Meldingen door burgers

Een goede communicatie vanwege de burgers kan bijdragen tot:

  • een tijdige en efficiënte detectie van dreigingen of onveilige situaties;
  • een efficiënt optreden van de politie;
  • bijzonder adequate preventie. 

Een BIN stimuleert daarom burgers om abnormale feiten, gedragingen, personen, … onmiddellijk te melden aan de politie, die de taak heeft om hierop te reageren. De lokale politie is het permanente aanspreek- en meldingspunt. Dit ‘meldingsgedrag’ kan door iedere deelnemer van het BIN gebeuren.

Wijkbewoners zijn door hun kennis van de buurt en betrokkenheid goed geplaatst om vaststellingen te melden aan de politie. Het is belangrijk dat de burger een objectief verslaguitbrengt bij de politie, zonder verdere interpretatie. De politie zal dit verslag beoordelen op een professionele manier en eventueel de nodige bijkomende stappen zetten. De politie  kijkt of de gemelde vaststelling betrekking heeft op verdachte of niet-verdachte feiten, personen, gedragingen of voertuigen. De melder krijgt nadien feedback als het onderzoek dat toelaat.

De lokale politie informeert ook het BIN over de manieren en de momenten waarop de politie best verwittigd wordt, net als de soorten informatie die nuttig kunnen zijn voor de politie. De politie is zodanig georganiseerd dat meldingen op een efficiënte manier beantwoord kunnen worden. Goed meldingsgedrag is belangrijk, zowel op preventief als op repressief vlak.

Door de contacten tussen de leden van het buurtinformatienetwerk en de wijkinspecteurs ontstaat een spontane en goede informatiestroom, waardoor de politie weet wat er leeft. De kwaliteit van de meldingen aan de politie zal zo na verloop van tijd zelfs verbeteren.

In sommige gevallen kan de coördinator als tussenpersoon dienen van de communicatie. De meest efficiënte manier van werken is echter een rechtstreekse melding aan de politiediensten.

1
Meldingen door burgers

Berichten van de politie

De politie zal relevante info op een gestructureerde wijze doorgeven aan de burgers. Dit zijn berichten die vragen om voorkomend gedrag, waakzaamheid en opmerkzaamheid. Op die manier kunnen zij bijdragen tot een veiligere buurt.

Wanneer verstuurt de politie een bericht naar de burgers?

  • Als aangenomen kan worden dat er een bedreiging bestaat;
  • Als men kan spreken van een 'fenomeen' met 'voorspelbare' handelingen;
  • Als preventie kan worden opgetreden door de burgers;
  • Als informatie kan verzameld worden.

Het geheim van het onderzoek moet echter steeds gevrijwaard blijven. Om die reden is het mogelijk dat de politie in bepaalde zaken geen bericht verstuurt naar de burgers.

De lokale politie kan een model opmaken op basis waarvan zij kan beslissen of bepaalde informatie nuttig kan zijn voor het BIN. Het is nuttig om hierbij rekening te houden met de inhoud van de feiten, het tijdstip van de melding, het slachtofferschap, de dreiging, de prioriteiten op lokaal en federaal niveau, … Voor de beoordeling van de inhoud zal de politie in een aantal gevallen een beroep doen op de gerechtelijke instanties (parket). De berichtgeving wordt altijd getoetst aan de geldende wetgevende bepalingen, zoals de wet op de privacy.       

Welk soort informatie?

Een bericht is nuttig voor het BIN als het een verhoging van het veiligheidsgevoel van de burger teweeg brengt. De politie kan soms goede resultaten boeken dankzij de feedback die komt als reactie op de verstuurde berichten. Een goede beoordeling vergt (boven)lokaal overleg en ervaring.

Men streeft naar 'intelligente informatie'. Dat betekent dat het bericht:

  • op het juiste ogenblik ter beschikking wordt gesteld (actualiteitswaarde);
  • naar de juiste mensen wordt gestuurd (welke BIN(s));
  • resultaatgericht is (men kan op basis van het bericht preventief en alert reageren);
  • voorzien is van preventief advies (bv. bij vals geld, tips meegeven hoe de valse briefjes te herkennen).

Als leidraad voor het opmaken van een BIN-bericht kan de politie een standaardformulier gebruiken. Dat maakt het intikken of inspreken van het bericht gemakkelijker en maakt het in het geval van een telefonisch bericht mogelijk om een geschreven versie van het bericht te behouden.

Enkele concrete voorbeelden van berichten: gebruik van valse cheques of vals geld,  waarschuwingen over verkenningstechnieken (zoals valse inspecteurs van nutsbedrijven), informatie over kraak van cilindersloten of gaatjes boren, …

1
Berichten van de politie

Communicatieplan

Doeltreffend communiceren in het BIN is het resultaat van: 

  • een goed bedachte inhoud:  waarover gaan we communiceren, welke zijn de bronnen van deze info, wat is het karakter van het bericht …
  • een prima organisatie :  wat plannen we aan procedures, afspraken, beheer en opvolging van gegevens om de communicatie te kunnen maken….
  • een functionele technische ondersteuning :  welke middelen gaan we gebruiken om de info uit te wisselen (een gestructureerde mix op basis van telefoon, sms, mail, drukwerk,….)
  • Een nuttig bericht van een politiebron naar een groep burgers versturen, vraagt een goede organisatie.
    • Niveau 1: het ter beschikking stellen van een bericht van de politie aan de coördinator(en).
    • Niveau 2: het organiseren van het doorsturen van dit bericht aan de BIN leden.

Communicatie op niveau 1

De communicatie op het niveau 1 is een taak van de politie:

  • Informatie verzamelen en het bericht opmaken;
  • Informatie beoordelen op de relevantie en de noodzaak om een bericht voor het BIN op te maken;
  • Nuttige berichten doorgeven aan de coördinatoren.
  • De politie zal het nuttige bericht ter beschikking stellen van één of meerdere buurtinformatienetwerken. Het unieke gekende aanspreekpunt (de coördinator) maakt die communicatie haalbaar en uitvoerbaar. Het bericht kan persoonlijk of online ter beschikking worden gesteld en na initiatief van de coördinator of stuurgroep en in overleg met de politie naar de BIN-leden worden verstuurd.
  • Na de informatieverzameling kan berichtgeving gebeuren op het moment zelf of via een ‘infoflash’-bericht.
  • Berichten verspreiden naar meerdere BIN’s gebeurt op dezelfde manier. De politiezone zal met het bovenlokale niveau afspraken maken over de manier en de momenten waarop een BIN-bericht om een bovenlokale verspreiding vraagt.

Communicatie op niveau 2

De organisatie op niveau 2 is een engagement van de BIN-leden:

  • Het doorsturen van het bericht organiseren volgens een vaste planning;
  • De ontvangst en het lezen of beluisteren van het bericht bij de BIN-leden.
  • De stuurgroep organiseert het beheer van de bestanden en het doorsturen van het bericht. Het BIN-lid is verantwoordelijk voor de goede ontvangst (beluisteren of lezen) en de opvolging van het bericht.
  • Onder de BIN-leden worden op een democratische manier afspraken gemaakt over de manier waarop de berichten verspreid worden.
  • Hoe kunnen de berichten de BIN-medewerkers bereiken:
    • Niet dringende en algemene informatie kan makkelijk verspreid worden via publieke kanalen als info-bladen, pers, websites, folders, …
    • Niet dringende maar gerichte informatie kan via de organisatie van de lokale BINs gebeuren: bijeenkomst, periodiek, flash-bericht en mailing via het web …
    • Dringende en gerichte informatie vraagt een technische ondersteuning. Sms en telefonie zijn hier de geschikte middelen en kunnen makkelijk ondersteund of uitgebreid worden met mail.
1
Communicatieplan

Hoe communiceren

Een nuttig bericht van een politiebron naar een groep burgers versturen, vraagt een goede organisatie:

  • Het moet gebeuren op een manier waarop de inhoud van het bericht duidelijk genoeg is.
  • De groep bestemmelingen heeft zijn eigenheid en organisatie op het vlak van bereikbaarheid. Zo zijn burgers uit een residentiële wijk bv. vaak afwezig tussen de kantooruren, terwijl handelaars op dat moment net wel aanwezig zijn. De groep zal zich engageren om daar op de efficiëntst mogelijke manier mee om te gaan. De sturende rol van de coördinator is hierbij van belang.
  •  Er moet een duidelijke afbakening zijn van de taak en de verantwoordelijkheid van de partners burger en politie.

Een aantal belangrijke principes

  • Het opstellen, het beoordelen en de input van de berichten over criminele feiten en onveiligheid behoren tot de bevoegdheid van de politie; Deze communicatieopdracht moet eenvoudig te integreren zijn in het politiewerk en de normale sociale en professionele omgang van de BIN-coördinatoren en –leden;
  • Een BIN en de communicatie binnen het BIN moeten toegankelijk zijn voor alle lagen van de bevolking. Het verkrijgen van informatie mag geen privilege zijn van een bepaald deel van de bevolking.

Communicatie via SMS en mail

Tot juni 2008 beschikten de lokale politiezones met een buurtinformatienetwerk (BIN) over een eigen communicatiesysteem, de Binfoon. Gebruikers vormden een vast nummer en spraken daarop een boodschap in. Eens de boodschap ingesproken, werd die automatisch naar alle vooraf geprogrammeerde telefoonnummers doorgestuurd. De telefoonnummers van de BIN-leden werden vooraf in het systeem geprogrammeerd en de verdeling van de berichten naar de BIN-leden gebeurde automatisch.

Doordat de vzw Buurtinformatienetwerken begin 2008 aankondigde te stoppen met het ‘Binfoon’-systeem, is men op zoek gegaan naar een vervangend systeem, dat tegelijk innovatief was. Een aantal politiezones maken sinds dan gebruik van nieuwe technologieën, meer bepaald een SMS- en e-mailsysteem.

Operatoren die zich toeleggen op communicatie naar de BIN's via SMS en e-mail:

1
Hoe communiceren