De subsidies die in het kader van druggerelateerde overlast door de Strategische Veiligheids- en Preventieplannen (SVPP)  aan steden en gemeenten vinden hun oorsprong in de toename van de drugsproblematiek in steden rond de jaren 90 en in de fusie van de drugsplannen met de veiligheids- en preventiecontracten in  2007 .

De toename van druggerelateerde maatschappelijke problemen (onder andere openbaar druggebruik en zwerfspuiten) in de jaren 90 maakten dat beleidsmakers de problematiek op de agenda zetten. Dit leidde ertoe dat steden en gemeenten met een veiligheids- of preventiecontract (de voorloper van het SVPP) deze subsidies ook konden gebruiken voor activiteiten ter preventie van druggebruik en voor medisch-sociale projecten voor dakloze drugsverslaafden.  

Later bestendigde de fusie van de drugsplannen met de Veiligheids- en Preventiecontracten de noodzaak om een mogelijkheid te behouden voor steden en gemeenten om te kunnen blijven genieten van de subsidies van hun praktijken rond drugspreventie.

We kunnen samenvattend stellen dat de creatie van de term druggerelateerde overlast  het gevolg was van een stijging van druggerelateerde problematieken in de samenleving  en ook deels een pragmatische oplossing was om steden en gemeenten de mogelijkheid te laten verder subsidies te krijgen voor hun acties rond preventie van drugsmisbruik. 

Wel ontstond de noodzaak om goed  te kaderen welke activiteiten mochten gefinancierd worden door het SVPP, en de welke niet. Dit resulteerde  in de omzendbrief PREV30 hieromtrent.

Deze omzendbrief dateert van 2007, en wordt nog steeds gebruikt als leidraad voor de beslissing welke praktijken rond druggerelateerde overlast kunnen gefinancierd worden door de SVPP.

Het vlinderakkoord in 2011 zorgde ervoor dat het preventiebeleid wat betreft gezondheidszorg volledig werd overgeheveld naar de deelstaten.

Dit maakt het moeilijk om in het kader van de federaal gestuurde SVPP nog preventieve praktijken te gaan subsidiëren van steden en gemeenten.

Toch blijft er nog een deel van de federale bevoegdheden bewaard gezien preventieve praktijken rond druggerelateerde overlast kaderen binnen Veiligheid, iets wat nog volledig federaal wordt aangestuurd.

Nogmaals, ondanks het feit dat men geopteerd heeft voor de term druggerelateerde overlast, is er binnen het wettelijk kader dus duidelijk ruimte om praktijken te financieren die het drugsmisbruik van een deel van de bevolking aanpakken die in aanraking kwamen met het gerecht of in aanraking dreigen te komen met het gerecht.

0