Waaruit bestaan de activiteiten van een privédetective?

Private opsporing omvat allerhande terreinen:

  • het opsporen van verdwenen personen; 
  • het opsporen van verloren of gestolen goederen;
  • het inzamelen van informatie over personen (gedrag, vermogenstoestand, moraliteit en burgerlijke stand);
  • het verzamelen van bewijsmateriaal of het vaststellen van feiten teneinde een conflict te beslechten of die aanleiding kunnen geven tot een conflict;
  • het opsporen van activiteiten van bedrijfsspionage.

Iedere persoon die deze activiteiten uitvoert, wordt wettelijk beschouwd als een privédetective, ook al gebruikt hij die naam niet bij het uitoefenen van zijn job. Zij worden eerder experts, verzekeringsinspecteurs, speurders die werken voor incassokantoren... genoemd. 

De uitgeoefende activiteiten zijn door de wet vastgelegd. Het gaat dus meer bepaald over:

1. Het opsporen van verdwenen personen of verloren of gestolen goederen

Voorbeelden van detectivewerkzaamheden: 

  • het onderzoek naar vermiste of ontvoerde kinderen; 
  • het opsporen van erfgenamen in het kader van een opengevallen erfenis. 

2° Het inwinnen van informatie omtrent burgerlijke stand, gedrag, moraliteit en vermogenstoestand van personen

Voorbeelden van detectivewerkzaamheden: 

  • het inwinnen van informatie omtrent een toekomstige huwelijkspartner;
  • de prestaties van een sollicitant controleren bij vorige werkgevers; 
  • het controleren van de solvabiliteit van een potentiële kredietnemer; 
  • nagaan in welke uitgaansgelegenheden een werknemer met een vertrouwensfunctie vertoeft;
  • het inwinnen van informatie omtrent de solvabiliteit van ondernemingen.

De personen die werkzaam zijn in ondernemingen voor handelsinlichtingen vallen onder het toepassingsgebied van de detectivewet.  Alleen wanneer de informatie-inwinning gebeurt bij anderen dan de opdrachtgever of diegene die het voorwerp is van het onderzoek, zal men kunnen spreken over een detective-activiteit in de zin van de wet.

3° Het verzamelen van bewijsmateriaal voor het vaststellen van feiten die aanleiding geven of kunnen geven tot conflicten tussen personen, of die aangewend kunnen worden voor het beëindigen van die conflicten

Enkele voorbeelden:

  • het controleren van de arbeidsprestaties van een werknemer; 
  • om een conflict tussen echtgenoten via een echtscheidingsprocedure te kunnen beslechten, nagaan waar en wanneer de partner overspel pleegt;  
  • de ware toedracht achterhalen van een brand om een conflict tussen verzekeraar en verzekeringsnemer op te lossen; 
  • het vaststellen van de prestaties van een verkoper. 

Met de term "conflict" wordt elk "meningsverschil" tussen (rechts)personen bedoeld, los van het feit of dat geschil al dan niet juridisch vertaalbaar is.

4° Het opsporen van bedrijfsspionage

Men zou deze bedrijfsspionage kunnen omschrijven als het heimelijk vergaren van gegevens bij een bedrijf met het oogmerk een zo volledig mogelijk inzicht te verkrijgen in de mogelijkheden en de bedoelingen van de concurrent, om zo het eigen beleid te kunnen bepalen.

5° Het uitoefenen van elke andere activiteit bepaald bij een in Ministerraad overlegd koninklijk besluit

Alhoewel het niet in de bedoeling lag van de wetgever meteen andere dan de onder 1° tot 4° opgesomde activiteiten te reglementeren, heeft hij ervoor gekozen een opening naar de toekomst toe te laten.  Dat is niet overbodig gelet op de snel evoluerende vraag op deze dienstenmarkt.  De wet laat de overheid daartoe nieuwe evoluties snel te ondervangen door ook andere activiteiten te reglementeren.  Bijvoorbeeld via een in Ministerraad overlegd koninklijk besluit.  Van deze bevoegdheid werd echter nog geen gebruik gemaakt.

U kunt de lijst met privédetectives raadplegen.

 

0