar en, desgevallend, aan de Procureur des Konings of de arbeidsauditeur (art. 210, 232 en 233);
  • de bijstand van de politie vorderen (art. 211);
  • toegang hebben  tot de onderneming, de dienst, de instantie of de plaatsen waar de in deze wet bedoelde activiteiten uitgeoefend worden (art. 214);
  • overgaan tot elk onderzoek, elke controle en elk verhoor (art. 21, en volgens de regels in de artikelen 227 tot 231 met betrekking tot de verhoren);
  • alle informatie verzamelen die zij nuttig achten (art. 216);
  • de feiten, vastgesteld door andere inspectiediensten, aanwenden (art. 218);
  • vrij binnengaan, op elk ogenblik van de dag of van de nacht, zonder voorafgaande verwittiging, in alle arbeidsplaatsen of andere plaatsen die aan hun toezicht onderworpen zijn of waarvan zij redelijkerwijze kunnen vermoeden dat daar activiteiten uitgeoefend worden die onderworpen zijn aan de wetgeving (art. 219);
  • bewoonde ruimten betreden, mits de schriftelijke toestemming van de bewoner of van een onderzoeksrechter (in dit geval gebeuren de bezoeken tussen 5 en 21 uur) (art. 219);
  • de identiteit opnemen van de personen die zich op de gecontroleerde plaatsen bevinden en de voorlegging van identiteitsdocumenten eisen (art. 220);
  • de identiteit van deze personen achterhalen door het bekijken van beeldmateriaal (art. 220);
  • zich ter plaatse doen voorleggen  en er kopieën van nemen (art. 222), kosteloos en onder gelijk welke vorm (art. 224) of in beslag nemen tegen ontvangstbewijs (art. 223): documenten, stukken, registers, boeken, schijven, registraties, informaticadragers, digitale dragers of beeldopnames;
  • vaststellingen doen op basis van beelden die door henzelf of door derden zijn gemaakt (art. 225).

Plichten van deze inspecteur:

  • De inspecteurs moeten de vertrouwelijkheid waarborgen van de gegevens waarvan zij kennis hebben gekregen en het gebruik van die gegevens enkel en alleen voor de doeleinden vereist voor het toezicht op de wet garanderen (art. 215);
  • Zij kunnen evenwel de verzamelde inlichtingen meedelen aan een andere overheidsdienst die belast is met de controle of de toepassing van een andere wetgeving (art. 217).

Plichten van elke gecontroleerde persoon:

  • Elke persoon die het voorwerp uitmaakt van een controle moet daartoe zijn medewerking verlenen, toegang geven tot de plaatsen waar bewakingsactiviteiten worden uitgeoefend, alle voor de controle noodzakelijke stukken bezorgen en zijn identiteitskaart voorleggen (art. 214).

Bevoegdheden van de politiediensten en het Comité P die de toepassing van de wet controleren:

  • De politiediensten, wanneer zij toezien op de naleving van de wet, en het Comité P, wanneer zij toezicht uitoefent op de veiligheidsdiensten en -agenten (art. 212), genieten de bevoegdheden en de verplichtingen bedoeld in dit volledige hoofdstuk (art. 213).
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Afdeling 2: Sancties (art. 234 tot 255) - (5 onderafdelingen)

  • De sanctieambtenaar, aangewezen door de Koning, die beslist over de op te leggen sanctie met inachtneming van de regels van de wet (art. 234 tot 237).
  • Sancties die kunnen worden opgelegd: de waarschuwing (art. 238 en 239); de minnelijke schikking (art. 240 en 241); de administratieve geldboete (art. 242 tot 251).
  • Dat er verzachtende omstandigheden in aanmerking kunnen worden genomen, uitsluitend wanneer een boete, steeds met redenen omkleed (art. 249), wordt opgelegd (art. 245).
  • De burgerlijke aansprakelijkheid van de natuurlijke of rechtspersoon die activiteiten heeft aangeboden, georganiseerd of ingericht, voor de betaling van de administratieve geldboeten die werden opgelegd aan de personen die voor hun rekening werkzaam zijn (art. 250).
  • Dat een beroep, dat werd ingediend bij verzoekschrift voor de rechtbank van eerste aanleg te Brussel om de toepassing van een administratieve geldboete te betwisten, de beslissing zal schorsen en ontvankelijk zal zijn indien een kopie van dit verzoekschrift bij aangetekende brief wordt gezonden aan de sanctieambtenaar en de rechtbank het bedrag van de geldboete uitsluitend zal kunnen verminderen.
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Om nadere informatie te krijgen over de oplegging van administratieve sancties.

1
Hoofdstuk 7 Controle en sancties

Hoofdstuk 8 Slot- opheffings- en overgangsbepalingen

Wat zegt de wet

Afdeling 1: Slotbepalingen (art. 256 tot 270) - (5 onderafdelingen)

Onderafdeling 1: Adviesraad (art. 256 tot 261)

Art. 256: De Koning richt bij de FOD Binnenlandse Zaken een Adviesraad inzake private veiligheid op.

Art. 257: De opdracht van deze Adviesraad bestaat erin de minister van Binnenlandse Zaken te adviseren omtrent het beleid inzake de in deze wet bedoelde en aanverwante aangelegenheden.

Art. 258: De Adviesraad is samengesteld uit de bij de uitoefening van de in deze wet bedoelde activiteiten, betrokken overheden, de vertegenwoordigers van de betrokken sectoren en de politiediensten.

Art. 259: De Koning kan voorzien in de oprichting van commissies (koninklijk besluit + bijlagen), die gezien de bijzondere aard van deeldomeinen of de expertise van haar leden, adviezen verstrekken aangaande deelonderwerpen die in deze wet voorzien zijn.

Art. 260: De adviezen van de commissies worden in de Adviesraad gecoördineerd.

Art. 261: De Koning kan de nadere samenstelling en de werkingsregels van deze Adviesraad bepalen.

Onderafdeling 2: Delegaties (art. 262)

Art. 262: De minister van Binnenlandse Zaken kan de beslissingen aangaande vergunningen of identificatiekaarten overdragen aan een door hem aangewezen ambtenaar, behalve voor wat betreft:

  • Er wordt aldus voorzien dat de wet geen delegatie toelaat voor alle beslissingen die steunen op de appreciatiebevoegdheid van de minister van Binnenlandse Zaken. Voor het nemen van alle andere beslissingen, waar de minister gebonden is door de bepalingen van de wet, en dus ook niet anders kan dan de wet toe te passen, is een delegatie mogelijk aan de administratie.
    (Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 75)
  • de toekenning van een vergunning onder voorwaarden, zoals bedoeld in artikel 20;
    • Artikel 20 van de wet bepaalt:
      "Art. 20. De vergunning kan het uitoefenen van bepaalde activiteiten en het aanwenden van bepaalde middelen en methodes uitsluiten of aan specifieke voorwaarden verbinden."
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)
  • de weigering van een vergunning, zoals bedoeld in artikel 16 of van de hernieuwing ervan, zoals bedoeld in artikel 22;
    • De artikelen 16 en 22 van de wet bepalen:
      "Art. 16. Niemand mag de diensten van een onderneming aanbieden of deze van een interne dienst organiseren indien hij daartoe vooraf geen vergunning heeft gekregen van de minister van Binnenlandse Zaken. Niemand mag zich, zonder daartoe een vergunning van de minister van Binnenlandse Zaken te hebben verkregen, als onderneming of interne dienst bekendmaken."

      "Art. 22. De vergunning wordt verleend voor een termijn van vijf jaar; zij kan voor gelijke termijnen worden vernieuwd."
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

  • de intrekking van een vergunning, zoals bedoeld in de artikelen 28 en 29;
    • De artikelen 28 en 29 van de wet bepalen:
      "Art. 28. De minister van Binnenlandse Zaken trekt de vergunning in indien hij vaststelt dat de onderneming of interne dienst niet langer voldoet aan de vergunningsvoorwaarden, zoals voorzien in of krachtens de bepalingen bedoeld in afdeling 2 van dit hoofdstuk."

      "Art. 29. De minister van Binnenlandse Zaken kan de vergunning, voor alle of voor sommige activiteiten, voor alle plaatsen waar die activiteiten worden uitgeoefend of sommigen ervan, intrekken wanneer de onderneming of de interne dienst de bepalingen van deze wet en haar uitvoeringsbesluiten niet in acht neemt of activiteiten uitoefent die onverenigbaar zijn met de openbare orde of de inwendige of de uitwendige veiligheid van de Staat of wanneer gebreken werden vastgesteld in de controle die door de onderneming of interne dienst wordt uitgeoefend op de naleving van de bepalingen van deze wet door haar personeelsleden of de personen die voor haar rekening werken."
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

  • de weigering van een erkenning van opleidingen, examencentra en centra voor psycho-technische onderzoeken;
  • de vaststelling van het niet voldoen aan de veiligheidsvoorwaarden, bedoeld in artikel 61, 6°.
    • Artikel 61, 6° bepaalt:
      "Art. 61. De personen, bedoeld in artikel 60, moeten voldoen aan de volgende voorwaarden: (...) 6° beantwoorden aan het profiel, zoals bedoeld in artikel 64; (…)".
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Onderafdeling 3: Inningen (art. 263 tot 267)

Art. 263: De opbrengst van de retributie, bedoeld in artikel 52, wordt geaffecteerd op de Rijksmiddelenbegroting en is bestemd voor spijzing van het fonds voor de bewakingsondernemingen, beveiligingsondernemingen, de interne bewakingsdiensten en de privédetectives, opgericht bij de organieke wet van 27 december 1990 houdende oprichting van begrotingsfondsen.

  • Artikel 52 van de wet bepaalt:
    "Art. 52. De ondernemingen en interne diensten dienen de retributie en administratieve kosten te betalen, die hen worden aangerekend.
    Deze betalingen dienen om de kosten voor administratie, controle en toezicht, nodig voor de toepassing van deze wet en haar uitvoeringsbesluiten, te dekken.
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 264: Worden aanzien als in gebreke blijvende betalingsplichtigen:

  • de retributieplichtige die binnen de door de Koning bepaalde termijn de retributie of de administratieve kosten niet betaald heeft;
  • diegene aan wie een administratieve geldboete werd opgelegd of de burgerrechtelijk aansprakelijke persoon die de administratieve geldboete, waarvan de beroepsmogelijkheid is uitgeput, binnen de voorziene termijn niet betaald heeft.

Art. 265: In het geval van een in gebreke blijvende betalingsplichtige:

  • wordt het verschuldigde bedrag, vanaf de eerste dag van de eerste maand volgende op het verstrijken van de gestelde betalingstermijn van rechtswege verhoogd met de verwijlintresten, zonder dat het bedrag van deze verhoging evenwel minder dan 300 euro bedraagt;
  • verzoekt de bevoegde ambtenaar, per aangetekend schrijven de kredietinstelling die de bankwaarborg verleende aan de betrokken onderneming, over te gaan tot betaling van het bedrag bedoeld onder 1°;
  • bij afwezigheid van bankwaarborg vaardigt de bevoegde ambtenaar een dwangbevel tot het betalen van het bedrag bedoeld onder 1° uit waarop de bepalingen van het Vijfde Deel van het Gerechtelijk Wetboek van toepassing zijn.

Art. 266: De Koning bepaalt de tarieven, de berekeningsbasis en de procedure verbonden aan de inning en de betaling van de retributies en de administratieve kosten.

Hij bepaalt de gegevens die ondernemingen en diensten aan de FOD Binnenlandse Zaken moeten overmaken, teneinde de retributies te berekenen alsmede de procedure van overmaking.

Art. 267: De Koning bepaalt de betalingsmodaliteiten van de verschuldigde betalingen ingevolge retributies, administratieve kosten, minnelijke schikkingen en opgelegde administratieve geldboetes.

Hij wijst de ambtenaren aan belast met de inning en de opvolging van de verschuldigde betalingen.

Onderafdeling 4: Toegang gegevens (art. 268 en 269)

Art. 268: Teneinde na te gaan in welke gevallen een adviesaanvraag moet worden gedaan zoals bedoeld in artikel 18, tweede lid, voor de verificatie van de persoonsvoorwaarden zoals bedoeld in de artikelen 61, 1° en 6°, en van de vergunningsvoorwaarden zoals bedoeld in de artikelen 32, 37 en 40 en teneinde na te gaan in welke gevallen een vergunning moet worden ingetrokken dan wel het recht van een persoon om activiteiten zoals bedoeld in deze wet uit te oefenen moet worden ingetrokken of geschorst:

De artikelen 18, tweede lid, 61, 1° en 6°, 32, 37 en 40 van de wet bepalen:

  • "Art. 18. (...) De minister van Binnenlandse Zaken vraagt altijd dit advies indien hij heeft vastgesteld dat de onderneming of dienst of de personen die de werkelijke leiding hebben, vermeld in het aanvraagdossier, gekend zijn voor feiten die kunnen raken aan het vertrouwen in de betrokkenen."
  • "Art. 61. De personen, bedoeld in artikel 60, moeten voldoen aan de volgende voorwaarden: (...)
    • 1° niet veroordeeld geweest zijn, zelfs niet met uitstel, tot een correctionele of een criminele straf zoals bedoeld in artikel 7 van het Strafwetboek, of tot een gelijkaardige straf in het buitenland, behoudens veroordelingen wegens inbreuken op de wetgeving betreffende politie over het wegverkeer; (...)
    • 6° beantwoorden aan het profiel, zoals bedoeld in artikel 64; (…)."
  • "Art. 32. De vergunning wordt eerst verleend indien de aanvrager voldoet aan alle in of krachtens de bepalingen van deze wet bepaalde voorwaarden en aan de door de Koning vastgestelde minimumvereisten inzake personeel en organisatorische, technische en infrastructurele middelen waarover de onderneming of de interne dienst moet beschikken en de gedragsregels die ze dienen te respecteren."
  • "Art. 37. Indien de onderneming een rechtspersoon is, mag ze niet veroordeeld geweest zijn tot een correctionele of criminele straf, zoals bedoeld in artikel 7bis van het Strafwetboek.
    Indien de onderneming een natuurlijke persoon is, dient hij te voldoen aan de persoonsvoorwaarden, bedoeld in de artikelen 61 tot en met 64."
  • "Art. 40. De ondernemingen mogen onder de bestuurders, zaakvoerders, lasthebbers, personen bevoegd om de onderneming of instelling te verbinden of personen die de controle uitvoeren over de onderneming of instelling in de zin van artikel 5 van het Wetboek van vennootschappen, geen natuurlijke personen of rechtspersonen hebben:
    • 1° aan wie het uitoefenen van dergelijke functies verboden is krachtens het koninklijk besluit nr. 22 van 24 oktober 1934 betreffende het rechterlijk verbod aan bepaalde veroordeelden en gefailleerden om bepaalde ambten, beroepen of werkzaamheden uit te oefenen;
    • 2° die de voorbije vijf jaar aansprakelijk zijn gesteld voor de verbintenissen of schulden van een gefailleerde vennootschap met toepassing van de artikelen 213, 229, 231, 265, 314, 315, 456, 4°, of 530 van het Wetboek van vennootschappen, of die door de rechtbank niet verschoonbaar zijn verklaard op basis van artikel 80 van de faillissementswet van 8 augustus 1997."
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

hebben de personen die toezien op de correcte toepassing van de wet, aangewezen bij een besluit, vastgesteld na overleg in de Ministerraad, na advies van de Commissie voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer, kosteloos en rechtstreeks toegang tot de in het centraal strafregister opgenomen gegevens, met uitzondering van:

  • a) beslissingen vernietigd op grond van artikel 416 tot 442 of artikel 443 tot 447bis van het Wetboek van strafvordering;
  • b) intrekkingsbeslissingen genomen op grond van de artikelen 10 tot 14 van de bijzondere wet van 6 januari 1989 op het Grondwettelijk Hof;
  • c) veroordelingen en beslissingen uitgesproken op grond van een opgeheven bepaling, op voorwaarde dat de strafbaarheid van het feit is opgeheven;
  • d) veroordelingen waarvoor amnestie is verleend.

heeft een daartoe bij de FOD Binnenlandse Zaken gedetacheerde medewerker van het parket rechtstreekse toegang tot de nationale antecedentenfiche bij de parketten.

Art. 269: De persoonsgegevens die met toepassing van artikel 268 worden ingewonnen of ontvangen, worden onmiddellijk vernietigd zodra de administratieve beslissing, waartoe het onderzoek van deze persoonsgegevens aanleiding gaf, definitief geworden is.

Onderafdeling 5: Rapport (nieuw) (art. 270)

Art. 270: De minister van Binnenlandse Zaken brengt jaarlijks een schriftelijk verslag uit over de toepassing van de wet aan de Kamer van volksvertegenwoordigers. Dit schriftelijk verslag bevat onder meer een overzicht van de werkzaamheden van de inspectiediensten, het aantal en de aard van de inbreuken die zij hebben vastgesteld, en de mogelijke adviezen ter verbetering van deze wet.

Afdeling 2: Overgangsbepalingen (art. 271 tot 276)

Art. 271: De vergunningen verleend aan ondernemingen en interne diensten in uitvoering de wet van 10 april 1990 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, blijven geldig tot op de vervaldatum ingevolge het vergunningsbesluit.

Art. 272: De erkenningen verleend als beveiligingsondernemingen in uitvoering van de wet van 10 april 1990 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, gelden voor de ondernemingen voor alarmsystemen als een vergunning tot op de vervaldatum ingevolge het erkenningsbesluit.

Art. 273: De identificatiekaarten verleend aan personen in uitvoering de wet van 10 april 1990 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, blijven geldig tot de vervaldatum vermeld op de identificatiekaart.

Art. 274: De personen die overeenkomstig artikel 22, § 3, van de wet van 10 april 1990 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid voldeden aan de voorwaarden inzake beroepsopleiding en -vorming en beroepservaring, en navolgend een identificatiekaart hebben verkregen, worden geacht te voldoen aan de voorwaarden bepaald in artikel 61, 4° en 7°.

  • Artikel 22, §3, van de wet van 10 april 1990 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid beschikte :
    "Art. 22. (...) § 3. De personen die op 29 mei 1990 in dienst waren van een bewakingsonderneming of een interne bewakingsdienst en op 1 januari 1999 in dienst waren bij een vergunde bewakingsonderneming of een vergunde interne bewakingsdienst worden geacht aan de voorwaarden, bedoeld in artikel 5, eerste lid, 5°, met uitzondering van de voortgezette vorming te hebben voldaan, indien zij er een leidinggevende functie bekleedden en aan de voorwaarden, bedoeld in artikel 6, eerste lid, 5°, met uitzondering van de voortgezette vorming indien zij er, met uitzondering van de activiteit bedoeld in artikel 1, § 1, eerste lid, 5°, een uitvoerende functie bekleedden.
    De personen die op 29 mei 1990 in dienst waren van een beveiligingsonderneming en op 1 januari 1999 in dienst waren bij een erkende beveiligingsonderneming worden geacht aan de voorwaarden, bedoeld in artikel 5, eerste lid, 5°, met uitzondering van de voortgezette vorming te hebben voldaan, indien zij er een leidinggevende functie bekleedden en aan de voorwaarden, bedoeld in artikel 6, eerste lid, 5°, met uitzondering van de voorgezette vorming indien zij er een uitvoeren de functie bekleedden. (…)."
  • Artikel 61, 4° en 7°, van de wet bepaalt:
    "Art. 61. De personen, bedoeld in artikel 60, moeten voldoen aan de volgende voorwaarden: (...)
    • 4° voldoen aan de door de Koning vastgestelde voorwaarden inzake beroepsopleiding en beroepservaring; (…)
    • 7° voldoen aan de voorwaarden inzake psycho-technisch onderzoek; (…)."
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Art. 275: In afwijking van artikel 61, 1°, moeten de personen bedoeld in artikel 60, 3° en 6°, die op de datum van inwerkingtreding van deze wet over een geldige identificatiekaart beschikken, voldoen aan de volgende voorwaarden: niet veroordeeld zijn, zelfs niet met uitstel, voor de datum van inwerkingtreding van deze wet, tot een gevangenisstraf van ten minste zes maanden wegens enig misdrijf, tot opsluiting, of tot een andere straf wegens diefstal, heling, afpersing, misbruik van vertrouwen, oplichting, valsheid in geschrifte, het opzettelijk toebrengen van slagen en verwondingen, aanranding van de eerbaarheid, verkrachting of misdrijven bedoeld in de artikelen 379 tot 386ter van het Strafwetboek, in artikel 227 van het Strafwetboek, in artikel 259bis van het Strafwetboek, in de artikelen 280 en 281 van het Strafwetboek, in de artikelen 323, 324 en 324ter  van het Strafwetboek, in de wet van 24 februari 1921 betreffende het verhandelen van giftstoffen, slaapmiddelen en verdovende middelen, psychotrope stoffen, ontsmettingsstoffen en antiseptica en de uitvoeringsbesluiten ervan, de wet van 3 januari 1933 op de vervaardiging van, de handel in en het dragen van wapens en de handel in munitie en de uitvoeringsbesluiten ervan, of de wet van 8 december 1992 tot bescherming van de persoonlijke levenssfeer ten opzichte van de verwerking van persoonsgegevens of de wet van 30 juli 1981 tot bestraffing van bepaalde door racisme of xenofobie ingegeven daden, en niet veroordeeld geweest zijn, zelfs niet met uitstel, sedert de inwerkingtreding van deze wet, tot enige correctionele of criminele straf, zoals bedoeld in artikel 7 van het Strafwetboek, of tot een gelijkaardige straf in het buitenland, behoudens veroordelingen wegens inbreuken op de wetgeving betreffende de politie over het wegverkeer.

  • Artikel 61, 1°, van de wet bepaalt:
    "Art. 61. De personen, bedoeld in artikel 60, moeten voldoen aan de volgende voorwaarden:
    • 1° niet veroordeeld geweest zijn, zelfs niet met uitstel, tot een correctionele of een criminele straf zoals bedoeld in artikel 7 van het Strafwetboek, of tot een gelijkaardige straf in het buitenland, behoudens veroordelingen wegens inbreuken op de wetgeving betreffende politie over het wegverkeer; (...)."
  • Artikel 60, 3° en 6°, van de wet bepaalt:
    "Art. 60. Dit hoofdstuk is van toepassing op: (...)
    • 3° de personen belast met het uitoefenen van de activiteiten behorend tot het toepassingsgebied van deze wet, bedoeld onder hoofdstuk 2, afdeling 2; (...)
    • 6° de personen die voor een bewakingsonderneming of een interne bewakingsdienst een andere functie uitoefenen dan deze die in dit artikel, onder 1° tot en met 5°, beoogd worden."
      (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Deze afwijking geldt niet voor de personen die activiteiten uitoefenen binnen een onderneming voor veiligheidsadvies of activiteiten verrichten van vaststellingen, die uitsluitend betrekking hebben op de onmiddellijk waarneembare toestand van goederen die zich bevinden op het openbaar domein, in opdracht van de bevoegde overheid of van de houder van een overheidsconcessie.

Art. 276: Ondernemingen en interne diensten die binnen een termijn van twee maanden na de datum van inwerkingtreding van deze wet, een vergunning hebben aangevraagd conform de regels ter zake door de Koning bepaald, voor het uitoefenen van de activiteiten bedoeld in artikel 3, 9° of 12°, of in artikel 7, en deze activiteiten op datum van inwerkingtreding van deze wet uitoefenden, kunnen deze activiteiten gedurende de periode voorafgaand aan de betekening van de beslissing omtrent hun aanvraag verderzetten.

  • Artikel 3, 9° en 12°, van de wet bepaalt:
    "Art. 3. (...)
    • 9° doorzoeken van roerende of onroerende goederen naar spionageapparatuur, wapens, drugs, explosieve stoffen, stoffen die voor de aanmaak van explosieve stoffen kunnen aangewend worden of andere gevaarlijke voorwerpen; (...)
    • 12° de bediening van de door de Koning bepaalde technische middelen die met het oog op het verzekeren van de veiligheid aan derden ter beschikking worden gesteld; (…)."
  • Artikel 7 van de wet bepaalt:
    "Art. 7. Wordt als onderneming voor camerasystemen beschouwd, de onderneming die diensten aanbiedt of uitoefent of zich als dusdanig bekend maakt, van conceptie, installatie, onderhoud of herstelling van bewakingscamera’s."
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Overeenkomstig de in het advies van de Raad van State aangehaalde rechtspraak van het Hof van Cassatie blijven de besluiten genomen in uitvoering van de wet van 10 april 1990 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid van toepassing als uitvoeringsbesluiten van deze wet, totdat ze worden gewijzigd of opgeheven.
Het spreekt voor zich dat indien bepaalde bepalingen van deze besluiten indruisen tegen deze wet, de wet zal primeren.
(Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 76)

Aangezien de activiteiten voorzien in de wet van 2 oktober 2017 en in de voormalige wet van 10 april 1990 niet volledig overeenstemmen, zal de volgende conversietabel kunnen worden gebruikt om te bepalen welke activiteiten kunnen worden uitgeoefend:

Activiteiten van de wet van 10 april 1990: Overeenkomst in de wet van 2 oktober 2017: artikel 3,...
Toezicht op en bescherming van roerende of onroerende goederen
Toezicht op en bescherming van roerende of onroerende goederen, met inbegrip van mobiele bewaking en interventie na alarm 1° + 2°
Bescherming van personen
Toezicht en/of bescherming bij het vervoer van goederen 3° a
Vervoer van geld of van door de Koning bepaalde goederen, andere dan geld, die omwille van hun kostbaar karakter of hun bijzondere aard aan bedreiging onderhevig zijn. 3° b
Beheer van een geldtelcentrum 3° c
Bevoorrading, bewaking bij werkzaamheden aan biljettenautomaten en onbewaakte werkzaamheden aan biljettenautomaten indien er toegang mogelijk is tot de geldbiljetten of geldcassettes.   3° d
Beheer van een alarmcentrale  
Toezicht op en controle van personen met het oog op het verzekeren van de veiligheid op al dan niet voor het publiek toegankelijke plaatsen   7° + 13°
Toezicht op en controle van personen met het oog op het verzekeren van de veiligheid op al dan niet voor het publiek toegankelijke plaatsen, met inbegrip van de activiteiten van winkelinspectie.   7° + 13° + 6°
Toezicht op en controle van personen met het oog op het verzekeren van de veiligheid op al dan niet voor het publiek toegankelijke plaatsen, met inbegrip van bewakingsactiviteiten op werkposten gelegen in een café, bar, kansspelinrichting of dansgelegenheid.   7° + 13° + 8°
Verrichten van de vaststellingen, die uitsluitend betrekking hebben op de onmiddellijk waarneembare toestand van goederen die zich bevinden op het openbaar domein, in opdracht van de bevoegde overheid of van de houder van een overheidsconcessie ; 10°
Begeleiding van groepen van personen met het oog op de verkeersveiligheid 11°

(Ref.: DOC 54 2388/001 van 29 maart 2017, Ontwerp van wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid, p. 77 en 78)

Afdeling 3: Opheffingsbepaling (art. 277)

Art. 277: De wet van 10 april 1990 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid wordt opgeheven.

Afdeling 4: Wijziging van de wet van 19 juli 1991 tot regeling van het beroep van privédetective (art. 278)

Art. 278: In artikel 3 van de wet van 19 juli 1991 tot regeling van het beroep van privédetective wordt een paragraaf 5 toegevoegd, luidende:

"§ 5 In afwijking van wat bepaald is in artikel 3, §1, kunnen privédetectives in dienst zijn van bewakingsondernemingen, op voorwaarde dat zij uitsluitend activiteiten van privédetective uitoefenen ten eigen behoeve van de bewakingsonderneming waarvan ze deel uitmaken, overeenkomstig artikel 62, zesde lid, van de wet van 2 oktober 2017 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid."

  • Artikel 53, 3°, van de wet bepaalt:
    "Art. 53. Bewakingsondernemingen kunnen geen andere opdrachten uitvoeren dan de bewakingsactiviteiten waarvoor ze vergund zijn. Zij kunnen evenwel: (...) 3° privédetectives in dienst hebben, die ten behoeve van de bewakingsonderneming, activiteiten van privédetective uitoefenen, in overeenstemming met de wet van 19 juli 1991 tot regeling van het beroep van privédetective; (…)."
  • Artikel 62, zesde lid, van de wet bepaalt:
    "Art. 62. (...) De in artikel 61, 3°, vermelde onverenigbaarheid met de activiteit van privédetective geldt niet voor de personen, bedoeld in artikel 60, 6°, die, in overeenstemming met de wet van 19 juli 1991 tot regeling van het beroep van privédetective, voor rekening van de onderneming of de interne dienst, uitsluitend interne onderzoeken van privédetective uitoefenen."
  • Artikel 61, 3°, van de wet bepaalt:
    "Art. 61. (...) 3° niet tegelijkertijd lid zijn van een politiedienst of van een inlichtingendienst, noch een functie hebben in een penitentiaire instelling, noch activiteiten uitoefenen van privédetective, van wapen- of munitiefabrikant of -handelaar of enige andere werkzaamheid uitoefenen die, doordat ze wordt uitgeoefend door dezelfde persoon die ook een functie uitoefent in de sector van de private of bijzondere veiligheid, een gevaar kan opleveren voor de in- of uitwendige veiligheid van de Staat of voor de openbare orde; (…)."
  • Artikel 60, 6°, van de wet bepaalt:
    "Art. 60. Dit hoofdstuk is van toepassing op: (...) 6° de personen die voor een bewakingsonderneming of een interne bewakingsdienst een andere functie uitoefenen dan deze die in dit artikel, onder 1° tot en met 5°, beoogd worden."
    (Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Uitvoeringsbesluiten

Afdeling 1: Slotbepalingen (art. 256 tot 270) - (5 onderafdelingen)

Onderafdeling 1: Adviesraad (art. 256 tot 261)

  • Art. 259: Koninklijk besluit van 23 mei 2018 betreffende de vereisten inzake beroepsopleiding, -ervaring en -bekwaamheid en inzake het psychotechnisch onderzoek voor het uitoefenen van een leidinggevende, uitvoerende of commerciële functie in een bewakingsonderneming, interne bewakingsdienst of opleidingsinstelling en de organisatie ervan + bijlagen (B.S. 18-06-2018, in werking 01-09-2018).

Onderafdeling 2: Delegaties (art. 262)

  • Art. 262: Ministerieel besluit van 25 mei 2018 betreffende de aanwijzing van de ambtenaar zoals bedoeld in artikel 262 van de wet van 2 oktober 2017 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid  (B.S. 19-06-2018, in werking 29-06-2018).

Waarover handelt deze afdeling van de wet

Afdeling 2: Overgangsbepalingen (art. 271 tot 276)

Overgangsbepalingen die de continuïteit van de activiteiten vergund onder de voormalige wet van 10 april 1990 mogelijk maken (art. 271 tot 275).

Dat de ondernemingen die de volgende activiteiten uitoefenen:

  • doorzoeken van roerende of onroerende goederen naar spionageapparatuur, wapens, drugs, explosieve stoffen, stoffen die voor de aanmaak van explosieve stoffen kunnen aangewend worden of andere gevaarlijke voorwerpen;
    OF
  • bediening van de door de Koning bepaalde technische middelen die met het oog op het verzekeren van de veiligheid aan derden ter beschikking worden gesteld;
    OF
  • van conceptie, installatie, onderhoud of herstelling van bewakingscamera's

kunnen deze activiteiten zonder vergunning verderzetten, op voorwaarde dat zij binnen de twee maanden na de datum van inwerkingtreding van de wet een vergunning hebben aangevraagd, tot de betekening van de beslissing omtrent hun aanvraag (art. 276).
(Bron: FOD Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Stuurgroep, VIGILEGIS, 16.10.2017)

Bijlage

De administratieve geldboete is begrepen tussen:

In geval van inbreuken bedoeld in of krachtens:

15000 euro en 25000 euro

art. 16, eerste lid, art. 20, art. 26, eerste lid, art. 39, eerste lid, art. 42, art. 186;

10000 euro en 15000 euro

art. 16, tweede lid, art. 17, art. 38, eerste lid, art. 191, art. 192 bij niet respecteren van het minimum aantal personen van een ploeg;

7500 euro en 10000 euro

art. 33, art. 40, art. 45, art. 46, art. 47, art. 50, art. 53, art. 55, tweede lid, art. 156, art. 163, art. 164, art. 165, art. 166, art. 194, derde lid;

5000 euro en 7500 euro

art.25, eerste lid voor zover niet conform de toestemming gewerkt wordt, art. 44, art.48, art. 52, art. 56, art. 57, art. 58, art. 91, art. 93, art. 98, art. 100, art. 105, vijfde lid, art. 113, art. 127, art. 145, art. 174, art. 175, art. 176, art. 177, art. 178, art. 179, art.180, art. 181, art. 182, art. 183, art. 184, art. 206, art. 207, art. 214;

2500 euro en 5000 euro

art. 24, eerste lid, art. 26, tweede lid, art. 27, derde lid, art. 32, art. 51 en art. 55, eerste lid, 1° telkens in het geval er geen overeenkomst bestaat, art. 31, art. 38, vijfde lid, art. 39, tweede lid, art. 49, art. 54 indien de melding ontbreekt, art. 55, eerste lid, 2°, art. 74, art. 75, art. 76, eerste lid indien in combinatie met art. 61, 1°of 9°, vijfde lid, art. 88, art. 89, art. 90, art. 96, art. 97, art. 99, art. 101, art. 110, art.111, art. 112, art. 116, art. 117, art. 120, art. 125, art. 131, art. 132, art. 133, art.139, art. 144, tweede lid, art. 147, art. 150, art. 151, art. 160, art. 161, art. 162, art.168, art. 169, art. 170, art. 171, art. 172, art. 173, art. 195, art. 196, art. 201, art.203, art. 204, art. 205;

1000 euro en 2500 euro

art. 27, derde lid en art. 51 telkens in het geval de overeenkomst niet alle inlichtingen bevat, art. 43, art. 54 indien de melding onvolledig is of niet volgens de procedure verliep, art. 76, eerste lid indien in combinatie met art. 61, 3°, 4° of 7°, art.79, 2°, art. 81, art. 95, vijfde lid, art. 102, art. 103, art. 104, art. 105, eerste tot en met vierde lid, art. 106, art. 107, art. 108, art. 114, art. 115, art. 121, art. 123, art.124, art. 126, art. 128, art. 135, art. 140, art. 141, art. 142, art. 143, art. 144, eerste lid, art. 152, art. 153, art. 155, art. 192 indien de inbreuk betrekking heeft op de operationele leidinggevende, art. 194, tweede lid, art. 198, art. 199, art. 200;

500 euro en 1000 euro

art. 24, derde, vierde en vijfde lid, art. 76, eerste, derde en vierde lid, art. 77, art.79, 1° en 3°, art. 80, art. 95, eerste, derde en vierde lid, art. 118, art. 119, art. 122, art. 193.

Gezien om gevoegd te worden bij de wet van 2 oktober 2017 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid.

FILIP

Van Koningswege :

De minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken,

J. JAMBON

1
Hoofdstuk 8 Slot- opheffings- en overgangsbepalingen